Авторы

  • Abduraxmanova Marhabo Abdulhamidovna

Биография автора

  • Abduraxmanova Marhabo Abdulhamidovna

    Qorgontepa Abu Ali Ibn Sino nomidagi jamoat salomatligi texnikumi   Farmakologiya va retseptura asoslari fani o'qituvchisi.

DOI:

https://doi.org/10.71337/inlibrary.uz.tbir.99660

Ключевые слова:

Kalit so’zlar: Farmakologiya tarix dori vositalari Xitoy tibbiyoti opiy dori-darmon dorivor moddalar.

Аннотация

Annotatsiya: Farmakologiyaning paydo bo‘lish tarixi yer yuzidagi dastlabki odamlarning paydo bo‘lish davridan boshlanadi, chunki o‘sha davrlarda ham odamlar turli xil kasalliklarga chalinganlar.


background image

0

https://scientific-jl.com/luch/

Часть-38_ Том-3_ Февраль-2025

243

FARMAKOLOGIYA FANI RIVOJLANISHINING TARIXI

Abduraxmanova Marhabo Abdulhamidovna

Qorgontepa Abu Ali Ibn Sino nomidagi jamoat salomatligi texnikumi

Farmakologiya va retseptura asoslari fani o'qituvchisi.

Annotatsiya: Farmakologiyaning paydo bo‘lish tarixi yer yuzidagi dastlabki

odamlarning paydo bo‘lish davridan boshlanadi, chunki o‘sha davrlarda ham

odamlar turli xil kasalliklarga chalinganlar.

Kalit so’zlar: Farmakologiya, tarix, dori vositalari, Xitoy tibbiyoti, opiy,

dori-darmon, dorivor moddalar.

KIRISH

Farmakologiyaning paydo bo‘lish tarixi yer yuzidagi dastlabki odamlarning

paydo bo‘lish davridan boshlanadi, chunki o‘sha davrlarda ham odamlar turli xil

kasalliklarga chalinganlar, yirqich hayvonlar bilan olishganlar, yong‘inlarga duch

kelganlar, ilon, chayon va qoraqurt kabilar chaqqan. Ibtidoiy jamoa tuzimida

odamlar atrof-muhitdagi o‘simliklardan, hayvonot olamidan va ma’danlardan shifo

hamda dori-darmon izlaganlar.

Keyinchalik din paydo bo‘lishi bilan turli dori vositalarini qo‘llash sehrgarlik

tusini ola boshlagan. Ruhoniylar, kohinlar va shomonlar har xil duo-jodularga

asoslangan “davolash”ning ijobiy samaralarini hamda zaharlarning qo‘llanilishini

sehrgarlikka yo‘yganlar. Turli Moddalarning davolovchi samarasini ular xudo

tomonidan yuborilgan mo‘jiza deb atashgan. Bunday bilimlarga ega bo‘lgan

insonlar o‘ta yuqori darajadagi hurmat-ehtiromga ega bo‘lganlar, va hatto, ba’zan

ulardan juda ham qo‘rqishgan, chunki qadimgi dorixona o‘sha paytlarda qasddan

odamlarning zaharlanishlari odatiy hollardan biriga aylangan edi.

Bundan 3600 yil ilgari Misrda G.Ebers papirusiga yozilgan dastlabki kitob

“Har xil a’zolarga qo‘llanadigan

dorilar

to‘g‘risida”

deb


background image

0

https://scientific-jl.com/luch/

Часть-38_ Том-3_ Февраль-2025

244

nomlangan bo‘lib, unda asosan bemorlarni jarrohlik va boshqa usullar bilan

davolash to‘g‘risidagi ma’lumotlar ham keltirib o‘tilgan. Unda taxminan 700

nomdagi dori moddalar, ularning tayyorlanishi va amaliyotda qo‘llanilishi

to‘g‘risidagi ma’lumotlar yozib qoldirilgan. Mazkur kitobdagi dorilarning tarkibi

har xil bo‘lib, biz uchun hayron qolarli tarzdagi tarkibiy qismlardan tashkil topgan

– osib o‘ldirilganlarning boldir suyagidan olinadigan vositalardan tortib, to bizning

davrimizgacha etib kelgan.

