Авторы

  • Фуркат Анорбоев
    Самостоятельный исследователь, ответственный сотрудник, Сенат Олий Мажлиса Республики Узбекистан

DOI:

https://doi.org/10.47689/2181-1415-vol6-iss2/S-pp437-442

Ключевые слова:

модернизация политика политическое сознание политический уровень политический социальный политические институты современное общество политическое мышление идея гармония

Аннотация

В статье рассмотрены концептуальные подходы к понятию политической модернизации, роль политических институтов
в этом процессе, их влияние на развитие государственного управления и формирование активных граждан, а также политический анализ социальных изменений в обществе и их социальное, политическое и духовное значение
с научной точки зрения.


background image

Жамият

ва

инновациялар

Общество

и

инновации

Society and innovations

Journal home page:

https://inscience.uz/index.php/socinov/index

Analysis of conceptual perspectives on the evolution of
political modernization theory

Furkat ANORBOEV

1


Senate of the Oliy Majlis of the Republic of Uzbekistan

ARTICLE INFO

ABSTRACT

Article history:

Received January 2025

Received in revised form

15 January 2025

Accepted 25 February 2025

Available online

25 March 2025

The article examines conceptual approaches to the concept

of political modernization, the role of political institutions in

this process, their impact on the development of public

administration and the formation of active citizens, as well as

the political analysis of social changes in society and their social,
political, and spiritual significance from a scientific perspective.

2181-

1415/©

2025 in Science LLC.

DOI:

https://doi.org/10.47689/2181-1415-vol6-iss2/S-pp

437-442

This is an open access article under the Attribution 4.0 International
(CC BY 4.0) license (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.ru)

Keywords:

modernization,

politics,

political consciousness,
political level,

political,

social,

political institutions,
modern society,

political thinking,

idea,

harmony.

Siyosiy modernizatsiya tushunchasining rivojlanishiga
doir konseptual qarashlar tahlili

ANNOTATSIYA

Kalit so‘zlar

:

modernizatsiya,

siyosat,

siyosiy ong,

siyosiy saviya,

siyosiy,

ijtimoiy,

siyosiy institutlar,
zamonaviy jamiyat,

siyosiy tafakkur,

g‘oya,

mutanosiblik.

Maqolada siyosiy modernizatsiya tushunchasiga xos

konseptual qarashlari, bunda siyosiy institutlarning o‘rni, uning

jamiyatda davlat boshqaruvini rivojlantirish barobarida faol

fuqarolarni shakllantirishga ta’siri, jamiyatdagi ijtimoiy

o‘zgarishlarning siyosiy tahlili hamda uning ijtimoiy, siyosiy,
ma’naviy ahamiyati ilmiy jihatdan yoritilgan.

1

Independent Researcher, Senior staff member, Senate of the Oliy Majlis of the Republic of Uzbekistan.


background image

Жамият

ва

инновациялар

Общество

и

инновации

Society and innovations

Special Issue

02 (2025) / ISSN 2181-1415

438

Анализ концептуальных взглядов на развитие

понятия политической модернизации

АННОТАЦИЯ

Ключевые слова:

модернизация,

политика,

политическое сознание,

политический уровень,

политический,

социальный,

политические институты,

современное общество,

политическое мышление,

идея,

гармония.

В статье рассмотрены концептуальные подходы к

понятию политической модернизации, роль политических

институтов в этом процессе, их влияние на развитие

государственного управления и формирование активных

граждан, а также политический анализ социальных

изменений в обществе и их социальное, политическое и

духовное значение с научной точки зрения.

Siyosiy tizimning barqarorligi har qanday davlat boshqaruvining asosiy

mezonlaridan biri hisoblanadi. Unga ta

’sir etuvchi omillardan biri siyosiy modernizatsiya

hisoblanadi. Siyosiy fanlarda ushbu tushuncha muhim kategoriya hisoblanadi.

