Авторы

  • Saodat Sidikova

DOI:

https://doi.org/10.71337/inlibrary.uz.cajmrms.135167

Аннотация

Maqolada aqli zaif o‘quvchilar (intellektual rivojlanishi cheklangan — ID) uchun matematika ta’limida ko‘shma dars (co-teaching) modelining didaktik, psixologik va tashkiliy afzalliklari tahlil qilinadi. Tadqiqotning metodologik asosi hamkorlikda o‘qitish nazariyasi, ijtimoiy-madaniy rivojlanish konsepsiyasi, kognitiv yuklamani boshqarish tamoyillari hamda universal dizayn (UDL) yondashuviga tayangan. Empirik qismida maktab-internat sharoitida 10 haftalik kuzatuv, dars videografiyasi, formatif baholash jadvallari va o‘quvchi mahsulotlari tahlili amalga oshirildi; sinflar maxsus pedagog–matematika o‘qituvchisi tandemi bilan dars bergan eksperimental guruh va odatiy dars bo‘lgan taqqoslovchi guruhga ajratildi. Natijalar o‘quvchilarning amaliy hisob malakalari, dars davomida diqqat barqarorligi, matematik tilni qo‘llash chastotasi hamda xulqiy ko‘rsatkichlarida sezilarli ijobiy siljishlarni ko‘rsatdi; ayniqsa parallel va stansiyalar bo‘yicha ko‘shma dars shakllari funksional matematika komponentlarini o‘zlashtirishga qulay muhit yaratgani aniqlandi. Muhokama bo‘limida hamkor-o‘qituvchilar rollari, birgalikda rejalashtirish va diferensial baholash protokollarining ahamiyati ochib berilib, ID sinflarida ko‘shma dars barqarorligini ta’minlovchi omillar hamda cheklovlar baholandi. Xulosa tarzida qo‘shma dars modeli o‘quvchi idrokini qo‘llab-quvvatlash, topshiriqni segmentlash, til va ko‘rgazmalilikni uyg‘unlashtirish orqali matematik kompetensiyalarni kuchaytirishi, shu bilan birga maktab miqyosida vaqt va resursni boshqarish, formal hamkorlikdan haqiqiy pedagogik sinergiyaga o‘tish mexanizmlarini talab etishi qayd etiladi.


background image

Page 73

CENTRAL ASIAN JOURNAL OF MULTIDISCIPLINARY

RESEARCH AND MANAGEMENT STUDIES

Volume 2, Issue 8, August 2025

www.in-academy.uz

QO‘SHMA DARS (CO-TEACHING) MODELI: MAXSUS

PEDAGOG–MATEMATIKA O‘QITUVCHISI TANDEMI

SAMARASI

Sidikova Saodat

Jizzax shahar 32 - sonli ixtisoslashtirilgan (Aqli zaif bolalar )

maktab internati Matematika fani o'qituvchisi

https://doi.org/10.5281/zenodo.16947155

ARTICLE INFO

ABSTRACT

Received: 11

th

August 2025

Accepted: 12

th

August 2025

Published: 26

th

August 2025

Maqolada aqli zaif o‘quvchilar (intellektual

rivojlanishi cheklangan — ID) uchun matematika

ta’limida ko‘shma dars (co-teaching) modelining didaktik,

psixologik va tashkiliy afzalliklari tahlil qilinadi.