Tarkibida qoradori (opiy) va ka-nakunjut moyi saqlovchi (mazkur ikkita

vosita 3600 yildan buyon qo‘llanilib kelinmoqda) vositalar-gacha bo‘lgan dorivor

moddalar keltirib o‘tilgan.

Farmakologiya fanining rivojlanishida qadimiy Osiyo mamlakatlarining

hissasi katta bo‘lgan. Hindiston, Tibet, Xitoy va Arab davlatlarida o‘simliklar bilan

davolash keng tus olgan. Xitoy tibbiyotining asoschisi Shen-Nungbundan 3 ming

yil ilgari o‘z asarlarida o‘simliklarning sinonim nomlarini, botanik ta’rifini,

o‘simliklardan mahsulotlar tayyorlash fasllarini va usullarini, dori-darmonlarning

ta’sir doirasini va qo‘llanilishini keltirgan Eramizdan 1500 yil ilgariroq anor

po‘stining gijjalarga qarshi, kanakunjut moyining surgi, dengizpiyozining yurakka

foydali ekanini bilishgan. Bu mahsulotlar hozirgi kunda ham ushbu kasalliklarda

qo‘llaniladi.

Qadimgi Hindistonda bizning eramizdan 550 yil oldin vaksinasiya qo‘llanilib

boshlagan bo‘lsa, g‘arb mamlakatlarida bunday amaliyot undan 2000 yil keyingina

boshlangan.Qadimgi yunon shifokorlari Buqrot (Gippokrat, eramizdan oldingi

460-377 yillar), Dioskrid (1 asr), ayniqsa, Rum hakimi Jolinus (Klavdiy Galen,

eramizning 129-200 yillari) dori-darmonlar ustida katta ishlar olib borishgan.

Jolinus birinchi bo‘lib shifobaxsh o‘simliklarni suvda qaynatish yordamida maxsus

ishlov berish orqali ularning ta’sir qiluvchi Moddalarini ajratib olishga muyassar

bo‘lgan hamda har xil dori moddalarga retsept yozishni qo‘llagan. Eramizning 350

yillarida shifokor Sushruta tomonidan dorivor o‘simliklar haqida yozilgan “Ayur-

Veda” - qadimiy hind kitobi bo‘lib,

unda 650 dan ortiq har xil dorivor


background image

0

https://scientific-jl.com/luch/

Часть-38_ Том-3_ Февраль-2025

245

moddalar keltirilgan. Mashhur “Jud-Shi” (“Shifobaxsh dori-darmonlarning

mohiyati”) kitobi Tibet tibbiyotining asosini tashkil qiladi. Taxminan 700 yillardan

boshlab arablarda tibbiyot va farmatsiya sohasida katta yutuqlarga erishildi. Ular

tibbiyot amaliyotini tartibga soldilar, dorixonalar, kasalxonalar va kutubxonalar

ochdilar. Hozirgi kunda qo‘llanilib kelayotgan “alkogol” so‘zi arabcha al-kul

so‘zidan kelib chiqqan. IX asrda – 869 yilda arab tabibi Shopur Ibn Saxl tomonidan

Bog‘dod shahrida yozilgan “Kitob al-akrabadin ul kabir” (“Katta farmakopeya”)

nomi bilan butun dunyoga mashhur eng birinchi farmakopeya yaratilgan. Nisbatan

mukammallashtirilgan, zamonaviy farmakopeyalar uchun asos bo‘lgan yana bir

farmakopeya esa 967-976 yillarda Abu Mansur Muvaffaq binni Ali al-Xiraviy

tomonidan yozilgan “Kitob al-abyinaan-haqayiqal-adviya” (“Dorilarning haqiqiy

xossalari asosi to‘g‘risida kitob”) asari bo‘lib, tibbiyotda u“ Abu Mansur

Farmakopeyasi” nomi bilan mashhurdir.