Siyosiy modernizatsiya de

ganda noan’anaviy siyosiy tizimning jamiyatdagi

o‘zgarishlarga muvaffaqiyatli moslashishi sifatida ta’riflash mumkin. Bunda hokimiyatni

ratsionalizatsiya qilish, yangi siyosiy funksiyalarni differensiallashtirish hamda bu

funksiyalarni bajarish uchun ixtisoslashgan tuzilmalarni ishlab chiqish va ommaviy

ishtirok etish kiradi.

Shuningdek, zamonaviy bo‘lmagan siyosiy tizimning post

-

an’anaviy zamonaviy

siyosiy tuzumga chuqur o‘zgarishini ham ko‘rsatishi mumkin. Siyosiy modernizatsiya

davlat boshqaruvi, fuqarolik jamiyati, demokratiya va inson huquqlari sohalaridagi

o‘zgarishlarni o‘z ichiga oladi. Bu jarayonning asosiy maqsadi davlat tizimini samarali,

adolatli va barqaror qilishdir.

Bunday jarayonlarning o‘rganilishi, ayniqsa, XX va XXI asrda o‘zgargan siyosiy real

jarayonlarni tahlil qilishda muhim ahamiyatga ega bo‘ldi. Siyosiy

modernizatsiya

o‘zgarishlari bir qator omillar bilan bog‘liq bo‘lib, ularga ijtimoiy, madaniy, iqtisodiy va

texnologik rivojlanish, shuningdek, xalqaro siyosiy jarayonlarga ta’sir qiluvchi omillar

kiradi.

Har bir mamlakatning siyosiy tizimi o‘zining tarixiy rivojlanish yo‘li, ijtimoiy

strukturasi va madaniy xususiyatlariga qarab farq qiladi, shuning uchun siyosiy

modernizatsiya jarayoni har bir davlatda alohida amalga oshiriladi. Bugungi kunda

siyosiy modernizatsiya jarayoni, ayniqsa rivojlanayotgan mamlakatlarda siyosiy

islohotlar va yangi institutlar yaratishni talab qiladi.

Bunda ko‘pincha demokratik tuzumlarni rivojlantirish, korrupsiyaga qarshi

kurashish, inson huquqlari va fuqarolik erkinliklarini ta’minlash kabi muhim

elementlarni o‘z ichiga oladi.

Siyosiy modernizatsiya jarayonining muvaffaqiyati va

samaradorligi ko‘plab omillarga, jumladan, xalqaro siyosat, iqtisodiy barqarorlik va

ijtimoiy barqarorlikka bog‘liq.

Bu jarayon V.

Starostin tomonidan qayd etib o‘tilgan bo‘lib, unga ko‘ra,

modernizatsi

yaning maqsadi va ma’nosi faqat iqtisodiy o‘sishdan emas, balki texnologik

madaniyat, boshqaruv madaniyati, siyosiy va ijtimoiy madaniyatlarni o‘z ichiga oluvchi

ijtimoiy madaniyat taraqqiyotining ma’lum darajasiga erishishdan iboratdir.


background image

Жамият

ва

инновациялар

Общество

и

инновации

Society and innovations

Special Issue

02 (2025) / ISSN 2181-1415

439

Shu o‘rinda, siyosiy modernizatsiya jarayonidagi o‘zgarishlarni tahlil qilish,

ularning qanday qilib davlat boshqaruvini, fuqarolik jamiyatini va ijtimoiy tuzilmalarni

o‘zgartirishga olib kelganini o‘rganish zarur. Bunda davlatlar o‘rtasidagi farqlar, ularning

siyosiy tizi

mlari, tarixiy yo‘llarini va xalqning modernizatsiya jarayoniga bo‘lgan

qarashlarini inobatga olish muhim sanaladi. Siyosiy modernizatsiya jarayonining tahlili
orqali uning muvaffaqiyatli yoki muvaffaqiyatsiz amalga oshirilgan holatlarini,
shuningdek, bu j

arayonlarning davlat va jamiyat uchun qanchalik samarali bo‘lishi

mumkinligini aniqlashga erishish mumkin. Bu o‘zgarishlar, ayniqsa, demokratiya va

siyosiy islohotlar sohasida, jamiyatda kuchli fuqarolik idorasini shakllantirish va siyosiy
institutlarning

ishonchliligini ta’minlashga qaratilgan muhim ahamiyatga ega.

