Том 2 № 14 (2023)

Mazkur maqolada Vohid Hamdam va Frants Kafka asarlarida makon va zamonning subyektivlashtirilishi tahlil qilinadi. Har ikki yozuvchining asarlarida makon va zamon oddiy tasvir elementlari bo’libgina qolmay, inson tafakkuri va hayotiy falsafani ifodalovchi dinamik kuch sifatida namoyon bo’ladi. Kafka asarlaridagi labirintsimon va beqaror makonlar zamonaviy hayotning begonalashuvini ifodalasa, Hamdam asarlarida makon milliy qadriyatlar va xotiralar yig’indisi sifatida namoyon bo’ladi. Zamonga nisbatan Kafka xronologiyani buzib, beaniqlik va ma’nosizlikni ifodalagan bo’lsa, Hamdam sharqona tsikliklikni va qadriyatlar uzluksizligini ko’rsatadi. Maqolada har ikki yozuvchining subyektiv makon va zamon orqali inson va jamiyat o’rtasidagi munosabatlarni qanday tadqiq etgani tahlil qilingan.

Mazkur maqolada Vohid Hamdam va Frants Kafka asarlarida makon va zamonning subyektivlashtirilishi tahlil qilinadi. Har ikki yozuvchining asarlarida makon va zamon oddiy tasvir elementlari bo’libgina qolmay, inson tafakkuri va hayotiy falsafani ifodalovchi dinamik kuch sifatida namoyon bo’ladi. Kafka asarlaridagi labirintsimon va beqaror makonlar zamonaviy hayotning begonalashuvini ifodalasa, Hamdam asarlarida makon milliy qadriyatlar va xotiralar yig’indisi sifatida namoyon bo’ladi. Zamonga nisbatan Kafka xronologiyani buzib, beaniqlik va ma’nosizlikni ifodalagan bo’lsa, Hamdam sharqona tsikliklikni va qadriyatlar uzluksizligini ko’rsatadi. Maqolada har ikki yozuvchining subyektiv makon va zamon orqali inson va jamiyat o’rtasidagi munosabatlarni qanday tadqiq etgani tahlil qilingan.

Mazkur maqolada Vohid Hamdam va Frants Kafka asarlarida makon va zamonning subyektivlashtirilishi tahlil qilinadi. Har ikki yozuvchining asarlarida makon va zamon oddiy tasvir elementlari bo’libgina qolmay, inson tafakkuri va hayotiy falsafani ifodalovchi dinamik kuch sifatida namoyon bo’ladi. Kafka asarlaridagi labirintsimon va beqaror makonlar zamonaviy hayotning begonalashuvini ifodalasa, Hamdam asarlarida makon milliy qadriyatlar va xotiralar yig’indisi sifatida namoyon bo’ladi. Zamonga nisbatan Kafka xronologiyani buzib, beaniqlik va ma’nosizlikni ifodalagan bo’lsa, Hamdam sharqona tsikliklikni va qadriyatlar uzluksizligini ko’rsatadi. Maqolada har ikki yozuvchining subyektiv makon va zamon orqali inson va jamiyat o’rtasidagi munosabatlarni qanday tadqiq etgani tahlil qilingan.