Sharqning buyuk tabibi Ali ibn Abbos Zahraviy (997 yilda vafot etgan) o‘z

asarlarida yillar o‘tgan sayin yangi dori moddalari paydo bo‘lishi, ularni avval

hayvonlarda sinab ko‘rish zarurligini ta’kidlagan. Sharqning qomusiy olimi, tabibi

va mutafakkiri Abu Bakr Muhammad ibn Zakariyo ar-Roziyning (865-925 yy.)

tabobatga doir 36 ta asari bizgacha etib kelgan. U o‘z asarlarida anatomiya,

fiziologiya, terapiya, xirurgiya, farmakologiya va psixologiya ilmlarini yangi g‘oya

va ixtirolar bilan boyitgan. Ushbu olimning tibbiyotga va kimyoga bag‘ishlangan

asarlari o‘rta asrlarda Sharq va G‘arbda shu sohalarning rivojlanishiga katta ta’sir

ko‘rsatgan.

Farmakologiyaning rivojlanishida buyuk qomusiy olim Abu Rayxon

Beruniyning (973-1048 yy.) ham hissasi kattadir. “As-saydanafit-tib” asarida IX-

asrda ma’lum bo‘lgan dori moddalari, to‘rt yarim mingdan ortiq o‘simliklar,

hayvonlar , ma’danlar va ulardan olinadigan ozuqalarning nomlari va izohlari

keltirilgan. Beruniy “Insoning ichiga tushadigan har bir narsa yo oziq-ovqat, yoki

zahar bo‘ladi, dorilar anashularning o‘rtasida turadi” degan. “Dast avval oddiy

dorilar tavsiya qilinishi zarur, agar

ular foyda etkazmasa, shundan


background image

0

https://scientific-jl.com/luch/

Часть-38_ Том-3_ Февраль-2025

246

so‘ng murakkab dorilarni qo‘llash mumkin” deb ta’kidlagan. Beruniyning

“Saydana” kitobi asrlar osha sharq dorishunosligining buyuk qomusi sifatida

qo‘llanib kelingan.

Farmakologiya fanining rivojida O‘rta Osiyoning buyuk hakimi Abu Ali ibn

Sinoning (980-1037 yy.) ham hissasi juda katta bo‘lgan. “Tib qonunlari”, “Kitob

ush shifo”, “Kitobi al kalbiya” kabi asarlarida o‘sha davr tibbiyotida qo‘llanilgan

dori moddalari keltirilgan. “Tib qonunlari” ning birinchi kitobida 900 ga yaqin

oddiy dori moddalari keltirilgan, ulardan 612 tasi o‘simliklarga mansub. Beshinchi

kitobda murakkab dori moddalarini tayyorlash va ularni qo‘llash usullari bayon

etilgan. Ibn Sino dorilarni bemorlarning mijoziga qarab ishlatish zarurligini

uqtirgan, dori moddalarini mijoz bo‘yicha isituvchi, sovituvchi, qurituvchi va

namlovchi turlarga bo‘lgan. U Evropa shifokorlaridan 400 yil oldin zahm

kasalligini simob bilan davolagan.

Sharofiddin Abu Abdulloh Muhammad Yusuf Iloqiy (1068 yilda vafot etgan)

Ibn Sinoning shogirdlaridan biri bo‘lib, o‘zining “Muolajati Iloqiy”, “Muxtasari

Iloqiy” asarlarida turli kasalliklarning kelib chiqishi, ularni aniqlash, belgilari va

dori turlari bilan davolash usullarini bayon etgan. Bu asarlar o‘z davrida tabiblar

uchun qo‘llanma vazifasini bajargan.

