Авторы

  • Нигора Назарова
    Узбекский государственный университет мировых языков

DOI:

https://doi.org/10.71337/inlibrary.uz.foreign-linguistics.75729

Ключевые слова:

антропоним лингвокультура традиции именования этнолингвистика культурное наследие семантика

Аннотация

Лингвокультурные особенности антропонимов тесно связаны с их социально-культурным статусом, историческим развитием и культурными ценностями народа. В данной статье рассматриваются происхождение, семантические и функциональные особенности личных имен, используемых в узбекском, английском и русском языках. Анализируются традиции именования каждого народа и их роль в обществе с учетом антропологических, этнолингвистических и лингвокультурных аспектов.


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika –

Зарубежная лингвистика и
лингводидактика – Foreign

Linguistics and Linguodidactics

Journal home page:

https://inscience.uz/index.php/foreign-linguistics

Linguocultural characteristics of anthroponyms in English
and Uzbek

Nigora NAZAROVA

1


Uzbekistan State World Languages University

ARTICLE INFO

ABSTRACT

Article history:

Received December 2024

Received in revised form
10 January 2025
Accepted 25 January 2025
Available online

25 February 2025

The linguistic and cultural characteristics of anthroponyms

are closely related to their socio-cultural status, historical
development, and the cultural values of a nation. This article

analyzes the origins, semantic, and functional peculiarities of

personal names used in Uzbek, English, and Russian. The

naming traditions of each nation and their role in society are
compared, with a focus on anthropological, ethnolinguistic, and

linguistic-cultural aspects.

2181-3701/© 2024 in Science LLC.
DOI:

https://doi.org/10.47689/2181-3701-vol3-iss2

/S

-pp176-182

This is an open-access article under the Attribution 4.0 International
(CC BY 4.0) license (

https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.ru

)

Keywords:

anthroponym,

linguistic culture,

naming traditions,
ethnolinguistics,

cultural heritage,

semantics.

Ingliz va o‘zbek tillarida antroponimlarning lingvomadaniy
xususiyatlari

ANNOTATSIYA

Kalit so‘zlar:

antroponim,
lingvomadaniyat,

nomlash anʼanalari,

etnolingvistika,

madaniy meros,

semantika.

Antroponimlarning lingvomadaniy xususiyatlari ularning

jamiyatdagi ijtimoiy-madaniy holati, tarixiy taraqqiyoti va

xalqning madaniy qadriyatlari bilan chambarchas bog‘liqdir.

Ushbu maqolada o‘zbek, ingliz va rus tillarida ishlatiladigan
shaxs nomlarining kelib chiqishi, ularning semantik va

funksional o‘ziga xosliklari tahlil qilinadi. Har bir xalqning

nomlash anʼanalari va ularning jamiyatdagi o‘rni qiyosiy tahlil

qilinib, antropologik, etnolingvistik va lingvomadaniy jihatlariga
eʼtibor qaratiladi.

1

Uzbekistan State World Languages University.


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika – Зарубежная лингвистика

и лингводидактика – Foreign Linguistics and Linguodidactics

Special Issue – 2 (2025) / ISSN 2181-3701

177

Лингвокультурные особенности антропонимов в
английском и узбекском языках

АННОТАЦИЯ

Ключевые слова:

антропоним,
лингвокультура,

традиции именования,

этнолингвистика,
культурное наследие,
семантика.

Лингвокультурные особенности антропонимов тесно

связаны

с

их

социально-культурным

статусом,

историческим развитием и культурными ценностями

народа. В данной статье рассматриваются происхождение,

семантические и функциональные особенности личных
имен, используемых в узбекском, английском и русском
языках. Анализируются традиции именования каждого

народа и их роль в обществе с учетом антропологических,

этнолингвистических и лингвокультурных аспектов.


KIRISH
Antroponimika

(yun.

anthropos

odam

,

onyma

nom

) – bu onomastika fanining

inson nomlarini o‘rganuvchi bo‘limi bo‘lib, kishi ismlari, ota ismlari (otchestvo),
familiyalar, laqab va taxalluslar kabi

antroponimlar

deb ataluvchi nom birliklarini

tadqiq etadi Kishi ismlari jamiyatda

identifikatsiya vositasi

bo‘lish bilan birga, ularda

xalqning tarixi, madaniyati va dunyoqarashi aks etadi.