Siyosiy modernizatsiya jarayoni jamiyatning siyosiy tuzilmalari, institutlari va

amaliyotlarida sezilarli o‘zgarishlarni o‘z ichiga oladi. Chunki u yanada murakkab va
o‘zaro bog‘langan dunyo talablariga moslashib boradi. Bu o‘zgarishlar odatda iqtisodiy
rivojlanish, ijtimoiy o‘zgarishlar, madaniy siljishlar va texnologik taraqqiyot kuchlari
bilan ta’minlanadi.

Siyosiy modernizatsiya ko‘pincha demokratik boshqaruvga o‘tish bilan bog‘liq

bo‘lsa

-da,

turli sharoitlarda turli yo‘llarni bosib o‘tishi mumkin bo‘lgan ko‘p qirrali va

chiziqli bo‘lmagan jarayon hisoblandi. Siyosiy modernizatsiyaning asosiy omillari
iqtisodiy va ijtimoiy o‘zgarishlarda yotadi. Iqtisodiy rivojlanish, xususan, sanoatlashtirish

,

urbanizatsiya va o‘rta sinfning o‘sishi an’anaviy siyosiy tuzilmalarga tez

-tez qarshilik

ko‘rsatadigan yangi ijtimoiy dinamikani keltirib chiqaradi. Jamiyatlar sanoatlashgani sari,
e’tibor ijtimoiy, iqtisodiy va siyosiy hayotning tobora murakkablashib bo

rayotganini

boshqarish uchun yanada uyushgan va samarali boshqaruv tizimlariga bo‘lgan ehtiyojga

qaratiladi.

Bular zamonaviy iqtisodiyot talablariga javob bera oladigan vakillik

demokratiyalari, siyosiy partiyalar kabi siyosiy institutlarning rivojlanishiga olib keladi.

Masalan, ko‘plab rivojlanayotgan mamlakatlarda shahar markazlarining o‘sishi va
ta’limning kengayishi ko‘proq siyosiy ishtirok va vakillik talabini keltirib chiqaradi.
Ushbu jarayonga qo‘shilish talabi ko‘pincha ilgari siyosiy jarayondan ch

etlashtirilgan

guruhlardan, masalan, ishchilar harakati, qishloq aholisi yoki etnik ozchiliklardan kelib

chiqadi. Iqtisodiyot modernizatsiya qilinar ekan, bu guruhlar boshqaruvda ko‘proq so‘zni

egallashga intiladi. Bu esa tez-tez islohotlarga, jumladan, saylov huquqlarini

kengaytirishga, konstitutsiyaviy o‘zgarishlarga va yanada inklyuziv institutlarni

rivojlantirishga olib keladi.

Siyosiy modernizatsiya bo‘yicha ilmiy olimlarning yondashuvlariga to‘xtaladigan

bo‘lsak, bu jarayonlar doimo ularning diqqat markazida bo‘lgan. Jumladan, Maks
Veberning jamiyatni ratsionalizatsiya qilish bo‘yicha ishi iqtisodiy o‘zgarishlar va siyosiy
modernizatsiya o‘rtasidagi munosabatni tushunishda muhim ahamiyatga ega.

Veberning ta’kidlashicha, kapitalizmning yuksalis

hi va byurokratik institutlarning

kengayishi siyosiy tizimlarni modernizatsiya qilishda markaziy rol o‘ynagan. Uning
fikricha, jamiyatlar sanoatlashgan sari hokimiyatning an’anaviy shakllari (monarxiya yoki

patrimonial boshqaruv kabi) borgan sari oqilona-huquqiy boshqaruv tizimlari bilan
almashtiriladi.

Devid Xeld global siyosiy o‘zgarishlar kontekstida Veber va Marks nazariyalarini

kengaytirib, iqtisodiy globallashuvning siyosiy tizimlarga ta’sirini ta’kidladi.