Tadqiqotning metodologik asosi hamkorlikda o‘qitish

nazariyasi, ijtimoiy-madaniy rivojlanish konsepsiyasi,

kognitiv yuklamani boshqarish tamoyillari hamda

universal dizayn (UDL) yondashuviga tayangan. Empirik

qismida maktab-internat sharoitida 10 haftalik kuzatuv,

dars videografiyasi, formatif baholash jadvallari va

o‘quvchi mahsulotlari tahlili amalga oshirildi; sinflar

maxsus pedagog–matematika o‘qituvchisi tandemi bilan

dars bergan eksperimental guruh va odatiy dars bo‘lgan

taqqoslovchi guruhga ajratildi. Natijalar o‘quvchilarning

amaliy hisob malakalari, dars davomida diqqat

barqarorligi, matematik tilni qo‘llash chastotasi hamda

xulqiy ko‘rsatkichlarida sezilarli ijobiy siljishlarni

ko‘rsatdi; ayniqsa parallel va stansiyalar bo‘yicha ko‘shma

dars shakllari funksional matematika komponentlarini

o‘zlashtirishga qulay muhit yaratgani aniqlandi.

Muhokama bo‘limida

hamkor-o‘qituvchilar rollari,

birgalikda rejalashtirish va diferensial baholash

protokollarining ahamiyati ochib berilib, ID sinflarida

ko‘shma dars barqarorligini ta’minlovchi omillar hamda

cheklovlar baholandi. Xulosa tarzida qo‘shma dars modeli

o‘quvchi

idrokini

qo‘llab-quvvatlash,

topshiriqni

segmentlash, til va ko‘rgazmalilikni uyg‘unlashtirish

orqali matematik kompetensiyalarni kuchaytirishi, shu

bilan birga maktab miqyosida vaqt va resursni

boshqarish, formal hamkorlikdan haqiqiy pedagogik

sinergiyaga o‘tish mexanizmlarini talab etishi qayd

etiladi.

KEYWORDS

ko‘shma

dars;

co-

teaching;

maxsus

pedagog;

matematika

ta’limi;

differensiallashtirish;

UDL;

kognitiv

yuklama;

formatif

baholash; ID o‘quvchilar.

Aqli zaif o‘quvchilarni matematika faniga jalb etish, ularning kundalik faoliyatida qo‘l

keladigan amaliy hisob, miqdoriy munosabat va fazoviy tasavvurlarni shakllantirish bugungi

kunda ham metodik, ham tashkiliy jihatdan dolzarb masala bo‘lib qolmoqda. Bu auditoriyada

o‘qitishning murakkabligi faqat bilim darajasidagi farqlardan iborat emas; unda ishlovchi

o‘qituvchi birdaniga idrok tezligi, ish xotirasi, til kompetensiyasi, ijtimoiy-emotsional

tayyorgarlik, xulqiy ehtiyojlar va tibbiy omillarni ham hisobga olishi lozim. Shu nuqtai


background image

Page 74

CENTRAL ASIAN JOURNAL OF MULTIDISCIPLINARY

RESEARCH AND MANAGEMENT STUDIES

Volume 2, Issue 8, August 2025

www.in-academy.uz

nazardan ta’lim jarayonini yagona shaxs zimmasiga yuklash o‘rniga ko‘shma dars modelini

joriy etish nazariy va amaliy yechim sifatida e’tirof etilmoqda. Mazkur modelda matematika

o‘qituvchisi predmet mazmuni va dars arxitekturasini olib boradi, maxsus pedagog esa

moslashtirish, ko‘mak darajalarini boshqarish, xulqiy qo‘llab-quvvatlash va alternativ

kommunikatsiya vositalari integratsiyasini ta’minlaydi. Ikki mutaxassisning sinxron

hamkorligi qisqa vaqt ichida ham fan mazmunini yetkazish, ham o‘quvchi ehtiyojiga mos

pedagogik intervensiyani tashkil qilish imkonini kengaytiradi.
Ilmiy adabiyotlarda co-teaching modellari turlicha nomlansa-da, ularning umumiy maqsadi

o‘quvchini markazga qo‘ygan holda ta’limni moslashtirish va sinfdagi o‘rganish yo‘llarini

ko‘paytirishdan iborat. Bunda parallel dars, stansiyalar bo‘yicha dars, muqobil kichik guruh

bilan ishlash va jamoaviy dars olib borish kabi shakllar o‘zini oqlagan. Ayniqsa matematika