Antroponimlar milliy tafakkur,

xalq hayot tarzi, orzu va ideallarining tarjimoni bo‘lib, g‘oyat rang-barang
mazmunni o‘zida mujassamlashtiradi.

Tadqiqotchilar ta’kidlashicha, shaxs nomlari

jamiyat taraqqiyoti bilan uzviy rivojlanib boradi –

“antroponimlar xalq tarixi bilan

chambarchas holda shakllanadi”

. Demak, ismlarni o‘rganish orqali muayyan millatning

til tarixi, urf-odati va ijtimoiy hayoti haqida qimmatli ma’lumotlar olish mumkin.Shu
jihatdan

antroponimikaning lingvomadaniy ahamiyati

katta: u til va madaniyat

bog‘liqligini, ismlardagi ma’no va ramzlar orqali milliy mentalitetni o‘rganishga yordam
beradi.Mazkur maqolada

ingliz va o‘zbek tillaridagi antroponimlar tizimi

lingvomadaniy nuqtayi nazardan qiyosiy tahlil qilinadi. Inglizcha shaxs ismlari odatda

bitta yoki bir nechta ism + familiya

shaklida rasmiylanadi. Masalan,

Angliya

va

umuman inglizzabon mamlakatlarda to‘liq shaxs nomi bir yoki bir necha

ism (first

name, middle name)

hamda nasldan-naslga o‘tuvchi **familiya (last name)**dan iborat

bo‘ladi. Ingliz ismlari tarkib jihatidan xilma-xildir: oz qismi bevosita qadimgi ingliz
(Anglo-sakson) tilidan kelib chiqqan Alfred, Edgar kabi nomlar bo‘lsa,

aksariyat ismlar

ibroniy, yunon, lotin va fransuz manbalaridan

olingan (masalan,

Daniel, David,

Elizabeth

– ibroniycha;

Nicholas, Helen

– yunoncha;

Robert, Richard

– german-fransuzcha)

Tarixan Ingliz jamiyatida nasablar (familiyalar) O‘rta asrlardan boshlab shakllana
boshlagan; avvaliga kasb-kor (masalan,

Smith

– temirchi), shaxsiy xususiyat (

Short

bo‘ychan,

Brown

– qoramag‘iz), ota ismi (

Johnson

– “Johnning o‘g‘li”) yoki yashash joyi

(

Atwood

– “o‘rmonda”)ga oid laqablardan kelib chiqqan familiyalar keyinchalik merosiy

familiya

larga aylangan. 19-asrga kelib ingliz ismlari an’anasi nisbatan barqarorlashgan

bo‘lib, ayniqsa diniy ta’sir kuchli edi – masalan, butun XIX asr davomida

Mary

(Maryam)

ayollar o‘rtasida,

John

(Yahyo) yoki

William

(Vilyam) erkaklar o‘rtasida eng ommabop

ism bo‘lib kelgan. XX asrda esa ijtimoiy o‘zgarishlar va madaniy xilma-xillik natijasida
yangi ingliz ismlari paydo bo‘ldi, ismlar repertuari kengayib, hozirda inglizcha ismlar
orasida turli milliy va madaniy manbalardan kirib kelgan nomlar uchraydi.

O‘zbek


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika – Зарубежная лингвистика

и лингводидактика – Foreign Linguistics and Linguodidactics

Special Issue – 2 (2025) / ISSN 2181-3701

178

antroponimik tizimi

esa o‘ziga xos tarixiy rivojlanish yo‘liga ega. O‘zbek xalqining

shakllanish jarayonida (taxminan XIV–XVI asrlar) turkiy qabilalar mahalliy eroniy (tojik)
aholi va islomiy madaniyat bilan aralashuvi natijasida ismlarda ham

turkiy va eroniy

unsurlarning qorishuvi

yuz bergan. O‘zbek tili qarluq guruhiga mansub turkiy til bo‘lsa-

da,

tojik (fors) tilining fonetik va so‘z tuzilishi xususiyatlari

unda aks etgan, bu hol

o‘zbek ismlarining tarkibida ham kuzatiladi. Masalan, o‘zbeklardagi ko‘plab erkak
ismlarida

