Авторы

  • Бехзод Исабеков
    Доктор философии по истории (PhD), Национальный Центр археологии Академии наук Республики Узбекистан

DOI:

https://doi.org/10.47689/2181-1415-vol5-iss10/S-pp469-474

Ключевые слова:

Ахангаран Курама Суюрлитепа Тункат ибн Хавкал орошаемое земледелие тарелка миска садовый нож продовольственный рацион

Аннотация

В данной статье рассматриваются процессы формирования и развития культуры питания населения средневековых городов Ахангаранской долины, изученные на основе материальных находок, выявленных на памятниках Суйлюритепа и Тункат. Исследование включает анализ керамических изделий, остатков пищи и других археологических свидетельств, позволяющих изучить повседневную жизнь населения региона, особенности приготовления и потребления пищи, а также уровень социально-экономического развития. Материалы из Суйлюритепа отражают преимущественно сельскохозяйственный характер культуры питания, а также технологии хранения и употребления продуктов.


background image

Жамият

ва

инновациялар

Общество

и

инновации

Society and innovations

Journal home page:

https://inscience.uz/index.php/socinov/index

Dietary traditions of the population of the Medieval

Ohangaron Valley (based on the Suyluritepa and Tunkat

Monuments)

Behzod ISABEKOV

1

National Center of Archeology, Academy of Sciences of the Republic of Uzbekistan

ARTICLE INFO

ABSTRACT

Article history:

Received August 2024

Received in revised form

15 September 2024

Accepted 25 September 2024

Available online

15 October 2024

This article examines the formation and development of

dietary culture among the medieval urban population in the

Ohangaron Valley, based on material evidence from the

Suyluritepa and Tunkat sites. Pottery, food remnants, and other

artifacts unearthed during the research provide valuable

insights into the daily lives, cooking and consumption practices,

and socio-economic development of the region's inhabitants.

Findings from Suyluritepa particularly emphasize a dietary

culture focused on agricultural products, alongside technologies

for food storage and consumption.

2181-

1415/©

2024 in Science LLC.

DOI:

https://doi.org/10.47689/2181-1415-vol5-iss1

0

/S-pp

4

69-474

This is an open access article under the Attribution 4.0 International

(CC BY 4.0) license (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.ru)

Keywords:

Ohangaron,

Kurama,

Suyurlitepa,

Tunkat,

ibn Havqal,

irrigated farming,

plate,

bowl,

gardener's knife,

food ration.

O‘rta asr Ohangaron vodiysi aholisining taomlanish

an’analari (Suyluritepa va Tunkat yodgorligi misolida)

ANNOTATSIYA

Kalit so‘zlar

:

Ohangaron,

Qurama,

Suyurlitepa,

Tunkat,

ibn Xavqal,

sug‘orma dehqonchilik,

lagan,

kosa,

bog‘bon pichog‘i,

ovqat ratsioni.

Mazkur maqolada Ohangaron vodiysi o‘rta asr shaharlarida

yashagan aholi taomlanish madaniyatining shakllanishi va

rivojlanishi Suyurlitepa va Tunkat yodgorligidan topilgan

moddiy ashyolar asosida tahlil qilinadi. Tadqiqot davomida

aniqlangan kulolchilik buyumlari, oziq-ovqat qoldiqlari va

boshqa moddiy dalillar orqali mintaqa aholisi hayotining

kundalik jihatlari, ovqat tayyorlash va iste’mol qilish

madaniyati,

shuningdek,

ijtimoiy-iqtisodiy

rivojlanish

ko‘rsatkichlari o‘rganildi. Suyurlitepadan topilgan bu

yumlar

1

Doctor of Philosophy in History (PhD), National Center of Archeology, Academy of Sciences of the Republic of

Uzbekistan. E-mail: behzodisabekov49@gmail.com


background image

Жамият

ва

инновациялар

Общество

и

инновации

Society and innovations

Special Issue

10 (2024) / ISSN 2181-1415

470

asosan qishloq xo‘jaligi mahsulotlariga asoslangan taomlanish

madaniyatini, oziq-

ovqat saqlash va iste’mol qilishda

qo‘llanilgan texnologiyalarni yoritib beradi.

Пищевые традиции населения Ахангаранской долины

в Средние века (на примере памятников

Суйлюритепа

и Тункат)

АННОТАЦИЯ

Ключевые слова:

Ахангаран,

Курама,

Суюрлитепа,

Тункат,

ибн Хавкал,

орошаемое земледелие,

тарелка,

миска,

садовый нож,

продовольственный

рацион.