kabi abstraktsiyaga tayanuvchi fanlarda ko‘rgazmali model, amaliy manipulyativlar va nutqiy

ko‘makni bir vaqtda ishga solish idrokni barqarorlashtiradi, kognitiv yuklamani boshqaradi

hamda tilda ifodalashni rag‘batlantiradi. Mavjud tajribalar ko‘shma dars muvaffaqiyatining

kaliti sifatida oldindan rejalashtirish, vazifalarni segmentlash, baholash mezonlarini kelishish

va darsdan keyingi tahlilni ko‘rsatadi.
Tadqiqotning asosiy maqsadi ko‘shma dars modeli sharoitida maxsus pedagog–matematika

o‘qituvchisi tandemi ID o‘quvchilarining matematika o‘rganish jarayonida idrokni qo‘llab-

quvvatlash, tilga asoslangan tushuntirishni kuchaytirish va funksional ko‘nikmalarni

rivojlantirishga qanday ta’sir ko‘rsatishini aniqlashdan iborat. Shu bilan birga, hamkor-

o‘qituvchilar rollarini aniq taqsimlash, dars dizayni va baholash strategiyalarini

uyg‘unlashtirish ta’lim samaradorligiga qanday hissa qo‘shishi o‘rganiladi.
Tadqiqot dizayni sifatida maktab-internatning ikkita 6–7-sinflari qatnashgan kvazi-

eksperimental yondashuv qo‘llanildi. Eksperimental guruhda darslar butun chorak davomida

haftasiga uch marotaba ko‘shma formatda olib borildi. Taqqoslovchi guruhda odatiy model

saqlab qolindi. O‘quv reja bo‘limlari amaliy hisob, pul va vaqt bilan ishlash, uzunlik va massa

o‘lchovlari, oddiy kasrlar, qo‘shish-ayirish strategiyalari hamda oddiy masalalar yechimini

qamrab oldi. Darslar konkret–tasviriy–abstrakt o‘tish zanjiri asosida qurildi; manipulyativlar,

vizual jadvallar va soddalashtirilgan til uslubi doimiy qo‘llab-quvvatlandi.
Ma’lumot yig‘ish uchun uch turdagi manbadan foydalanildi: formatif baholash jadvallari orqali

har bir modul yakunida amaliy topshiriqlar bo‘yicha to‘g‘ri javoblar ulushi qayd etildi; xulq va

diqqatni baholash uchun vaqt bo‘yicha uzluksiz kuzatuv kartalari to‘ldirildi; o‘quvchilarning

nutqiy faoliyati dars videografiyasi va transkriptlar yordamida tahlil qilindi. O‘qituvchilar

uchun haftalik rejalashtirish protokoli ishlab chiqildi, bunda dars maqsadlari, moslashtirish

tur va darajasi, ko‘makni cheklab borish mezonlari hamda baholash ko‘rsatkichlari oldindan

kelishildi. Sifat ko‘rsatkichlarini ochish maqsadida intervyular va yozma refleksiyalar ham

yig‘ildi. Ma’lumotlar oddiy tavsifiy statistika, sifat kodlari va tematik tahlil orqali qayta

ishlanib, natijalar triangulyatsiya yo‘li bilan tekshirildi.
Eksperimental guruhda ko‘shma dars modeli tatbiq etilgach, amaliy hisob va o‘lchov

bo‘limlarida to‘g‘ri javoblar ulushining ko‘tarilishi kuzatildi. Har bir modul yakunida o‘rtacha

ballning ortishi bilan birga, xatolarning tabiati ham o‘zgardi: noto‘g‘ri javoblar ko‘pincha

arifmetik amaldagi beparvolikdan ko‘ra, masala matnini noto‘g‘ri talqin qilish bilan bog‘liq

holatlardan qisqardi. Bu o‘zgarish tilga asoslangan qo‘llab-quvvatlashning samaradorligi bilan

izohlanadi. O‘quvchilarning vaqtni aniqlash, narxni solishtirish va qoldiq qaytarish kabi

hayotiy ko‘nikmalarida ham sezilarli ijobiy dinamika kuzatildi; ularning real obyektlar bilan

ishlashdagi ishonchi va mustaqillik darajasi ortdi.