U rivojlanayotgan mamlakatlardagi siyosiy modernizatsiyani xalqaro iqtisodiy kuchlar


background image

Жамият

ва

инновациялар

Общество

и

инновации

Society and innovations

Special Issue

02 (2025) / ISSN 2181-1415

440

milliy siyosiy taraqqiyotga ta’sir qiladigan global kapitalizm doirasida tushunish
kerakligini ta’kidladi. Bundan tashqari siyosiy modernizatsiya jarayonida

madaniy

siljishlar va g‘oyalarning tarqalishi yaqqol ko‘z

ga tashlanishi mumkin.

Jamiyatlar modernizatsiya qilinar ekan, shaxs huquqlari, demokratiya va tenglik

kabi yangi qadriyatlar e’tiborni tortadi. Bu qadriyatlar ko‘pincha ijtimoiylashuv
jarayonida paydo bo‘ladi. Bu yerda fuqarolar ko‘pincha ta’lim, ommaviy

axborot

vositalari yoki global aloqalar orqali yangi g‘oyalarga duch keladilar. Ushbu g‘oyalarning
tarqalishi siyosiy islohotlar talablarini rag‘batlantirishi mumkin. Eski boshqaruv tizimlari
eskirgan yoki aholi ehtiyojlariga javob bermaydigan bo‘lsa, sek

in-

astalik bilan o‘z o‘rnini

yo‘qotib boradi.

Shu bilan birga, madaniy siljishlar siyosiy qonuniylikni qayta baholashga olib

kelishi mumkin. Masalan, an’anaviy monarxiyalar yoki avtoritar rejimlar hokimiyatni
yo‘qotishi mumkin, chunki yangi avlodlar demokratiya va inson huquqlari g‘oyalarini
qabul qilishga odatlanadilar. Demokratik g‘oyalarning internet va ijtimoiy media kabi

global tarmoqlar orqali tarqalishi ham chekka ovozlarni safarbar qilish va hukumatdan

o‘zgarishlar talab qilish imkonini berib, siyo

siy modernizatsiya jarayonini tezlashtiradi.

Ushbu madaniy-

mafkuraviy siljishlarni rag‘batlantirishda fuqarolik jamiyati,

jumladan, nodavlat notijorat tashkilotlari (NNT), ommaviy harakatlar va faollarning o‘rni
alohida ahamiyat kasb etishi mumkin bo‘ladi

.

Gabriyel Almond va Verbaning fuqarolik madaniyati (1963) asari siyosiy

modernizatsiya nazariyasidagi muhim tadqiqotdir.

Ular siyosiy madaniyat barqaror demokratik tizimlar rivojlanishining asosiy omili

ekanligini ta

’kidladilar.

Bunda fuqarolarning faolligi, siyosiy ishtiroki va demokratik

institutlarni shakllantirishda siyosiy qadriyatlarning o

‘rni muhim

hisoblanadi.

Shuningdek, ular an

’anaviy jamiyatlardan zamonaviy demokratiyaga o‘tish, demokratik

institutlarga bo‘lgan ishonchni oshirish kabi

siyosiy munosabat va xatti-harakatlarning

o‘zgarishini o‘z ichiga oladi, deb taklif qilishdi.

Aleksis de Tokvilning “Amerikada demokratiya” asari (1835)

ham siyosiy

modernizatsiyada madaniy omillarning rolini ifoda etadi. Uning ta’kidlashicha, AQShdagi

dem

okratiya Amerika jamiyatining o‘ziga xos madaniy xususiyatlari, jumladan, tenglik va

shaxsiy erkinlikka sodiqlik bilan shakllangan. Uning tahlili madaniyat, ijtimoiy me’yorlar
va qadriyatlar siyosiy tizimlar faoliyatiga bevosita ta’sir ko‘rsatadi va siyosi

y

modernizatsiya demokratik me’yorlarga madaniy siljishni talab qilishini ko‘rsatdi.

Samuel Xantingtonning “Sivilizatsiyalar to‘qnashuvi” (1996) asaridagi tezisi siyosiy

modernizatsiya umumbashariy naqshga amal qiladi, degan g‘oyaga qarshi chiqadi.