В

данной

статье

рассматриваются

процессы

формирования и развития культуры питания населения

средневековых городов Ахангаранской долины, изученные

на основе материальных находок, выявленных на

памятниках Суйлюритепа и Тункат. Исследование

включает анализ керамических изделий, остатков пищи и

других археологических свидетельств, позволяющих

изучить

повседневную

жизнь

населения

региона,

особенности приготовления и потребления пищи, а также

уровень социально

-

экономического развития. Материалы

из

Суйлюритепа

отражают

преимущественно

сельскохозяйственный характер культуры питания, а

также технологии хранения и употребления продуктов.

DOLZARBLIGI

O‘rta asrlar, xususan, ilk o‘rta asrlar Ohangaron havzasi aholisining ovqatlanish

ratsioni, iste’mol qilgan meva va

boshqa mahsulotlari tarixini yoritish, hududda olib

borilgan

keng ko‘lamli arxeologik tadqiqotlar

, hamda topilgan ashyolarni laboratoriya

tahlillari asosida o‘rganishni taqazo etadi.

М

ETODLAR VA O

RGANISH DARAJASI

Ushbu hudud tarixini chuqur o‘rganish maq

sadida havzaning shahar tipidagi

Suyurlitepa va Tunkat yodgorliklarida turli yillarda arxeologik tadqiqotlar amalga

oshirilgan [

Аsqarov

А., Маtyoqubov

X., Normurodov D., Isabekov B., Ismailov U., 2020.

B. 15

41], [Isabekov B., 2022. B. 182

185], [Isabekov B., 2022. B. 99], [Isabekov B., 2013.

B. 235

253]. Ushbu ikki yodgorlik ham Ohangaron daryosining chap tarafi, 2-terrasasi

ustida joylashgan. Suyurlitepa Sanam qishlog‘i, Tunkat Obiz qishlog‘i hududiga to‘g‘ri

keladi. Har ikkala yodgorlik

ham Qurama tog‘larining old mintaqasida shakllangan.

Aynan, mana shunday joylashuv ushbu hududlar aholisining o‘rta asrlardagi ratsionida

hal qiluvchi ahamiyat kasb etgan.

Suyurlitepa yodgorligidagi dastlabki arxeologik qazuv ishlari 2007-yili amalga

oshirilgan [

Аshirov

S., 2007. B. 4], [

Аshirov

S.А

., 2013. C. 355

362]. Lekin ushbu tadqiqot

kichik shurf tashlash yo‘li bilan amalga oshirilgan bo‘lib, unda aholining ovqatlanish

tarixiga oid hech qanday moddiy manbalar uchramaydi.

TADQIQOT NATIJALARI

Oziq

ovqat bilan bog‘liq manbalar 2012–

2022-yillardagi A. Asqarov boshliq olib

borilgan keng ko‘lamli tadqiqotlar natijasida ko‘plab topilgan. Xususan, 2012

-yilda

Suyurlitepa ibodatxonasida olib borilgan tadqiqotlarda xo‘jalik o‘ralarida ko‘plab sholi va

bug

‘doy zaxiralari topildi. Topilgan sholi donlarini o‘rgangan o‘simlikshunis, seleksioner

olim Zoyir Ziyotov fikricha ushbu sholi donlari madaniylashgan ekanligi aniqlanlandi.

Ularning topilishi bizga quyidagi xulosalarni berdi:


background image

Жамият

ва

инновациялар

Общество

и

инновации

Society and innovations

Special Issue

10 (2024) / ISSN 2181-1415

471

Ushbu shahar aholisining ovqatlanishi ratsionida sholi va bug

doy kabi donli

ekinlarga asoslangan.

Bu esa ularning qishloq xo‘jaligiga ham ega yashash tarziga ega

bo‘lganini bildiradi.

Sholi katta miqdordagi suv ichadigan ekinlardan hisoblanib, ushbu shahar aholisi

Iloq (Ohangaron) daryosi sohillarida sholipoyalar barpo etib dehqonchilik qilishgan.

Sholi va bug‘doyning mavjudligi, ular turli xil non va ovqat turlari uchun asos bo‘lib

xizmat qilganligini ko‘rsatadi. Bu ularning ovqatlanish turiga o‘ziga xoslik qo‘shganini

anglatadi.