Xorazmlik olim va tabib Zayniddin Abul – Fazoil Ismoil al - Jurjoniy (1080-

1141 yy.) tibbiyot sohasida 15 dan ortiq asar yaratgan. Farmakologiyaga oid kitobi

ikki bo‘limdan iborat bo‘lib, birinchi bo‘limda oddiy moddalar, ikkinchi bo‘limida

esa murakkab moddalar va ularni tayyorlash usullari to‘g‘risida ma’lumotlar

keltirilgan . Ushbu olim forsiy tilda farmakologik atamalarni yaratgan.

Xorazmlik yana bir tabib va olim Maxmud ibn Muhammad ibn Umar al-

Chag‘miniy (1221 yili vafot etgan) tib ilmiga mansub “Qonuncha” asarini

yaratgan. Ushbu asardan faqat olimning vatani Xorazmda emas, balki Eron va

boshqa sharq mamlakatlarda ham XX asrning boshlarigacha qo‘llanma sifatida

foydalanib kelingan. Najibuddin Samarkandiy (1222 yilda vafot etgan)

Samarqandlik tabib va olimning

tabobatga oid 8 ta ilmiy asari


background image

0

https://scientific-jl.com/luch/

Часть-38_ Том-3_ Февраль-2025

247

ma’lum, ulardan biri “Murakkab dorilarni tayyorlash usullari” muhim ahamiyatga

ega. Asarda talqondori, sharbatdori, qayt qildiradigan dori va surgidori kabilar

bayon qilingan.

Yusufiy Muxammad ibn Yusuf al-Xiraviy (15 asr) Hindistonda shoh

Zahiriddin Bobur, keyinchalik uning o‘g‘li Humoyunmirzoning saroy tabibi

bo‘lgan. “Tibbi Yusufiy” kitobi bemorlarni dori moddalar bilan davolashni

o‘rganishda muhim qo‘llanma bo‘lgan.

XVI asrda G‘arb olimi Paratsels farmakologiyani kimyoviy moddalar bilan

to‘ldirib yuborgan, tibbiyotda yatro kimyo (yatros-vrach) yo‘nalishining asoschisi

bo‘lgan. Shu bilan birga, Paratselsning fikricha, tabiatda hamma kasalliklarning

davosi bor, ularni tashqi ko‘rinishidan aniqlash mumkin. Bemorga kasallangan

a’zo shakliga o‘xshagan meva, o‘simliklar tavsiya qilingan. Masalan, yurak

kasalliklarida mevalari yurak shakliga o‘xshagan anakardius o‘simligi, buyrak

kasalliklarida esa shakllari buyrakka o‘xshagan o‘simliklar bemorga shifobaxsh

ta’sir etadi deyilgan.

XVIII asr oxirlarida Ganeman dorishunoslikda gomeopatiya yo‘nalishiga asos

solgan. Bunda davolash monandlik, o‘xshashlik qonuniga asoslangan, gomeopatik

dorixonalar hozirgi kunda ham keng tarqalgan . XIX asrga qadar farmakologiya

empirik1

tarzda rivojlandi, xalq tabobatida ham shifokorlar dori moddalarining

ta’sirini bemorlarda kuzatib borganlar.

Shaxsiy tajribalar va oddiy kuzatuvlarga asoslangan davolashni empirik usul

deyilgan. XIX asrdan boshlab eksperimental farmakologiya rivojlana boshlagan.

Barcha qo‘llaniladigan, qo‘llanish arafasida bo‘lgan dori moddalari avval

hayvonlarda tekshirib ko‘rilishi zarur degan xulosaga kelingan, shu vaqtdan

boshlab ilmiy farmakologiyaga asos solingan.

