Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika
–
Зарубежная
лингвистика
и
лингводидактика
–
Foreign
Linguistics and Linguodidactics
Journal home page:
https://inscience.uz/index.php/foreign-linguistics
The art of quotation in the works of Alisher Navoi
Umida GAFUROVA
University of Business and Science
ARTICLE INFO
ABSTRACT
Article history:
Received April 2024
Received in revised form
10 May 2024
Accepted 25 May 2024
Available online
25 June 2024
The article talks about the place of the art of citation in
fiction and artistic and linguistic analysis of quotations of the
Holy Quran and Hadith in the works of Alisher Navoi.
2181-3701
/©
2024 in Science LLC.
DOI:
https://doi.org/10.47689/2181-3701-vol2-iss1
This is an open-access article under the Attribution 4.0 International
(CC BY 4.0) license (
https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.ru
Keywords:
quotation,
poetic art,
godly art,
poem,
ghazal,
Koran,
verse,
hadith,
precedent method.
Alisher Navoiy asarlarida iqtibos san’atining o‘rni
ANNOTATSIYA
Kalit so‘zlar
:
iqtibos,
she’riy san’at,
badiiy san’at, she’r,
g‘azal, bayt,
Qur’on,
oyat,
hadis,
hol usuli.
Maqolada iqtibos san’atining badiiy adabiyotda tutgan o‘rni
hamda Alisher Navoiy asarlarida Qur’oni Karim va hadislardan
keltirilgan iqtiboslarning badiiy va
lisoniy tahlili haqida so‘z
yuritilgan.
1
Lecturer, Department of Language and Literature Education, University of Business and Science.
2
Doctor of Philosophy (PhD) of Philological Sciences, Head of the Department of Language and Literary Education,
University of Business and Science.
Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika
–
Зарубежная лингвистика
и лингводидактика
–
Foreign Linguistics and Linguodidactics
Special Issue
–
1 (2024) / ISSN 2181-3701
301
Искусство цитирования в творчестве Алишера Навои
АННОТАЦИЯ
Ключевые слова:
цитата,
поэтическое искусство,
художественное
искусство,
поэма,
газель,
байт,
Коран,
аят,
хадис,
прецедентный метод.
В данной статье рассматривается место искусства
цитирования в художественной литературе, а также
проводится художественно
-
лингвистический анализ цитат
из Священного Корана и хадисов в произведениях Алишера
Навои.
Har qanday shoir o‘z dilidagini aytgisi keladi. Uni qaysi usul, qaysi san’at bilan
yetkazish uning mahoratiga bog‘liq. Mahoratni turli san’at yo‘li bilan amalga oshirib,
maqsadini kitobxonga yetkazadi. She’riy san’at faqat g‘azal bezagi emas, balki shoir
maqsadini o‘quvchiga yetkazuvchi vositadir.
Alisher Navoiy o‘zining boy ijodiyotida mavjud she’riy san’atlarning deyarli
barchasidan foydalangan. Ko’plab san’atlarning turkiy adabiyotga kirib kelishiga va
rivojiga hissa qo‘shgan buyuk ijodkordir. Uning “Xazoyin
-ul-
maoniy”, “Xamsa” va boshqa
asarlarida mumtoz she’riyatda mavjud bo‘lgan barcha she’riy san’atlarning betakror
namunalarini istagancha topish mumkin. Ushbu san’atlar ichida iqtibos san’ati o‘ziga
xosligi bilan ajralib turadi.
Iqtibos ma’naviy san’atlar sirasiga kirib, arabcha
سابتقا
“ilm o‘zlashtirmoq”, “sitata
keltirmoq”, “ro‘kach qilmoq”, “dastak qilmoq”
degan ma’nolarni anglatadi. Qadimda Qur’on
oyatlarini o‘rganish, payg‘ambar hadislaridan she’r ichida keltirish, uning mazmunini
she’rda ifodalash odat bo‘lgan. O‘z navbatida bu
she’riy san’at ham hisoblanib, ulardan
foydalanish mahorat sanalgan. Hadislarga bag‘ishlangan
“Arba’in” ham iqtibos usulida
yaratilgan. Navoiy yozadi:
Onalarning oyog‘i ostidadur
Ravzai jannat-
u jinon bog‘i.