Bugungi kunda sevib iste’mol qilinadigan o‘zbek taomlaridan

palov

ham o‘z

davrida tayyorlangan bo‘lishi mumkin. Osh haqidagi ma’lumotlar V–

X asrlarga oid turkiy

manbalarda ham uchraydi [

Иkramova

N., 1989. B. 11], [Fayzullayeva

., 2021. М

. B. 78].

O‘sha davrda donli ekinlar

y

etishtirilishining kengligi, aholi o‘z ovqatlanishlarini

muhitdagi tabiiy sharoitlarga moslashtira olganligini ko‘rsatadi.

2020-

yilgi qazishmalar shaharning ark qismida olib borilgan bo‘lib, unda ko‘plab

xonalar va 4 ta xo‘jalik o‘rasi aniqlangan. Ulardan kiyik shoxlari, tovuq tuxumining
po‘stloqlari, parranda suyaklari, ellikka yaqin mayda tuyoqli

h

ayvon suyaklari, ko‘plab

yirik hayvon suyaklari va oshiqlar topilgan. [IsabekovB., 2022. B. 92

93].

Bu topilmalar havza aholisi xo

jalik hayotida chorvachilik muh

im rol o‘ynaganini

anglatadi. Shu bilan birga,

kundalik taomlanish jarayonida kiyik go‘shti, qo‘y go‘shti,

parranda go

‘shti, tovuq tuxumi kabi mahsulotlar

, ya

’ni go‘shtli taomlar iste’molda keng

foydalanganligini bildiradi. Aynan qazishmadan ko‘plab oshxona idishlarining uchrashi

,

xususan, yigirmaga yaqin qozonlar, kosalar, laganlar mavjud. Ushbu idishlar ichida

o‘nga

yaqin laganlar topildi. Bu

laganlardan suyuq va qo‘yiq taomlar ulashishda, oziq

-ovqatlar

solishda foydalanishgan. Laganlardan birining tag qismi saqlanmagan, singan

parchalardan tiklangan. Lagan o‘z davrida qadoqlangan, qadoq izlari idish parchalarid

a

kuzatiladi. Lagan og‘zining diametri 32 sm. Laganning ichki yuzasi yoppasiga gulga
o‘xshash naqshlar bilan bezatilgan. Naqshlarda katta

-

kichik nuqtalar, boshi, tumshug‘i va

dumi qizil rangli qushlar suratini uchratish mumkin [Isabekov B., 2022. B. 128].

Bu ma’lumotlar o‘z davrida hudud aholisi shunday laganlarda taomlanishganligini, agar
ushbu idishlar singan taqdirda uni qaytadan qadoqlab, ta’mirlashganligini ko‘rsatadi.

Suyurlitepa o‘rnidagi tarixiy shaharning janubiy tegralarida lalmikor, shimoliy

te

gralarida sug‘orma dehqonchilik qilish uchun keng sharoit mavjud bo‘lib, bu hudud

aholisi yaqin-yaqinga qadar adirli zonalarda lalmikor dehqonchilik bilan, Ohangaron

daryosi poymalarida sug‘orma dehqonchilik bilan shug‘ullanib kelgan. Ushbu asosda

hudud ah

olisi tomonidan yetishtirilgan dehqonchilik mahsulotlari iste’mol qilingan.

Ushbu ma’lumotlar asosida o‘rta asrlar davrida Markaziy Osiyo, xususan Iloq

hududi o‘zining tabiiy go‘zalligi, yuqori darajadagi bog‘dorchilik madaniyati bilan ajralib

turadi. Arab sayyohlarining e

sdaliklarida, jumladan, Ibn Havqalning “Kitob Surat al

-

ard”

asarida va Yoqut al-Hamaviyning izohlari orqali ushbu hududning betakror tabiati va
uning aholisi tomonidan erishilgan yuksak agromadaniyat natijalari yorqin tasvirlanadi.

Farg‘ona, ash

-

Shosh, Ustrushana va butun Mavarounnahr kabi joylardagi qalin o‘sgan

daraxtlar, mo‘l

-

ko‘l mevalar va ketma

-ket yaylovlarning mavjudligi takidlangan. Ushbu

hududda yashagan aholi qadimdan ushbu meva-yu, noz-

ne’matlardan tanovvul

qilib

kelgan.