-bek, -mir, -xon

kabi turkiy-fors qo‘shimchalar, ayol ismlarida

-oy, -gul

kabi

qismlar uchrashi shundan dalolatdir. O‘zbek ismlari, umuman,

Turkiston mintaqasidagi

boshqa turkiy va musulmon xalqlar ismlariga o‘xshash bo‘lsa-da, o‘ziga xos
lingvomadaniy jihatlari bilan ajralib turadi

. Islom dini ta’siri o‘rta asrlardan boshlab

markaziy mavqega ega bo‘lgan: Qur’oni karim hamda arab tilidan minglab

arabcha

ismlar

o‘zlashgan (masalan,

Muhammad, Abdulla, Fotima, Yusuf

va h.k.). Sharq

xalqlarining aksariyatidek,

o‘zbek ismlari ham asosan Islom ta’siri ostida

shakllangan

, shu bois arab tilidan kirgan ismlar va unsurlar juda katta ulushni tashkil

qiladi. Biroq islomdan avvalgi turkiy davrga oid nomlar ham ayrim qolip va urf-odatlarda
saqlanib qolgan; masalan, qadimiy turkiy e’tiqod bilan bog‘liq

Tengrizoda, Qunchez,

O‘tkir, Ilg‘or

kabi

“tangri”, “quyosh”

ma’noli yoki

mifologik unsurlar

ni ifodalovchi

ismlar (Oybek, Qorqo‘zon, To‘maris va b.) xalq orasida uchraydi.O‘zbek nomlash tizimida
familiya tushunchasi tarixan mavjud bo‘lmagan. Avval oila yoki urug‘ doirasida shaxsni
aniqlash uchun

ota ismi

(masalan,

Ahmed o‘g‘li Hasan

) yoki nasab-nisbalar (

Buxoriy

,

Termiziy

– tug‘ilgan joyga nisbat) ishlatilar edi. XX asr, xususan sovet davrida esa

majburiy ravishda

familiya

joriy qilindi: 1930-yillardan boshlab o‘zbeklar hujjatlarda ota

ismidan yoki boshqa asosdan olingan nasabga

-ov/-ev

ruscha suffiksini qo‘shib familiya

tuzishga majbur bo‘ldilar (masalan,

Rashidov

– Rashid + ov,

Abdullayev

– Abdulla + ev)

.Shu tariqa avval faqat ism bilan yuritilgan o‘zbek nomlari endilikda

ism + familiya

shaklida rasmiylashdi. Ayni paytda, familiyalar asosan hujjatlar va rasmiy muloqotda
qo‘llanadi, kundalik hayotda esa o‘zbeklar orasida odatda shaxsni

ism

bilan (zarur bo‘lsa

ota ismi qo‘shib) atash odati saqlanib qolgan. Mustaqillik davrida ba’zi oilalar
familiyalardagi ruscha qo‘shimchalarni olib tashlab, sof milliy shaklga o‘tmoqdalar
(masalan,

Karimov

o‘rniga

Karim

,

Abdullayeva

o‘rniga

Abdullaeva

yoki

Abdulla qizi

kabi).

Shuningdek, o‘zbek nom madaniyatida qiziqarli bir odat mavjud:

ayol kishi erini ismi

bilan chaqirmasdan, farzandining ismi yoki “xo‘jayin” kabi nomlar bilan atashi

odob hisoblanadi.Bu hol arab madaniyatidagi

“kunya” – farzand ismi bilan nomlash

an’anasini eslatadi, chunki islomiy odatda ham erkakni “falonchining otasi” deya atash
hurmat ramzi bo‘lgan.Ko‘rinib turibdiki, o‘zbek va ingliz antroponimik tizimlarining
genezisi va tuzilishi farq qilsa-da, ikkisida ham

ismning lingvomadaniy yuklamasi

beqiyos ahamiyat kasb etadi. Ushbu maqolaning maqsadi – ingliz va o‘zbek ismlarining
ana shu lingvomadaniy xususiyatlarini qiyosiy tahlil qilish, ularning tarixiy taraqqiyoti,
semantik-etimologik mazmuni hamda ijtimoiy omillar ta’sirini ilmiy-analitik uslubda
yoritib berishdir.