Ravza bog‘in visolin istar esang
Bo‘l onaning oyog‘i tufrog‘i.
Keltirilgan parchada payg‘ambarimizning
“Al jannatu tahta aqdomi ul
-
ummahat”,
ya’ni
“Jannat onalar oyog‘i ostidadur”
degan hadislaridan keltirilgan.
Iqtibos
–
mushtarak san’at turiga kiritiladi. Nazmning yorqin ifodasi uchun oyat va
hadislardan misol keltiriladi.
Taniqli olim Yoqubjon Is’hoqov iqtibosni ikkiga ajratadi.
1.
Oyat yoki hadis aynan keltirilgan iqtibos “darj” deyiladi. Navoiy bunday
iqtiboslarni juda ko‘p qo‘llagan. Ular oddiy bezak emas, balki kuchaytirib, quvvatlashga
xizmat qiluvchi muhim vosita hisoblanadi. Ba’zida she’riy parchalar mohiyatan oyat yoki
hadis mazmuni bilan aloqador bo‘ladi.
Navoiy asarlarida oyat yoki hadis to‘liq emas, balki bir bo‘lagi keltiriladi va
mazmuniga ishora qilinadi. Masalan,
“azza man qana’, zalla man tama”
, ya’ni
“Qanoatli
kishi aziz, ta’magir kishi esa xor
-
u zaloldir”
hadisi o‘nlab baytlarda ishlatilgan:
Elni xor aylagan tama’ bilgil,
Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika
–
Зарубежная лингвистика
и лингводидактика
–
Foreign Linguistics and Linguodidactics
Special Issue
–
1 (2024) / ISSN 2181-3701
302
Doimo “azza man qana’ bilgil”
Navbatdagi misolda ham xuddi shunday holatni ko‘ramiz:
Kim etsa, vasatliq yo‘linda zuhur,
Anga tuzsa, oyini “xayr ul
-
umur”
.
Bu parchada
“xayr ul
-
umuri avsatuho” (ishlarning yaxshisi o‘rtachasidur)
degan
hadisdan parcha keltirilib, iqtibos san’ati yaratilyapti. Nasriy muqaddimalarda ham
iqtibos to‘liq keltirish yoki ma’lum bir bo‘lakni keltirish bilan qo‘llangan.
2. Agar oyat va hadisning tarjimasi yoki mazmuni keltirilsa, bunday iqtibosni Doriy
Javod “holl usuli” deb atagan. Navoiyda holl usulidagi iqtiboslar ko‘plab uchraydi:
Oyini qanoat tut, izzat tilar ersangkim,
Ermish tama’
ahlidin, har kimki zalil ermish.
“Qanoat –
istig‘no sarmoyasidur, sharaf va izzat kiroyasidur. Muxlisi qone’ g‘aniy
va shoh-
u gadodin mustag‘niy. Tama’ mazallatg‘a dalil va g‘aniy tome’ xor
-
u zalil”.
Navoiy iqtibos keltirganda ko‘pincha iboralarning manbaiga ishora qilib ketgan.
Masalan:
Sidq ila urg‘onda salo ummati
Oyati “Kazzobuna lo ummati”.
Tarjimasi:
Yolg‘onchilar ummatim emas.
Yoki:
Tashnalab o‘lma, Navoiy, chun azal soqiysidin,
“Ishrabu yo ayyuhal
-
atshon” kelur har dam nido.
Tarjimasi:
Ichinglar, ey tashnalar!
Demak, iqtibos lug‘atda
“ilm o‘zlashtirmoq”, “sitata keltirmoq”
ma’nolarini
anglatadi. Atash ma’nosi birinchi ma’nosiga ko‘ra zohirdir, ikkinchi ma’nosiga ko‘ra
Qur’on va hadisning nur, aysh
-
u surur vositalarini hozirlayotgan o‘tga o‘xshaydi.