Suyurlitepa yodgorligida 2022-yili olib borilgan arxeologik tadqiqotlar natijasida

o‘ralardan uzum, olma, olmurot, o‘rik, qovun, pista, shaftoli, na’matak, gilos, jiyda kabi
mevalar, qovun, qovoq kabi poliz ekinlarining urug‘lari topilgan. Sh

uningdek, qazish


background image

Жамият

ва

инновациялар

Общество

и

инновации

Society and innovations

Special Issue

10 (2024) / ISSN 2181-1415

472

ishlari vaqtida “bog‘bon pichog‘i” deb ataluvchi uchi qayrilgan va tig‘i ichki tarafida
bo‘lgan pichoq aniqlandi. Pichoqning uzunligi 12 sm, eni 1,2 sm bo‘lib, uch qismi biroz

qayrilgan. Dastaga ulanadigan qismi biroz qalinlashib borgan. Dastaga kiritish qismi

burama shaklida yasalgan bo‘lib, dastaga mustahkam o‘rnashib turishi maqsad qilingan.
Ushbu pichoqqa o‘xshash bog‘bonlik pichog‘i Panjikent va Eski Xovos yodgorliklarida

xam aniqlangan [

Беленицкий

А.М., Бентович

И.Б., Большаков

О.Г

., 1973. B. 74],

[

Грицина

А.А

., 2005. B. 31], [

Грицина

А.А., Рахимов

К.А., Мамиров

О.У

., 2018. B. 381].

Shu kabi pichoqlarning yodgorlik hududidan aniqlanishi, ushbu hududda qadimda va

o‘rta asrlarda bog‘dorchilik keng rivojlanganligidan dalolat berib turadi.

Suyurlitepadan topilgan “bog‘bon pichog‘i”ning uch qismi biroz qayrilganligi

tufayli undan foydalanishda itarish yoki bosish kuchi evaziga kesish amali bajarilmasdan,

balki o‘ziga tortish kuchi bilan bajariladi. Bu xolatda mevali daraxtlarga payvand solis

h,

novda po‘stini archish va meva po‘stini archish ishlarida aynan shunday pichoqlardan

foydalanilgan. Shu kabi pichoqlar Markaziy Osiyo va Kavkaz hududlarida keng tarqalgan.

Lekin bunday pichoqchalar turkiy xalqlarda azaldan mavjud bo‘lib,

ular har bir turk

odamining yonida yurgan. Ajdodlarimizning go‘sht bilan taomlanishi vaqtida bunday
pichoqlar judayam asqotgan. U bilan go‘shtni kesib

-kesib, maydalab tanovvul qilish ancha

qulay bo‘lgan.

Bunday keng ko‘lamdagi topilmalar hududda o‘rta asrlarda dehqonchilik,

bo‘g‘dorchilik, shuningdek, ovqatlanish madaniyati ancha yaxshi darajada
rivojlanganligini tasdiqlaydi. Uzum, olma, olmurot, o‘rik, qovun, pista, shaftoli, na’matak,

gilos, jiyda kabi m

evalar, qovun, qovoq kabi mahsulotlarning urug‘lari bu hududda turli

mevalar, poliz mahsulotlari yetishtirilganligi va ulardan keng foydalanilganligini

ko‘rsatadi. Bularning barchasi, Iloq hududining qadimdan agrobiodiversitet markazi
sifatida muhim o‘rin

tutganligini va Buyuk Ipak

yo‘

li doirasida meva savdosi va

ayirboshlashda muhim rol o‘ynaganligini tasdiqlaydi.

VII

–VIII asrlarga oid qishloq va shahar xarobalaridan donli (g‘alla) ekinlarning,

bog‘dorchilik, uzumchilik va poliz mahsulotlarini yetishtirish keng yo‘lga qo‘yilgan

[13. 1990. C. 6

77]. Ular asosida bu hududda boshoqli va dukkakli (

bug‘doy, tariq,

no‘xat), uzumchilik va bog‘dorchilik ekinlari ekilganligini qayd qilish mumkin. Voha

da

uzum yetishtirish yetakchilik qilib, undan hatto sharob ham tayyorlangan. Buni Xitoy

manbalarida, VII asrdan boshlab Xitoyda “Shi (Toshkent) davlatidan” o‘zlashtirilgan
“uzum arog‘ini (sharobidan) tayyorlash uslubi” qo‘llanila boshlanganligi haqidagi
ma’lumot ham tasdiqlaydi [Хўжаев

А., 2007

. B. 196

]. Ushbu ma’lumot

hudud aholisi

taomlanish madaniyatini sharobning ham o‘ziga xos o‘rni bo‘lganligini ko‘rsatadi.