background image

Page 75

CENTRAL ASIAN JOURNAL OF MULTIDISCIPLINARY

RESEARCH AND MANAGEMENT STUDIES

Volume 2, Issue 8, August 2025

www.in-academy.uz

Dars jarayonidagi diqqat barqarorligi bo‘yicha kuzatuv kartalari ko‘rsatkichlari hamkor-

o‘qituvchilar aniq rollarga ega bo‘lgan paytda ijobiy tomonga siljiganini ko‘rsatdi. Maxsus

pedagogning signallari va vizual jadvalga tayanish shovqinni pasaytirib, o‘quvchilarning

topshiriqqa qaytish vaqtini qisqartirdi. Shu bilan birga, parallel va stansiyalar bo‘yicha dars

shakllari o‘quvchilarning faolligini turli stansiyalar o‘rtasida taqsimlab, ishning ritmini

barqarorlashtirdi; bunday tashkiliy yechim chalg‘ishni kamaytirish va kichik guruhlar ichida

ijobiy o‘zaro ta’sirni kuchaytirishga yordam berdi.
Til faoliyatini tahlil qilish o‘quvchilarning matematik atamalarni o‘zlashtirishida ijobiy

siljishni ochdi. Dars dialoglarida “ko‘rsatadi”, “solishtiradi”, “ikki baravar”, “qanchaga oshdi”

kabi iboralar ko‘proq ishlatila boshladi; muallimlar tomonidan modellashtirilgan gap

qurilishlari o‘quvchilar nutqida qayta paydo bo‘ldi. Bu jarayon bosqichma-bosqich ko‘makni

kamaytirish va namunaviy iboralar kartochkalarini qo‘llash bilan uyg‘un kechdi. Xulqiy

ko‘rsatkichlar, xususan darsni tark etish, topshiriqdan bosh tortish kabi holatlar soni kamaydi;

jeton iqtisodi va ijobiy mustahkamlash mexanizmi, shuningdek vazifa segmentatsiyasi bu

o‘zgarishni qo‘llab-quvvatladi.
O‘qituvchilar refleksiyalarida birgalikda rejalashtirishning foydasi alohida qayd etildi.

Darsning kognitiv maqsadlari bilan xulqiy qo‘llab-quvvatlash strategiyalarini oldindan

muvofiqlashtirish, vaqtni aniq kvotalash va baholash mezonlari bo‘yicha kelishuv dars

samaradorligini oshirdi. Shu bilan birga, resurslar bo‘yicha qat’iy reja yo‘qligi va dars

jadvalidagi to‘qnashuvlar ayrim haftalarda ko‘shma dars barqarorligini pasaytirgani ham

ta’kidlandi.
Natijalar ko‘shma dars modeli ID sinflarida matematika o‘rganishni barqarorlashtirish uchun

mazmun, til va xulqiy qo‘llab-quvvatlashni bir vaqtning o‘zida uyg‘unlashtirishi zarurligini

ko‘rsatadi. Bunda maxsus pedagog va matematika o‘qituvchisining roli bir-birini to‘ldiradi:

predmet mazmuni bo‘yicha konseptual qurilish matematikaning didaktik skeletini belgilasa,

moslashtirish qatlamida ko‘mak darajalarini boshqarish, alternativ taqdimot kanallari va

baholashning mos shakllari idrokni yo‘naltiradi. UDL tamoyillariga sodiq qolish — ya’ni

ma’lumotni turli shakllarda taqdim etish, javob berish yo‘llarini ko‘paytirish va motivatsiya