Shuningdek, ulardan bir nimani tilga ziynat qilib kiritib, nur va aysh-u surur vositalarini
hosil qilish uchun o‘t oladiganga o‘xshaydi. Masalan:
Zuhur aylabon “arzu zilzalaho
Va axrojat ul-
arzu asqolaho”
Baytda Qur’oni karimning “Zalzala” surasi 1–
2-oyatlariga ishora qilingan.
Tarjimasi:
1. Vaqtiki, yer o‘ziga xos zilzilaga tushsa… 2. Va yer o‘z yuklarini otib chiqarsa…
Navoiy ushbu baytda Qur’on oyatidan iqtibos keltiradi va bir vaqtning o‘zida
tashbeh san’atini qo‘llab, bayt mazmunini boyitgan.
Navoiyning Qur’on va hadis ilmi bevosita singdirilgan g‘azalida, albatta, she’riy
san’atga duch kelamiz:
Ilm o‘qib qilmag‘on amal maqbul,
Dona sochib ko‘tarmadi mahsul.
Yoki:
Olimekim, ilmi erdi beamal,
Yo g‘aniykim molig‘a buxl erdi yor.
O‘ldilar yuz hasrat
-u armon bila,
Elga bo‘ldi ishlaridin e’tibor.
Bu iqtibosli g‘azal quyidagi hadis bilan sug‘orilgan:
“Dinning ofati uchtadir: beamal
olim, zolim podsho va ilmsiz mujtahid”.
Alisher Navoiy tanbeh va hadislarni mutanosib holda yozadi va ma’no kengligini,
ta’sirchanligini oshirishga harakat qiladi:
Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika
–
Зарубежная лингвистика
и лингводидактика
–
Foreign Linguistics and Linguodidactics
Special Issue
–
1 (2024) / ISSN 2181-3701
303
Kim so‘zni terib aytg‘uvchi og‘ziga berg‘ay,
Molik ani do‘zax o‘tining dudiga tergay.
Bu bayt quyidagi hadis asosida yoritilgan:
“Odamlar orasida chaqimchilik va
bo‘hton gaplarni tarqatishdan saqlaninglar”
. Shoir ushbu hadisdan ta’sirlanib, ma’noni
kuchaytiradi:
“Ulki so‘zni bir yerdin yana bir yerga yetkurgay. Hammomliq chin so‘zga
mamnu’dir. Agar zuhr etgay –
xayol qilki, yolg‘on so‘zga ne yetgay, so‘z terguvchining agar
ulug‘i, agar kichigi –
bilki erurlar tamug‘ o‘tining tutirug‘i”
.
Navoiy qarashlarida hadis talqini, unga munosabat keng o‘ringa ega. Hadislarda
bo‘hton, chaqimchilikdan saqlanish haqida fikrlar berilgan. Navoiy nafaqat
chaqimchilikdan saqlanish, balki uning dahshat-
u oqibatlarini ham o‘quvchiga anglatish
maqsadida ko‘plab iqtiboslardan foydalanadi. Iqtiboslar
asarlarning yorqin, ta’sirchan
chiqishini ta’minlash bilan birga shu kungacha o‘z ahamiyatini yo‘qotmaganligi bilan
qadrlidir.
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI:
1.
Is’hoqov Y. So‘z san’ati so‘zligi. –
Toshkent: Zarqalam, 2006.
–
B. 3.
2.
Hojiahmedov A. She’riy san’atlar va mumtoz qofiya. –
Toshkent, 1998.
–
B. 62.
3.
Navoiy A. Asarlar. 6-tom
–
Toshkent, 1971.
–
B.9.
4.
Navoiy A. Favoyid ul-kibar.
–
Toshkent, 1961. 8-tom.
–
B. 98.
5.
Navoiy A. Xamsa.
–
Toshkent, 1969.
–
B. 86.
6.
Navoiy A. Mahbub ul-qulub.
–
Toshkent, 1982.
–
B. 81.
7.
Navoiy A. Hayrat ul-abror. 7-tom.
–
Toshkent: Fan.1991.
–
B. 208.
8.
Navoiy A. G‘aroyib us
-
sig‘ar. 3
-tom.
–
Toshkent, 1988.
–
B. 25.
9.
Navoiy A. Saddi Iskandariy.
–
Toshkent: Fan. 1993.
–
B. 169.