2022-yilgi qazishmalar IX

X asrlarda (somoniylar sulolasi boshqaruvi davri)

insonlar taomlanish jarayonida ichiga har xil tilaklar, Qur’oni Karim hamda hadislardan
parchalar yozilgan idishlarda ovqatlanishganligini ko‘rsatdi.

Aynan shunday jumlalar

bitilga

n idishlar Suyurlitepada hamda Tunkat yodgorligidagi o‘ralarda uchratildi.

Suyurlitepadagi laganlardan birida arab alifbosining kufiy xatida

لك هبحاصل ةكربلا. رمعلا

so‘zlari yozilgan. Yozuvlar o‘ng tomondan o‘qilganda al’umru (umr), al

-barakatu

(baraka), l

i sooxibixi (egasi uchun, egasiga) so‘zlari ma’lum bo‘ldi. Afsuski, lagan butun

holatda bo‘lmagani bois 1

-

2 so‘zni aniqlashning imkoni bo‘lmadi. Laganlardan birida

tovus qushi

tasvirlangan bo‘lib, u tumshug‘ida gul tutib turibdi. Ikkala lagan ham

somoniylar davrining nodir namunalaridan hisoblanadi [

Ильясова

С.Р., Ильясова

Дж.Я.,

Имамбердыев

Р.А., Исхакова

Е.А

., 2016. C. 402

412

]. Bunga o‘xshash qush va uning


background image

Жамият

ва

инновациялар

Общество

и

инновации

Society and innovations

Special Issue

10 (2024) / ISSN 2181-1415

473

tumshug‘idagi gul tasviri xazar turklari idishlari sirtida ham uchratiladi [16. 2017. B.

748]. Qolaversa, Tomiz (Udmurtiya) hududidan topilgan idishlarda ham huddi shunga

o‘xshash tasvirlar uchratiladi [Маршак Б.И

., 2017. C. 562].

So‘nggi yillarda Tunkat yodgorligidagi olib borilgan tadqiqotlarda noyob kosa

uchratildi. Uning ichki qismida oq asosga qora ranglar bilan arab alifbosining kufiy xatida

ايرم اينه اهيف لك

(

Kul fiha haniyyan (mariyyan))

degan jumlalar yozilgan

.

Ushbu gaplarning

tarjimasidan

“Unda taomni lazzatlanib va rohatlanib yeng”, “

Salomatlik uchun yeng",

“Sog‘lik uchun yeb

-

iching”, “Unda sog'lig'ingiz uchun ovqatlaning”

degan ma’nolarni

anglash mumkin. Shu joyda Yunon faylasufi Suqrot

Biz yeish uchun yashamaymiz,

yashash uchun yeishimiz kerak

”,

degan fikrlarinhi eslash lozim

.

XULOSALAR

Ohangaron vodiysi qadim davrdan dehqonchilik va bog‘dorchilk

qilish uchun qulay

geografik hududlardan biri sanaladi. Shu sababli bu hududlarda dehqonchilik va

bog‘dorchilk keng taraqqiy etgan. Aynan hudud axolisi

ovqatlanish ratsioni

da go‘shtli

taomlar va boshoqli ekinlar non va non maxsulotlari, shu bilan birga tur

li bo‘dorchilik va

poliz ekinlaridan kundalik ovqatlanish jarayonida istemol qilganligi arxeologik
manbalrda aniqlandi. Samoniylar va Qoraxoniylar davriga oid topilgan kulolchilik

buyumlarida ajdodlarimiz sag‘lom turmush tarziga amal qilganligi, moddiy man

balar

orqali o‘z tasdig‘ini topdi.

Ohangaron vodiysi o‘rta asr shaharlarining taomlanish madaniyati Suyurlitepa

yodgorligidan topilgan moddiy ashyolar asosida o‘rganilib, ushbu mintaqa aholisi

hayotining turmush tarzi, oziq-

ovqat iste’mol qilish odatlari va kulolchilik an’analari

haqida qimmatli ma’lumotlar taqdim etadi. Topilmalar orasidagi idish

-tovoqlar, oziq-

ovqat qoldiqlari va boshqa moddiy madaniyat yodgorliklari mazkur davrdagi ijtimoiy-
iqtisodiy rivojlanishni yoritib beradi.