Buning

o‘rniga u turli sivilizatsiyalar (masalan, G‘arb, Islom, Konfutsiy) o‘ziga xos siyosiy

madaniyatlarga ega ekanligini va madaniy qadriyatlar siyosiy modernizatsiya sur’ati va
turiga sezilarli darajada ta’sir qilishini ta’kidlaydi. Xantington G‘arb uslubida

gi

demokratiyaning tarqalishi kafolatlanmaganligini va madaniy omillar ko‘pincha turli

mintaqalarda turli xil siyosiy natijalarga olib kelishini taklif qildi.

Siyosiy modernizatsiyaning markaziy xususiyatidan yana biri siyosiy tuzilmalarni

institutsionallashtirishdir. Bu siyosiy tizimlarning yanada uyushgan, rasmiylashtirilgan

va bashorat qilish mumkin bo‘lgan jarayonini anglatadi. Modernizatsiyaning dastlabki
bosqichlarida siyosiy tizimlar ko‘pincha beqarorlikni namoyon qiladi yoki siyosiy

hokimiyat yagon

a rahbar va kichik elita qo‘lida to‘plangan shaxsiy boshqaruvi bilan

tavsiflanadi.


background image

Жамият

ва

инновациялар

Общество

и

инновации

Society and innovations

Special Issue

02 (2025) / ISSN 2181-1415

441

Vaqt o‘tishi bilan siyosiy tizim kamolotga yetgan sari siyosiy amaliyotlar

institutsionallashib, hisobdorlik, oshkoralik va muntazam siyosiy ishtirok etish
mexanizmlarini yaratadi. Masalan, siyosiy partiyalar, saylov tizimlari va vakillik
institutlarining rivojlanishi siyosiy modernizatsiyaning asosiy bosqichi hisoblanadi.

Ushbu institutlar boshqaruvi turli manfaatlar o‘rtasida muvofiqlashtirishni talab

qiladigan zamonaviy jamiyatning tobora murakkab talablarini boshqarish uchun

mo‘ljallangan.

Mustaqil sud hokimiyati, erkin matbuot va hisobdor byurokratiyaning o‘rnatilishi

hokimiyatning taqsimlanishi va rahbarlarning jamoatchilik oldida mas’uliyatini
ta’minlas

h orqali siyosiy tizimni yanada mustahkamlaydi. Biroq, institutsionalizatsiya

jarayoni qiyinchiliklardan xoli emas. Ko‘p hollarda yangi siyosiy institutlar zaif bo‘lishi
mumkin, ayniqsa, avtoritarizm yoki ziddiyatdan o‘tayotgan mamlakatlarda bu alohida

ahamiyat kasb etadi.

Institutsional zaifliklar, korrupsiya va hokimiyat ustidan samarali tekshiruvlarning

yo‘qligi siyosiy tizimlarning barqarorligi va qonuniyligini buzishi mumkin. Bu esa siyosiy

orqaga qaytishga yoki demokratik va avtokratik elementlarni birlashtirgan gibrid

rejimlarning paydo bo‘lishiga olib keladi. Samuel Xantingtonning siyosiy tartib bo‘yicha
ishida “O‘zgaruvchan jamiyatlarda siyosiy tartib” (1968) modernizatsiya jarayonida
siyosiy institutlarning muhimligini ta’kidlanadi.

Uning ta’kidl

ashicha, jamiyatlarni modernizatsiya qilishda siyosiy barqarorlikni

saqlash uchun institutsionalizatsiya zarur. Siyosiy institutlarning institutsionalizatsiyasiz
modernizatsiya beqarorlikka yoki siyosiy tizimlarning qulashiga olib kelishi mumkin.
Xantington siyosiy hokimiyatning samarali amalga oshirilishi va nazorat qilinishini

ta’minlash uchun kuchli institutlar (masalan, siyosiy partiyalar, huquqiy tizimlar)
yaratish muhimligini ta’kidladi.

