Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika
–
Зарубежная
лингвистика
и
лингводидактика
–
Foreign
Linguistics and Linguodidactics
Journal home page:
https://inscience.uz/index.php/foreign-linguistics
Analysis of metaphors used in journalistic style (using
examples of the journalism of Farmon Toshev)
Nafisa AMINOVA
Samarkand State University named after Sharof Rashidov
ARTICLE INFO
ABSTRACT
Article history:
Received April 2024
Received in revised form
10 May 2024
Accepted 25 May 2024
Available online
25 June 2024
The use of metaphor as one of the means of artistic depiction
in a journalistic style helps to increase its emotional
expressiveness. Analysis of metaphors used in the journalistic
texts of Farmon Toshev demonstrates the skill and uniqueness
of his style.
2181-3701
/©
2024 in Science LLC.
DOI:
https://doi.org/10.47689/2181-3701-vol2-iss1
This is an open-access article under the Attribution 4.0 International
(CC BY 4.0) license (
https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.ru
Keywords:
metaphorical meaning,
denotative meaning,
connotative meaning,
combination.
Publitsistik uslubda qo
‘
llanilgan metaforalarning tahlili
(Farmon Toshev publitsistikasi namunalari asosida)
ANNOTATSIYA
Kalit so‘zlar
:
metaforik ma’no,
dennotativ ma’no,
konnotativ ma’no,
birikma.
Publitsistik uslubda badiiy tasvir
vositalaridan biri bo‘lmish
metaforaning
qo‘llanilishi
bu
uslubning
emotsional
-
ekspressivligini oshirishga xizmat qiladi. Farmon Toshev
publitsistikasida
qo
‘
llangan
metoforalarning
tahlili
publitsistning mahoratini, uslubi originalligini ko
‘
rsatadi.
Анализ метафор, используемых в публицистическом
стиле (на примерах публицистики Фармона Тошева)
АННОТАЦИЯ
Ключевые слова:
метафорическое значение,
денотативное значение,
коннотативное значение,
сочетание.
Использование метафоры, как одного из средств
художественного изображения в публицистическом стиле,
способствует
повышению
его
эмоциональной
выразительности. Анализ метафор, применяемых в
публицистических текстах Фармона Тошева, демонстрирует
мастерство и уникальность его стиля
.
1
PhD Student, Samarkand State University named after Sharof Rashidov, Samarkand, Uzbekistan.
Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika
–
Зарубежная лингвистика
и лингводидактика
–
Foreign Linguistics and Linguodidactics
Special Issue
–
1 (2024) / ISSN 2181-3701
691
O‘zbek tili funksional uslublari orasida publitsistik uslub bugungi kunda ahamiyati
tobora ortib borayotgan uslublardan biridir. Mamlakatimizda ikki mingga yaqin O
А
V
faoliyat yuritib kelayotganligi buning yaqqol dalilidir. Publitsistik uslub ommaviy axborot
vositalari uslubi hisoblanib, bu uslub muhim va dolzarb masalalarni tomoshabinga,
o‘quvchiga ommaviy axborot vositalari orqali yetkazib, atrofimizda bo‘layotgan
voqealarga nisbatan ularning ijtimoiy qarashlarini shakllantiradi. Publitsistikada dolzarb
masalalar, axborotlar, mushohadalar mantiqiy mulohaza, dalil, asoslar orqali beriladi va
bu o‘z navbatida o‘quvchining his
-
tuyg‘ulariga taʼsir qilishi lozim. Uning asosiy
belgilaridan biri o‘quvchini yoki tinglovchini berilayotgan axborotga ishontira olishdir.
Tilning taʼsirchan vositalaridan foydalanish orqali bu maqsad tezroq amalga oshadi.
Shunday vositalardan biri bo‘lmish ko‘chimlar matnning badiiy qimmatini, ifodaliligini,
ekspressivligini oshrishga xizmat qilib, bir narsaning nomini, belgisini ikkinchisiga
ko‘chirish orqali ko‘chma maʼnoda qo‘llaniladi.