O‘rta asrlarda Ohangaron vodiysi aholisi asosan qishloq xo‘jaligi mahsulotlariga

tayanib yashagan bo‘lib, ularning taomlari turli xil don mahsulotlari, go‘sht, sut
mahsulotlari, sabzavot va ziravorlarga boy bo‘lgan. Suyurlitepa yodgorligidan topilgan

kulolchilik buyumlari esa ov

qat tayyorlash, saqlash va iste’mol qilish jarayonlarining

o‘ziga xos tomonlarini ko‘rsatadi. Idishlarning xilma

-xilligi, ularning estetik va amaliy

jihatlari taomlanish madaniyatining yuqori darajada shakllanganligini tasdiqlaydi.

Shuningdek, topilmalar o

‘sha davr madaniy va savdo aloqalari rivojlanganligini

ko‘rsatib, mintaqaning boshqa shaharlari bilan yaqin munosabatda bo‘lganini tasdiqlaydi.
Xususan, ba’zi buyumlarning ishlab chiqarish uslublari va dizayni uzoq mintaqalardan
kelgan ta’sirlarni aks etti

radi. Bu esa Ohangaron vodiysi shaharlarining keng tarmoqdagi

savdo yo‘llarida muhim rol o‘ynaganligidan dalolat beradi.

Umuman olganda, Suyurlitepa yodgorligidan topilgan moddiy ashyolar Ohangaron

vodiysi o‘rta asr shaharlarining taomlanish madaniyati boy

, xilma-xil va ijtimoiy-iqtisodiy

taraqqiyot bilan chambarchas bog‘liq ekanini namoyish etadi. Ushbu tadqiqotlar nafaqat
mintaqa tarixi, balki o‘rta asr Iloq hududi aholisining madaniyati va turmush tarzi haqida
yangi ma’lumotlar berishda muhim ahamiyat ka

sb etadi.

FOYDALANGAN ADABIY

OTLAR RO‘YXATI

:

1.

Асқаров А., Матяқубов Х., Нормуродов Д., Исабеков Б., У. Исмаилов //

Суюрлитепа ёдгорлигида олиб борилган археологик қазишмалар. Ўзбекистонда
археологик тадқиқотлар. № 13, 2020 йил.


background image

Жамият

ва

инновациялар

Общество

и

инновации

Society and innovations

Special Issue

10 (2024) / ISSN 2181-1415

474

2.

Исабеков Б., Исмоилов У. Ўрта Оҳангарон хавзаси боғдорчилиги

(археологик материаллар асосида). “Евроосиё халқлари маданий мероси:
замонавий тадқиқотлар, муаммо ва ўрганиш усуллари” халқаро илмий

-

амалий

анжумани. –

Жиззах 2022.

3.

Исабеков Б. Юқори ва ўрта Oҳангарон водийсининг қадимги ва ўрта асрлар

даври маданияти. Тарих фанлари

бўйича фалсафа доктори (PhD) илмий

даражасини олиш учун тайёрланган Диссертация. 2022.

4.

Исабеков Б.И. Раскопки Храма на Суюрлитепа. Проблемы древней и

средневековой истории Чача. Выпуск 2. Шамсиддин Камолиддин (ред.). Lambert

Academic Publishing.

Saarbrucken 2013.

5.

Аширов С. Потерянная столица государства Илак// “Правда Востока”

gazetasi, 20. VII. 2007,

№140;

6.

Аширов С.А. К локализaции Тунката –

столицы Илака // Проблемы

древней и средневековой истории Чача. Шамсиддин Камолиддин (ред.). Lambert

Academic Publishing.

Saarbrucken 2013.

7.

Икрамова Н. Узбекская кулинарная лексика. –

Т.: Фан, 1989.

8.

Файзуллаева М. Ўзбек миллий таомлари ва тановул маданияти.

Т.:

“Tafakkur avlodi”, 2021.

9.

Беленицкий А.М., Бентович И.Б., Большаков О.Г. Средневековый город

Средней Азии. М., 1973. Рис,43;

10.

Грицина А.А. Древний Хавас на перекрестке дорог // Археология ва тарих

фанининг долзарб муаммолари. 1 –

кисм. Самарканд, 2005. Рис.8,1;

11.

Грицина А.А., Рахимов К.А., Мамиров О.У. Кўҳна Ховос ёдгорлигида 2015

-

17 йилларда олиб борилган археологик тадқиқотлар // Ўзбекистонда археологик
тадқиқотлар 2015

-

2017 йиллар. 11

-

сони. Самарқанд, 2018, 16/7 расм;

12.