kanallarini boyitish — kognitiv yuklamani me’yorda ushlashga va o‘quvchining o‘zini samarali

ko‘rsatishiga yordam beradi.
Ko‘shma darsning samarasi ko‘pincha tashkiliy aniqlik bilan belgilanadi. Hamkor-

o‘qituvchilarning rollari darsning turli bosqichlarida o‘zgarib borishi mumkin, ammo bu

o‘zgarishlar oldindan rejalashtirilgan bo‘lishi kerak. Masalan, yangi mavzuda bir o‘qituvchi

tushuntirishni olib borganda, ikkinchisi diqqatni yo‘naltiruvchi signallarni boshqarishi,

manipulyativlarni taqsimlashi va tezkor formatif ma’lumot to‘plashi lozim. Mustahkamlash

bosqichida parallel guruhlar orqali differensiallashtirish chuqurlashadi; biri ko‘nikmalarni

avtomatlashtirsa, ikkinchisi moslashgan murakkablikdagi masalalar bilan ishlaydi. Yakunda

jamoaviy muhokama bosqichida ikkala o‘qituvchi ham tushunchalar tarmog‘ini qayta

bog‘laydi va o‘qitish nuqtalarini umumlashtiradi.
Kuzatuvlar shuni ko‘rsatadiki, tilga asoslangan qo‘llab-quvvatlash matematika mazmuni bilan

uzviy bog‘langanda samarali bo‘ladi. Faqat atamalarni yodlash emas, balki dalillash nutqini

modellashtirish, savol-javobning ritmini to‘g‘ri sozlash, iboralar andozasini bosqichma-

bosqich mustaqil nutqqa aylantirish o‘quvchining kognitiv faoliyatini faollashtiradi.

Ko‘rgazmali materiallar esa faqat bezak sifatida emas, konkret–tasviriy–abstrakt o‘tishning

mantiqiy zvenosi sifatida ishlatilganda natija beradi. Bu jarayonda maxsus pedagog signallar

va vizual jadval yordamida diqqatni boshqaradi, o‘qituvchi esa predmet mantiqiyligini

saqlaydi; aynan shu sinergiya qat’iy fan tuzilmasi bilan moslashuvchan yondashuvni

birlashtiradi.


background image

Page 76

CENTRAL ASIAN JOURNAL OF MULTIDISCIPLINARY

RESEARCH AND MANAGEMENT STUDIES

Volume 2, Issue 8, August 2025

www.in-academy.uz

Shuni ham tan olish lozimki, ko‘shma dars resurslarni talab qiladi. Dars jadvalini

uyg‘unlashtirish, rejalashtirish uchun ajratilgan vaqt, umumiy baholash protokollari va

rahbariyatning institutsional yordami bo‘lmasa, hamkorlik deklarativ bo‘lib qoladi.

O‘qituvchilar o‘rtasida o‘zaro ishonch va ochiq muloqot kuchli bo‘lishi shart; aks holda ko‘mak

roli yordamchi shaxsga qisqarib, darsning pedagogik qiymati pasayadi. Doimiy kasbiy

rivojlanish sessiyalari, mikroko‘nikmalarni mashq qilish, videofidbek va o‘zaro kuzatuvlar

ko‘shma dars sifatini barqarorlashtiradi.
Natijalarni kengroq kontekstda talqin etganda, hamkorlikda o‘qitishning ijobiy ta’siri