ADABIYOTLAR TAHLILI VA METODOLOGIYA

Mazkur tadqiqot

qiyosiy-tipologik

xarakterga ega bo‘lib, unda tilshunoslikdagi bir

qator tadqiq metodlaridan foydalanildi. Avvalo,

tavsifiy metod

qo‘llanilib, har ikki tildagi

antroponimlar tizimining umumiy xususiyatlari tasvirlandi. So‘ngra,

qiyosiy tahlil

orqali

ingliz va o‘zbek ismlarining o‘xshash va farqli jihatlari taqqosiy o‘rganildi. Shu bilan birga,
ismlarning ma’no va kelib chiqishini aniqlash uchun

etimologik-semantik tahlil

amalga


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika – Зарубежная лингвистика

и лингводидактика – Foreign Linguistics and Linguodidactics

Special Issue – 2 (2025) / ISSN 2181-3701

179

oshirildi; ismlardagi madaniy ramzlar va milliy xususiyatlarni ochib berishda esa

lingvokulturologik yondashuv

dan foydalanildi.Tadqiqot materiali sifatida har ikki tilga

oid

antroponimik manbalar

jalb etildi. Xususan, ilmiy adabiyotlar va lug‘atlardan ingliz

va o‘zbek ismlarining tarixi va ma’nosi haqidagi ma’lumotlar olindi.Shuningdek,

statistik

ma’lumotlar

dan foydalanib, ayrim ismlarning qo‘llanish chastotasi va ommaviyligiga

doir qiyosiy tahlillar o‘tkazildi. Masalan, rasmiy ro‘yxatlardan inglizcha va o‘zbekcha eng
ommabop ismlar o‘nligi olinib, ularning kelib chiqish tili hamda ma’no toifalari
taqqoslandi. Bunda

1950–2020-yillar

oralig‘ida ismlarning o‘zgarish tendensiyasini

kuzatish uchun historik-demografik ma’lumotlarga ham murojaat qilindi.Tadqiqot
davomida olingan ma’lumotlar

jadval

va diagrammalar ko‘rinishida tizimlashtirildi, bu

esa ingliz hamda o‘zbek ismlarining ba’zi parametrlar bo‘yicha solishtirma tahlilini
osonlashtirdi. Olingan natijalar asosida har ikki til antroponimikasidagi umumiy
qonuniyatlar va o‘ziga xos farqlar ilmiy asosda izohlandi. Metodologik yondashuvlarining
uyg‘unligi tadqiqotga kompleks xulosa chiqarish imkonini berdi. Tadqiqot usullari tanlovi
Vaxobova F.M. kabi olimlarning ishlariga tayangan bo‘lib,

tavsifiy, qiyosiy va

lingvomadaniy tahlil usullari

antroponimlarni o‘rganishda samarali kombinatsiya

ekani tasdiqlangan.

NATIJALAR VA MUHOKAMALAR
Ingliz ismlari tarixi:

Ingliz onomastik an’analari asosan

xristianlik

va

feodal

jamiyat

ta’sirida shakllangan. Milodiy 6-7-asrlarda Angliyaga nasroniylik kirib kelishi

bilan Bibliyadagi qahramonlar nomlari keng tarqaldi – masalan,

John

(Yahyo),

Mary

(Maryam),

James

(Ya’qub) kabi ibroniy aslili ismlar.Normandlar istilosi (1066-yil) ortidan

fransuzcha

William

(Jaloliddin Vilgelm) va

Henry

(Henri) kabi

german-fransuz

kelib

chiqishli ismlar zodagonlar orasida urf bo‘ldi. O‘rta asrlarda ingliz jamiyatida ismlar
repertuari cheklangan edi – masalan,