Ilmiy

farmakologiyaning

rivojlanishida

Rossiyada

A.P.Nelyubin,

O.V.Zabelin, E.V.Pelikan, Ovrupoda Fransua Majandi, Klod Bernar, Shmideberk

kabi olimlar katta hissa qo‘shganlar.Rossiyalik akademik I.P.Pavlov mashhur

fiziolog

bo‘lishiga

qaramasdan,

farmakologiya sohasida ham katta


background image

0

https://scientific-jl.com/luch/

Часть-38_ Том-3_ Февраль-2025

248

tajribalar o‘tkazgan, bu sohaga oid 80 ta ilmiy ishini chop ettirgan. I.P.Pavlovdan

keyingi davrda hozirgi davr farmakologiyasining asoschisi sifatida akademik

N.P.Kravkov katta ilmiy maktab yaratgan bo’lib, “Farmakologiya asoslari” nomli

kitobi 14 marta nashr etilgan. Uning S.A.Anichkov, V.V.Zakusov va

M.D.Mashkovskiy

kabi

shogirdlarining

ilmiy

ishlari

bugungi

kun

farmakologiyasining poydevori hisoblanadi.

Hozirgi kundagi farmakologiyaning rivojlanishida akademik D.A.

Xarkevichning hissasi juda beqiyos. Uning tibbiyot oliy o‘quv yurtlari talabalari

uchun yozilgan “Farmakologiya” darsligi shu fanni o‘zlashtirishda katta

ahamiyatga egadir. O‘zbekistonda farmakologiya sohasiga oid birinchi kafedra

1920 yilda Toshkent shahrida yangi ochilgan Turkiston Davlat universiteti

meditsina fakulteti tarkibida dastlab farmakologiya, farmatsiya va farmakognoziya

nomi bilan tashkil qilingan. Yangi tashkil etilgan kafedraga Rossiyaning Sankt-

Piterburg shahridan safarbar etilgan professor Ivan Ivanovich Markelov (1869-

1944 yy.) 1920-1930 yillar mobaynida mudirlik qilgan. Kafedra tashkil etilgan

dastlabki yillarda o‘qituvchilarning etishmasligi sezilib turgan. O‘ttizinchi yillarga

qadar unda professor I.I.Markelov, assistentlar N.N.Kompansev, K.I.Siverskaya va

L.G.Merkulovlar ishlagan. 1930 yilda universitetning meditsina fakulteti mustaqil

bo‘lib, O‘rta Osiyo Davlat meditsina institutiga aylantirilgan. Yana ikki yildan

keyin, ya’ni 1932 yilda Toshkent meditsina instituti deb atala boshlangan.

Farmakolog kadrlarni, ayniqsa mahalliy xalq vakillarini, jadallik bilan tayyorlash

o‘tkir muommoga aylanganligi tufayli bu masala ko‘proq aspirantura yo‘li bilan

hal qilingan. Shuning uchun ham I.K.Komilov, M.B.Sultonov, R.S.Sog‘atovlar

kafedraning birinchi aspirantlari bo‘lishgan va ayni vaqtda, o‘qituvchilik faoliyati

bilan ham shug‘illanishgan.


background image

0

https://scientific-jl.com/luch/

Часть-38_ Том-3_ Февраль-2025

249

XULOSA

Hozirgi kungacha O‘zbekistondagi olimlarning izlanishlari natijasida bir

necha yangi moddalar tibbiyot amaliyotiga tadbiq etildi va ular samarali qo‘llanilib

kelinmoqda.

Mamlakatimizdagi tibbiyot oliy o‘quv yurtlaridagi farmakologiya kafedralari,

qator ilmiy-tekshirish laboratoriyalarining xodimlari, olimlar, kimyo-farmatsevtika

sanoati xodimlarining sahovatli mehnati tufayli O‘zbekistonda farmakologiya fani

kundan-kunga rivojlanib bormoqda.

ADABIYOTLAR

1.Azizova C.C. Farmakologiya. darslik, T.:2005.

2. Faxruddinov.S.F. Farmakologiya. darslik, T.:1997.

3. Xarkevich D.A. Farmakologiya. - M.: Meditsina, 2009.

4. Mashkovskiy M.D. Lekarstvennыe sredstva. – M.: Meditsina, 2007.

5. Spravochnik Vidal. – M., 2010.

6.A.T.Burbello, A.V.SHabrov. Sovremennыe lekarstvennыe sredstva.-

Moskva,2007.