Vygotskiy nazariyasidagi yaqin rivojlanish zonasi tushunchasi bilan hamohangdir: ikkinchi

mutaxassis tomonidan beriladigan o‘z vaqtida, aniq va bosqichma-bosqich kamaytirib

boriladigan ko‘mak o‘quvchini yuqori darajadagi faoliyatga olib kiradi. Kognitiv yuklama

nazariyasi nuqtai nazaridan esa rollar taqsimoti asosiy jarayonni ortiqcha tashkiliy

tafsilotlarga chalg‘itmaydi; aksincha, diqqatni mazmuniy elementlarga jamlaydi. Bu

integratsiya o‘qitishning sifatini oshirish bilan birga, o‘qituvchilar kasbiy identifikatsiyasini

ham mustahkamlaydi, chunki mazmuniy hamkorlik refleksiyani chuqurlashtiradi.
Ko‘shma dars modeli maxsus pedagog–matematika o‘qituvchisi tandemi uchun ID sinflarida

ta’limning sifatini oshirishga xizmat qiladigan kuchli platforma ekanini empirik va nazariy

dalillar tasdiqlaydi. Mazkur yondashuv mazmunni soddalashtirish emas, balki taqdimot va

javob berish yo‘llarini ko‘paytirish, til va ko‘rgazmalilikni uyg‘unlashtirish, kognitiv yuklamani

me’yorga keltirish orqali o‘quvchi idrokini qo‘llab-quvvatlashga qaratilgan. Natijalar

funksional matematika komponentlari, diqqat barqarorligi, matematik tilni qo‘llash va xulqiy

ko‘rsatkichlarda ijobiy siljishlar borligini ko‘rsatdi. Barqarorlikni ta’minlash uchun birgalikda

rejalashtirish, rollarni aniq taqsimlash, formatif baholash protokollari, darsdan keyingi tahlil

va rahbariyat ko‘magi zarur. Siyosiy-huquqiy va institutsional darajada ko‘shma darsni joriy

etish bo‘yicha yo‘riqnomalar, resurs kvotalari hamda kasbiy rivojlanish tizimi

takomillashtirilsa, mazkur modelning ta’siri yanada kengayadi. Kelgusida tadqiqotlar turli sinf

darajalari va mavzular bo‘yicha ko‘shma darsning uzoq muddatli natijalarini, shuningdek

onlayn yoki aralash formatlarda hamkorlik arxitekturasini o‘rganishi lozim.

Foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxati:

1. Friend M., Cook L. Interactions: Collaboration Skills for School Professionals. — 8th ed. —

Boston: Pearson, 2017. — 480 p.
2. Murawski W. W. Collaborative Teaching in Secondary Schools: Making the Co-Teaching

Marriage Work! — Thousand Oaks: Corwin Press, 2005. — 152 p.
3. Dieker L. A., Murawski W. W. Co-Teaching at the Secondary Level: Unique Issues, Current

Trends, and Suggestions for Success // High School Journal. — 2003. — Vol. 86, № 4. — P. 1–

13.
4. Villa R. A., Thousand J. S., Nevin A. I. A Guide to Co-Teaching: New Lessons and Strategies

to Facilitate Student Learning. — 3rd ed. — Thousand Oaks: Corwin, 2013. — 280 p.
5. Hattie J. Visible Learning: A Synthesis of Over 800 Meta-Analyses Relating to Achievement.

— London; New York: Routledge, 2009. — 378 p.
6. Tomlinson C. A. The Differentiated Classroom: Responding to the Needs of All Learners. —

2nd ed. — Alexandria, VA: ASCD, 2014. — 197 p.
7. CAST. Universal Design for Learning Guidelines Version 2.2. — Wakefield, MA: CAST, 2018.

— Rejim dostupa: http://udlguidelines.cast.org — (data obrashcheniya: 26.08.2025).


background image

Page 77

CENTRAL ASIAN JOURNAL OF MULTIDISCIPLINARY

RESEARCH AND MANAGEMENT STUDIES

Volume 2, Issue 8, August 2025

www.in-academy.uz

8. Sweller J., Ayres P., Kalyuga S. Cognitive Load Theory. — New York: Springer, 2011. — 274

p.
9. Vygotsky L. S. Mind in Society: The Development of Higher Psychological Processes. —

Cambridge, MA: Harvard University Press, 1978. — 176 p.
10. Council for Exceptional Children (CEC). Initial Practice-Based Professional Preparation

Standards for Special Educators. — Arlington, VA: CEC, 2020. — 84 p.
11. Polya G. How to Solve It: A New Aspect of Mathematical Method. — Princeton: Princeton

University Press, 1957. — 253 p.
12. Baecher L., Rorimer S., Smith L. Video-Mediated Teacher Collaboration and Reflection //

International Journal of Teaching and Learning in Higher Education. — 2012. — Vol. 24, № 2.