Metafora ko‘chimning eng muhim ko‘rinishlaridan biri bo‘lib, metaforik ko‘chimda
biror narsa yoki voqea-
hodisaning nomi boshqasiga o‘xshashlik asosida ko‘chiriladi.
Jahon tilshunosligida metaforaga oid qarashlar bir necha ming yillar oldin vujudga
kelgan. Antik davrda Aristotel metaforaning semantik jihatiga eʼtibor berib, unga
ko‘chimning bir turi sifatida qaragan. Bu davrda metaforaning maʼno turlari tasnif etilib,
uning ismlar tizimidagi o‘rni tahlil etildi, fenomen tabiatini tekshirish singari masalalar
o‘rganildi. Metaforaning fenomen xususiyatini o‘rganish Aristoteldan keyin uning
shogirdi Kvintilian tomonidan davom ettirildi.
А
ristotel ham, Kvintilian ham metaforaning lingvostilistik va estetik funksiyasi
haqida gapiradilar. Bu borada Yan Parandovskiy ham davr o‘tib А
ristotelning ushbu
jiddiy mulohazalariga qo‘shilgan: “Metafora o‘zida turli xatarlarni jamlaydi. U yoki
bachkanalikni tarqatib, yoki beo‘xshovliklarni keltirib chiqaradi. Nutqning ushbu
bezagini qo‘llashda katta farosat, aql, did kerak bo‘ladiki, bular metaforalarni o‘z o‘rnida
va meʼyori bilan ifodalashda asqatadi”.
XX asrga qadar jahon tilshunosligida metafora shunchaki trop, nutq hodisasi
sifatida qaraldi. Biroq XX asr boshlariga kelib tarixiy jarayonlar, kognitiv fanlarning rivoji,
Amerika lingvistik maktablari va yo‘nalishlarining kuchli taʼsiri ostida metaforani
yangicha nigoh bilan o‘rganish va tahlil etish boshlandi.
O‘zbek tilshunosligida ham jahon tilshunosligida bo‘layotgan bu o‘zgarishlar
hisobiga yangicha qarashlar vujudga keldi, til tizimini tekshirishda metaforaga nisbatan
ham tavsiflar berildi. M. Mirtojiev, R.
Qong‘urov, S
.Usmonov,
А
. Hojiev, Sh. Rahmatullaev,
T. Aliqulov, Ye. Begmatov, N. Mahmudov, S. Karimov, M. Mukarramov,
А
. Shomaqsudov,
D. Xudayberganova, Sh. Maxmaraimova va boshqa olimlarning nazariy qarashlari shular
jumlasidan.
Taniqli tilshunos M.
Mukarramov o‘xshatish va metaforaning lisoniy
xususiyatlarini taqqoslab, o‘xshatishning: o‘xshatiluvchi obyekt, o‘xshovchi obraz va
o‘xshatma belgidan, metaforaning esa faqat o‘xshovchi obrazdan tarkib topishini,
metafora o‘xshatiluvchi obyekt va o‘xshatma belgini o‘zida ko‘chma maʼnoda angalata
olishini aniqladi.
U.S.
Qobulova o‘zbek tilida metaforalarni o‘rganishning tarixi Sharq mumtoz
adabiyoti va falsafa maktablari bilan bog‘liq deb hisoblaydi hamda uni o‘xshatish
(tashbeh)dan bamisoli, misli, kabi, singari so‘zlarining tushib qolishi bilan farqlaydi. Arab
olimi Ibn Xaldun, shuningdek, Umar Rodiyoniy, Rashididdin Votvot, Qays Roziy,
А
toulloh
Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika
–
Зарубежная лингвистика
и лингводидактика
–
Foreign Linguistics and Linguodidactics
Special Issue
–
1 (2024) / ISSN 2181-3701
692
Husayniy, Shayx ibn Xudoydod Taroziy, keyinchalik Fitrat singari adabiyotshunoslar
metaforani sheʼriy sanʼat sifatida ko‘rsatdilar. Jumladan, XV asrda yashab ijod etgan
Аtoulloh Husayniy o‘zining “Badoiʼu
-
sanoyiʼ” asarida tashbehni va o‘xshashlik asosida
maʼno ko‘chishi (metafora)ni farqlaydi, shuningdek aloqadorlik asosida maʼno ko‘chishi
(metonimiya)ni ham alohida farqlaydi.