Yana bir siyosatshunos olim Mansur Olsonning jamoaviy harakatlar mantiqi va

institutsional samaradorlik nazariyasi siyosiy modernizatsiyada institutlarning

ahamiyatini tushunishga yordam beradi. Uning ta’kidlashicha, modernizatsiya

qilinayotgan jamiyatlarda kuchli institutlar jamoaviy harakat muammolarini yengishda
yo

rdam beradi hamda shaxslar va guruhlarning jamoat manfaati yo‘lidagi xatti

-

harakatlarini muvofiqlashtiradi. Olsonning fikricha, zaif yoki parchalangan institutlar

siyosiy taraqqiyot va iqtisodiy taraqqiyotga to‘sqinlik qiladi.

Duglas Nort yetakchi iqtisodchi va siyosatshunos, iqtisodiy va siyosiy

modernizatsiyada institutlarning muhimligini ta’kidlaydi. Institutions, Institutional
Change and Esonomis Performanse (1990) asarida u insonlar o‘zaro munosabatlarini

tuzuvchi rasmiy va norasmiy qoidalar sifatida belgilangan institutlar siyosiy va iqtisodiy

ishtirokchilarni rag‘batlantirishni shakllantirishda muhim ahamiyatga ega ekanligini
ta’kidlaydi. Uzoq muddatli siyosiy barqarorlik va barqaror iqtisodiy rivojlanishni qo‘llab

-

quvvatlash uchun samarali institutlar zarur.

Xulosa qilib aytganda, siyosiy modernizatsiyaning eng muhim jihatlaridan biri

bu kengroq demokratlashtirish sari harakatdir. Jamiyatlar modernizatsiya qilinar ekan,

ko‘pincha saylov huquqini kengaytirish, siyosiy huquqlarni himoya qilish hamd

a erkin va

adolatli saylovlarni o‘tkazish imkonini beruvchi tizimlarni yaratishni o‘z ichiga olgan

siyosiy ishtirokka talab ortib boradi. Avtoritar yoki monarxiya tuzumlaridan demokratik

boshqaruvga o‘tish odatda bosqichma

-

bosqich jarayon bo‘lib, siyosiy e

lita, ijtimoiy

harakatlar va fuqarolik jamiyati guruhlarini islohotlar o‘tkazishga undaydi.


background image

Жамият

ва

инновациялар

Общество

и

инновации

Society and innovations

Special Issue

02 (2025) / ISSN 2181-1415

442

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI:

1.

https://www.sciencedirect.com/topics/computer-science/political-

modernization

2.

https://oefen.uz/uz/documents/referatlar/umumiy/o-zbekistonda-siyosiy-

modernizatsiya-jarayonlari-moxiyati-mazmuni-va-xususiyatlari

3.

Max Weber; Hans Heinrich Gerth; Bryan S. Turner. From Max Weber: essays in

sociology (англ.). –

Psychology Press, 1991.

P. 1

4.

The Cambridge University List of Members up to 31 December 1991, Cambridge

University Press, 1991, p. 610

5.

https://www.researchgate.net/publication/374493062_Analyzes_related_to_th

e_formation_of_political_culture

6.

https://www.civisbook.ru/files/File/Tokville_Democracy_1.pdf

7.

https://uz.wikipedia.org/wiki/Samuel_P._Huntington

8.

Хантингтон С. Третья волна. Демократизация в конце XX века. –

М.:

РОССПЭН, 2003.С.45

9.

Манcур Олсон. Власть

и процветание. Перерастая коммунистические и

капиталистические диктатуры = Power and Prosperity: Outgrowing Communist and

Capitalist Dictatorships.

М.: Новое издательство, 2012. –

212 p

10.

https://www.researchgate.net/publication/228179880_Institutions_Institutio

nal_Change_and_Economic_Performance

Библиографические ссылки

Max Weber; Hans Heinrich Gerth; Bryan S. Turner. From Max Weber: essays in sociology (англ.). – Psychology Press, 1991. – P. 1

The Cambridge University List of Members up to 31 December 1991, Cambridge University Press, 1991, p. 610

Хантингтон С. Третья волна. Демократизация в конце XX века. – М.: РОССПЭН, 2003.С.45

Манcур Олсон. Власть и процветание. Перерастая коммунистические и капиталистические диктатуры = Power and Prosperity: Outgrowing Communist and Capitalist Dictatorships. – М.: Новое издательство, 2012. – 212 p