— P. 186–196.
13. Scruggs T. E., Mastropieri M. A., McDuffie K. A. Co-Teaching in Inclusive Classrooms: A

Metasynthesis of Qualitative Research // Exceptional Children. — 2007. — Vol. 73, № 4. — P.

392–416.
14. Friend M. Co-Teaching: A Simple Solution That Isn’t Simple After All // Journal of

Curriculum and Instruction. — 2008. — Vol. 2, № 2. — P. 9–19.
15. Cook L., Friend M. Co-Teaching: Principles, Practices, and Pragmatics // New Mexico

Public Education Department. — 2004. — 32 p.

Библиографические ссылки

Friend M., Cook L. Interactions: Collaboration Skills for School Professionals. — 8th ed. — Boston: Pearson, 2017. — 480 p.

Murawski W. W. Collaborative Teaching in Secondary Schools: Making the Co-Teaching Marriage Work! — Thousand Oaks: Corwin Press, 2005. — 152 p.

Dieker L. A., Murawski W. W. Co-Teaching at the Secondary Level: Unique Issues, Current Trends, and Suggestions for Success // High School Journal. — 2003. — Vol. 86, № 4. — P. 1–13.

Villa R. A., Thousand J. S., Nevin A. I. A Guide to Co-Teaching: New Lessons and Strategies to Facilitate Student Learning. — 3rd ed. — Thousand Oaks: Corwin, 2013. — 280 p.

Hattie J. Visible Learning: A Synthesis of Over 800 Meta-Analyses Relating to Achievement. — London; New York: Routledge, 2009. — 378 p.

Tomlinson C. A. The Differentiated Classroom: Responding to the Needs of All Learners. — 2nd ed. — Alexandria, VA: ASCD, 2014. — 197 p.

CAST. Universal Design for Learning Guidelines Version 2.2. — Wakefield, MA: CAST, 2018. — Rejim dostupa: http://udlguidelines.cast.org — (data obrashcheniya: 26.08.2025).

Sweller J., Ayres P., Kalyuga S. Cognitive Load Theory. — New York: Springer, 2011. — 274 p.

Vygotsky L. S. Mind in Society: The Development of Higher Psychological Processes. — Cambridge, MA: Harvard University Press, 1978. — 176 p.

Council for Exceptional Children (CEC). Initial Practice-Based Professional Preparation Standards for Special Educators. — Arlington, VA: CEC, 2020. — 84 p.

Polya G. How to Solve It: A New Aspect of Mathematical Method. — Princeton: Princeton University Press, 1957. — 253 p.

Baecher L., Rorimer S., Smith L. Video-Mediated Teacher Collaboration and Reflection // International Journal of Teaching and Learning in Higher Education. — 2012. — Vol. 24, № 2. — P. 186–196.

Scruggs T. E., Mastropieri M. A., McDuffie K. A. Co-Teaching in Inclusive Classrooms: A Metasynthesis of Qualitative Research // Exceptional Children. — 2007. — Vol. 73, № 4. — P. 392–416.

Friend M. Co-Teaching: A Simple Solution That Isn’t Simple After All // Journal of Curriculum and Instruction. — 2008. — Vol. 2, № 2. — P. 9–19.

Cook L., Friend M. Co-Teaching: Principles, Practices, and Pragmatics // New Mexico Public Education Department. — 2004. — 32 p.