Shu o‘rinda tilshunos olim, professor N.
Mahmudovning o‘zbek tilshunosligida
antropotsentrik paradigma doirasida ilgari surilayotgan nazariyalarida metafora hodisasi
semasiologiyada konnotativ ko‘lam doirasida tekshiriluvchi hodisa ekani inobatga
olinadi, shuningdek, olim konnotativ maʼnoning antropometrik, tilning esa
antropotsentrik tabiatiga juda o‘rinli to‘xtalgan.
Ayniqsa, D.S.
Xudayberganovaning o‘zbek tilshunosligidagi antroposentrik
qarashlari, metaforaning antropotsentrik tabiatiga oid ilmiy tekshirishlari, uni shaxs
kognitiv faoliyatiga tegishli, bir tushuncha yoki hukm haqidagi bilim tuzilmalari asosida
ikkinchi tushuncha yoki hukmni kontseptuallashtirish hodisasi sifatida taʼriflashi tom
maʼnodagi zamonaviy metaforologiyaning g‘oyalariga hamohangdir.
Metaforani uslubiyat doirasida tekshirgan tilshunos olim, prof. S.А.
Karimov
metaforalarni ular yashab kelayotgan har bir milliy til qadar qadimiy deb baholaydi,
shuningdek, o‘xshatish sintaktik bo‘linuvchanlikka ega bo‘lgan birikma bo‘lib, uning
tarkibidagi so‘zlar nominativ maʼnoga ega bo‘ladi, metafora esa sintaktik yaxlit butunlik
bo‘lib, uning tarkibidagi so‘zlar ko‘chma maʼnoda yuzaga chiqishini ta’kidlagan. O‘zbek
tilshunosligining atoqli namoyandasi, akademik А.Hojiyev metafora va metonimiya kabi
hodisalarni nolingvistik jarayon tarzida izohlab, sozlarning ma’nosidagi o‘zgarish
ulardagi nom ko‘chishi oqibatida yuzaga keladi deb hisoblaydi.
Metaforani turli yondashuvlar misolida tekshirish o‘zbek tilshunosligida turli
davrlar doirasida dolzarb ahamiyat kasb etgan. Har bir yondashuvning o‘z tadqiq usuli va
metodologiyasidan kelib chiqib bildirilgan fikrlar, ilgari surilgan taʼlimotlar lisondan
ko‘ra ko‘proq, tafakkur jarayoniga daxl qiluvchi ushbu hodisani matn orqali tahlil etish,
yozuvchining holati qay darajada yoritib berganini tahlil etish joiz. Metaforaning
publitsistik uslubda ham o‘rganilishi uning xususiyatlarini yanada kengroq ochishga
yordam beradi. Publitsistikada so‘z tanlash bu uslubning janr turlariga ko‘ra belgilanadi.
Har qanday publitsistning sanʼati shundaki, auditoriyaga eng yuqori darajada taʼsir qila
olish, odamlarga maʼlum bo‘lgan haqiqatni yanada aniqroq, yanada taʼsirchanroq va
ishonarliroq qilib tushuntirishdir.
Publitsistika sohasida katta muvaffaqiyatlarga erishib kelayotgan zahmatkash
yozuvchi Farmon Toshev qalamiga mansub publitsistik ishlarda yozuvchining
metaforadan foydalanish mahoratini tahlil etib, ularning yozuvchining olamni bilish
jarayonida qay tarzda yuzaga chiqishi, hosil bo‘lishi o‘rganildi. Farmon Toshev
publitsistikasida metaforalar asosan ot, sifat, feʼl so‘z turkumiga doir so‘zlardan hosil
qilingan. Bundan tashqari ravish so‘z turkumiga oid so‘zlardan ham yasalgan metaforalar
uchraydi.
Masalan, gap so‘zining sifat bilan bog‘lanib bir necha manolarda metaforik
ma’no ko‘chishi ro‘y bergan. Jasoratli so‘zining denototiv maʼnosi “xavf
-xatardan
qo‘rqmaydigan, qiyinchiliklardan qo‘rqmaydigan, dovyurak” maʼnolarini bildiradi.