Erta Yangi davr

da (XVII–XVIII asrlar) atigi bir

nechta erkak ismlari (John, William, Thomas) erkaklar populyatsiyasining yarmiga yaqin
qismini tashkil qilgan. Bu davrda avloddan-avlodga meros qoluvchi

familiya

lar instituti

ham shakllandi; dastlab familiyalar kasb (Smith – temirchi), joy (London, York), ota ismi
(Johnson –

John

ning o‘g‘li) yoki shaxsiy sifat (Armstrong – baquvvat)ga ishora qiluvchi

laqab sifatida paydo bo‘lgan bo‘lsa, keyinchalik qonuniy nasab nomiga aylangan. XIX asr
davomida Angliyada sanoatlashuv va shaharsozlik natijasida yangi familiyalar va
laqablarga ehtiyoj tug‘ildi, ammo shaxs ismlari an’anaviyligicha qolaverdi (ayniqsa,
diniy/Bibliyaviy nomlar). XX asrda esa dunyo urushlari va globallashuv ta’sirida inglizcha
ismlar soni va xilma-xilligi ortdi; nafaqat an’anaviy ismlar, balki boshqa madaniyatlardan
(

Kevin

– kelti,

Emma

– german,

Olivia

– lotin) olingan yangi ismlar ham ommalasha

boshladi.

O‘zbek ismlari tarixi:

O‘zbek antroponimiyasining tarixi uzoq asrlarga borib

taqaladi va unda

turkiy davr

,

Islomiy davr

va

zamonaviy davr

nomlash an’analari

kuzatiladi. Ilk turkiy davrlarda (VII–VIII asrlar va undan oldin) Markaziy Osiyoda

yashagan ajdodlarimiz farzandlariga odatda mazmunan

sodda va bevosita nomlar

qo‘yishgan. Masalan, tarixiy manbalarda uchraydigan

Choch, To‘maris, Shiroq

kabi

ismlar bevosita shaxsning xususiyati yoki ramziy ma’nosiga ega bo‘lgan. Oila va qabila

jamoalarida yangi tug‘ilgan chaqaloqqa ism berishda uning

jinsiga, tug‘ilgan vaqti yoki

tashqi xususiyatlariga

qarab nom qo‘yish odati bor edi. O‘zbek onomastikasini

o‘rgangan olimlarning ta’kidlashicha,

“har bir xalqda qadimdan farzandga ism

qo‘yishning o‘ziga xos yo‘l-yo‘riqlari va an’analari mavjud”

, va bu an’analar xalqning


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika – Зарубежная лингвистика

и лингводидактика – Foreign Linguistics and Linguodidactics

Special Issue – 2 (2025) / ISSN 2181-3701

180

etnik tarixi hamda dunyoqarashini aks ettiradi.Masalan, qadim turkiy e’tiqod bilan

bog‘liq ravishda yirtqich hayvon yoki kuch ramzi sifatida

Bo‘ri

,

Arslon

kabi ismlar

qo‘yilgan (bolasi yirtqich kabi kuchli bo‘lsin degan niyat bilan).

Islom dini kirib kelgach

(VIII–IX asrlar)

, Markaziy Osiyoda arabcha ismlar tobora ommalasha boshladi. X

especially,

Amir Temur

davri va keyingi asrlarda Qur’on qahramonlari va payg‘ambarlar

nomlari (Ali, Umar, Usmon, Ibrohim, Yusuf va h.k.), arab tilidagi

go‘zal sifatlarga oid

ismlar (Saodat, Mahbuba, Muhammadzoir) keng tarqaldi.