O. Mamirov. Gardening of Ustrushana in the Middle Ages (On Archaeological

Materials) // Volume 5, Issue 9 September, 2022.

13.

Древний и средневековый город Восточного Мавераннахра. –

Ташкент:

Фан, 1990.

14.

Хўжаев А. Буюк Ипак йўли: муносабатлар ва тадқиқотлар. –

Тошкент:

ЎзМЭ, 2007.

15.

Ильясова С.Р., Ильясова Дж.Я., Имамбердыев Р.А., Исхакова Е.А. Нет блага

в богатстве (Глазурованная керамика Ташкентского оазиса IX

-XII).

Москва. 2016.

16.

Türk Dünyası Kültür Atlası –

A Cultural Atlas of the Turkish World : Selçuklu

Dönemi 1 –

the Seljuk. 2017.

17.

Маршак Б.И. История восточной торевтики III

-

XIII вв. и проблемы

культурной преемственности. // СПб: «Академия исследования культуры». 2017.
Рис. 91–

93.

Библиографические ссылки

Асқаров А., Матяқубов Х., Нормуродов Д., Исабеков Б., У. Исмаилов // Суюрлитепа ёдгорлигида олиб борилган археологик қазишмалар. Ўзбекистонда археологик тадқиқотлар. № 13, 2020 йил.

Исабеков Б., Исмоилов У. Ўрта Оҳангарон хавзаси боғдорчилиги (археологик материаллар асосида). “Евроосиё халқлари маданий мероси: замонавий тадқиқотлар, муаммо ва ўрганиш усуллари” халқаро илмий-амалий анжумани. – Жиззах 2022.

Исабеков Б. Юқори ва ўрта Oҳангарон водийсининг қадимги ва ўрта асрлар даври маданияти. Тарих фанлари бўйича фалсафа доктори (PhD) илмий даражасини олиш учун тайёрланган Диссертация. 2022.

Исабеков Б.И. Раскопки Храма на Суюрлитепа. Проблемы древней и средневековой истории Чача. Выпуск 2. Шамсиддин Камолиддин (ред.). Lambert Academic Publishing. – Saarbrucken 2013.

Аширов С. Потерянная столица государства Илак// “Правда Востока” gazetasi, 20. VII. 2007, – №140;

Аширов С.А. К локализaции Тунката – столицы Илака // Проблемы древней и средневековой истории Чача. Шамсиддин Камолиддин (ред.). Lambert Academic Publishing. – Saarbrucken 2013.

Икрамова Н. Узбекская кулинарная лексика. – Т.: Фан, 1989.

Файзуллаева М. Ўзбек миллий таомлари ва тановул маданияти. – Т.: “Tafakkur avlodi”, 2021.

Беленицкий А.М., Бентович И.Б., Большаков О.Г. Средневековый город Средней Азии. М., 1973. Рис,43;

Грицина А.А. Древний Хавас на перекрестке дорог // Археология ва тарих фанининг долзарб муаммолари. 1 – кисм. Самарканд, 2005. Рис.8,1;

Грицина А.А., Рахимов К.А., Мамиров О.У. Кўҳна Ховос ёдгорлигида 2015-17 йилларда олиб борилган археологик тадқиқотлар // Ўзбекистонда археологик тадқиқотлар 2015-2017 йиллар. 11-сони. Самарқанд, 2018, 16/7 расм;

O. Mamirov. Gardening of Ustrushana in the Middle Ages (On Archaeological Materials) // Volume 5, Issue 9 September, 2022.

Древний и средневековый город Восточного Мавераннахра. – Ташкент: Фан, 1990.

Хўжаев А. Буюк Ипак йўли: муносабатлар ва тадқиқотлар. – Тошкент: ЎзМЭ, 2007.

Ильясова С.Р., Ильясова Дж.Я., Имамбердыев Р.А., Исхакова Е.А. Нет блага в богатстве (Глазурованная керамика Ташкентского оазиса IX-XII). – Москва. 2016.

Türk Dünyası Kültür Atlası - A Cultural Atlas of the Turkish World : Selçuklu Dönemi 1 - the Seljuk. 2017.

Маршак Б.И. История восточной торевтики III-XIII вв. и проблемы культурной преемственности. // СПб: «Академия исследования культуры». 2017. Рис. 91–93.