“Jasoratli” so‘zi bizning ongimizda qo‘rqmaslik, dovyuraklik kabi belgilar bilan fe’l
-
atvorlanadi. Bu jasoratli so‘zining ichki konnotativ maʼnosini mana shu qo‘rqmaslik,
dovyuraklik konnotativ semalarni xavf-
xatardan qo‘rqmaydigan, qiyinchiliklardan
Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika
–
Зарубежная лингвистика
и лингводидактика
–
Foreign Linguistics and Linguodidactics
Special Issue
–
1 (2024) / ISSN 2181-3701
693
qo‘rqmaydigan, dovyurak semasidan ajratib boshqa bir obyektga nisbatan berilsa, kuchli
konnotativ ko‘chma maʼno hosil bo‘ladi: jasoratli gap. Yuqoridagi “jasoratli gap”
birikmasida “jasoratli” so‘zining tildagi sintagmatik munosabati buzilgan. Til bosqichida
birikuv yo‘li bilan shaxs belgisini bildiruvchi sifatlar faqat shaxsning belgisini bildiruvchi
otlarga nisbatan birika oladi: jasoratli yigit, jasoratli pahlavon kabi. “Jasoratli gap”
birikmasida esa bu soz abstrakt tushunchani ifodalovchi so‘z bilan birikkan va gap so‘ziga
bog‘lanib ko‘chma maʼnoda qo‘rqmasdan aytilgan gap, jasurlik bilan aytilgan gap
maʼnolarini ifodalaydi.
–
Ochig‘i, men faqat mehnat tufayli muxbirlikka erishganlarni bilaman. Ular hatto
dolzarb mavzuda jo‘yali, baʼzan jasoratli gaplarni aytishadi. Biroq professional
jurnalistlargina emas, oddiy mushtariy ham bir narsani seza biladi. Yaʼni, bunday
maqolalarda o‘quvchini ehtirosga soladigan, yurakka “jiz” etib tegadigan holatlar
bo‘lmaydi (Farmon Toshev “Muxbirlik saboqlari”).
Bundan tashqari, gap so‘zi yana boshqa so‘zlar bilan bog‘lanib quyidagicha
metaforik maʼno hosil qilganini ko‘rishimiz mumkin:
–
jo‘yali gap;
–
mushtariy gapi;
–
haq gap;
–
shirin gap;
–
imzo qo‘yilgan gap;
–
ko‘chaning gapi;
–
muhim gap;
–
dag‘al gap;
–
tayinli gap;
–
to‘g‘ri gap;
–
dadil gap;
–
noqulay gap;
–
dilidagi gap;
–
aniq va lo‘nda gap;
–
chaqimchining gapi
–
oldi-qochdi gap;
–
iliq gap;
–
chiroyli gap;
–
dil qatidagi gaplar;
kabi original metaforalarning borligi aniqlandi.
“Dil qatidagi gap” aniqlovchi
-aniqlanmish munosabatidagi metaforalar ham
qo‘llangan. Dil sozi ko‘chma maʼnoda kishining ichki ruhiy dunyosi, ichki
his-
tuyg‘ularining markazi, ramzi; ko‘ngil, qalb maʼnolarini ifodalasa, qati so‘zi ich so‘zining
ko‘chma maʼnosi asosida insonning ichki dunyosidagi gaplar, his
-
tuyg‘ularini ifodalagan
gaplar maʼnosini ifodalamoqda.
Fikr so‘zining denototiv maʼnosi biror narsa, hodisa yoki kimsa haqida o‘y, xayol;
biror narsaga nisbatan munosabatni, uni baholashni ifodalaydigan hukm, xulosa,
maslahat, tushuncha maʼnolarini bildiradi. Fikr so‘zi bizning ongimizda tushuncha,
xulosa, o‘y, xayol kabi tushunchalar bilan joy oladi. Bu fikr so‘zining ichki konnotativ
maʼnosini tushuncha, xulosa, o‘y, xayol konnotativ semalarni denotativ semasidan ajratib
boshqa bir sifatlar bilan berilsa kuchli konnotativ ko‘chma maʼno hosil bo‘ladi: fikri ojiz,
fikri buzuq, ibratli fikr. Fikri ojiz birikmasi biror ishga munosabat bildirish uchun hech
qanday chora-
iloj qo‘lidan kelmaydigan; ilojsiz, noiloj qolgan insonga nisbatan
ifodalaniladi.
Fikri ojiz, ilmsiz kishi doimo birov bilan bahslashishni yaxshi ko‘radi (Farmon Toshev
“Tafakkur manzaralari”). Fikri buzuq odam har qancha jasoratli bo‘lmasin, doimo o‘zining
fosh bo‘lishidan qo‘rqib yashaydi (Farmon Toshev “Tafakkur manzaralari”).
Farmon Toshev publitsistik asarlarida “Fikr” so‘zi bilan bog‘lanib metaforik maʼno
hosil qilgan quyidagi birikmalarni aniqladik:
yaxshi fikr, fikri ojiz, yangi fikr, fikri buzuq.
Yozuvchilarning til vositalaridan foydalanishdagi mahorati turlichadir. Farmon
Toshevning til birliklaridan o‘ziga xos tarzda foydalanishi, xususan, metaforani
qo‘llashdagi mahorati yozuvchining individual uslubini belgilab beradi. Metaforalardan
Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika
–
Зарубежная лингвистика
и лингводидактика
–
Foreign Linguistics and Linguodidactics
Special Issue
–
1 (2024) / ISSN 2181-3701
694
foydalanish evaziga tilimizning lug‘at boyligi boyib boradi. Metafora –
qisqa va ixcham
so‘zlash san’atidir. U xalq milliy ruhini ifoda etadi, tafakkurimizda sodir bo‘lgan voqea
-
hodisalar metafora shaklida til tizimida joylanadi. Shuni ta‘kidlab o‘tish kerakki, yozuvchi
publitsistik asarlarining lingvistik xususiyatlarini o‘rganish, tasvir vositalardan
foydalanishni tahlil etish orqali Farmon Toshev ijodi tilning barcha sathlari uchun boy
material bera oladi deb o‘ylaymiz. Ushbu qarashlarni chuqur e’tirof etgan holda, yozuvchi
voqelikni obrazli tasvirlashda, uni kitobxon ko‘z o‘ngida aniq va to‘la gavdalantirishda
metaforalarning o‘rni, ahamiyati beqiyosdir. Har bir ijodkorning individual uslubini
o‘rganish murakkab jarayon bo‘lib, u ham adabiy, ham lingvistik tahlil imkoniyatlarini
o‘zida mujassamlashtiradi va shu tarzda yozuvchi ijodiy tafakkurining o‘ziga xos jihatlari
qay tarzda yuzaga chiqishini tekshirishimiz mumkin bo‘ladi.
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI:
1.
Toshev F. Tafakkur manzaralari. Toshkent: Sahhof, 2022.
2.
Аристотель. Поэтика. –
Москва
, 1984.
3.
Каримов С.А. Бадиий услуб ва тилнинг ифода тасвир воситалари. –
Самарқанд, 1994.
4.
Қобулова
У.С. Метафорик матнда интеграл ва дифференциал семалар
муносабати (ўзбек халқ топишмоқлари мисолида). Фил.фан.ном.
илмий дар. олиш
учун тақдим этилган диссертация. –Тошкент, 2007.
5.
Махмараимова Ш. Ўзбек тили метафораларининг антропоцентрик
тадқиқи (номинатив аспект): филология фанлари доктори (dsс) диссертацияси
автореф. –
Самарқанд, 2020.
6.
Мукаррамов М. Ўзбек тилида ўхшатиш. –
Тошкент: Фан, 1976. –
Б.11.
7.
Парандовский Ян
.
Алхимия слова
. http//: royallib.ru.
8.
Тошев
Ф
.
Мухбирлик сабоқлари (рисола)
.
–
Тошкент: Tafakkur. 2009.
9.
Худайберганова
Д.
С.
Ўзбек
тилидаги
бадиий
матнларнинг
антропоцентрик талқини. –
Тошкент: Фан, 2013.