Islom dini ilk asrlarda arab

xalqlarida bir kishiga bitta ism qo‘yish bilan kifoyalanilgan bo‘lsa-da

, vaqt o‘tishi bilan

arab ismlar tizimi murakkablashib,

alam, nasab, laqab

kabi ko‘p qavatli nomlash

shakllari paydo bo‘ldi.Biroq bu odat Markaziy Osiyoda to‘liq saqlanmagan – o‘zbeklarda

qo‘shimcha kunya va nasab ishlatish odati (masalan,

Abu Falon

,

ibn Falon

) faqat

ilmiymadaniy doiralarda uchragan, xolos.XX asrda, xususan Sovet davrida, o‘zbek ismlari

tizimida yangi burilish yuz berdi. Sovet mafkurasining ta’siri bilan ba’zi

g‘aroyib va

ideologik nomlar

paydo bo‘ldi – masalan,

Mauzer, Moskvaboy, Kimyogar, Oktyabr,

Madina

kabi ismlar bolaga shu yoki boshqa ijtimoiy hodisani aks ettirish maqsadida

qo‘yilgan. Bu davrda ruscha ismlar (Aleksandr, Vladimir, Olga, Tatyana) ham o‘zbeklar

orasida uchray boshlagan, ayniqsa shahar ziyolilari farzandlariga bunday

slavyancha

ismlar

ni qo‘yishni zamonaviylik alomati deb bilishgan. Biroq 1960–70-yillarga kelib, ona

tiliga va milliy qadriyatlarga qaytish jarayonida yana an’anaviy va

milliy ismlar

mavqeini tikladi. Mustaqillikdan so‘ng (1991 yildan keyin) o‘zbek ismlari tizimida

milliy

uyg‘onish

kuzatildi: unutilayozgan qadimiy turkiy nomlar (Temur, Jaloliddin,

Bibixonim), mumtoz adabiyot qahramonlari ismlari (Laylo, Shirin, Farhod) hamda sof

o‘zbekcha so‘zlardan yasalgan yangi ismlar (Yangiyor, Navro‘z, Oltinoy) qayta jonlana

boshladi.Yuqoridagi tarixiy tahlil shuni ko‘rsatadiki, har ikkala xalq ismlari tarixi turli

ijtimoiy va madaniy bosqichlar

ta’sirida shakllangan. Ingliz ismlari nasroniylik va

Yevropa tarixi bilan uzviy bog‘liq bo‘lsa, o‘zbek ismlari turkiy-musulmon sivilizatsiyasi

ta’sirida boyib borgan.

Ingliz ismlarining lingvomadaniy xususiyatlari:

Inglizcha

antroponimlar tarkibida hozirgi kungacha turli

til qatlamlari

mavjud. Yuqorida

aytilganidek, inglizlarning

ism zahirasi

asosan chet (bibliyaviy va klassik) elementlardan

tarkib topgan – masalan,

Elizabeth

aslida ibroniycha

Elisheva

(“Xudo qasamimdir”),

Alexander

yunoncha

Alexandros

(“odamlar himoyachisi”),

Margaret

esa yunoncha

margarites

(“marvarid”) so‘zidan kelib chiqqan. Ingliz jamiyati sekulyarlashgan sari

ismlarning diniy-ma’naviy mazmuni ham ko‘lanka tusha boshlagan: masalan,

John

ismining asl ma’nosi ibroniy tilida “Yahyo – Xudo marhamatli” ekanini hamma ham

bilavermaydi. Biroq baribir ko‘plab an’anaviy ismlarning Bibliya yoki xristian avliyolari

bilan bog‘liqligi ingliz madaniy xotirasida muhim o‘rin tutadi (masalan,

Patrick

Irlandiya homiy avliyosi,

George

– Angliya homiy avliyosi). Ingliz onomastikasida

qiziqarli bir hodisa –

familiyalarni ism sifatida qo‘yish

odati ham mavjud. Ko‘plab

inglizcha ismlar aslida mashhur sulola yoki shaxslarning familiyasi bo‘lgan (masalan,

Howard, Stanley, Taylor

kabi). Dastlab bunday familiya-ismlar orqali o‘sha sulolaga

xayrixohlik bildirish maqsad qilingan bo‘lsa, hozirda ular shunchaki yoqimli tovushi

uchun qo‘yiladigan odatiy ismlarga aylangan. Bunday hodisa boshqa xalqlarda kam

uchraydi va ingliz madaniyatidagi

sotsial-madaniy xususiyat

sifatida e’tiborga loyiq

(ya’ni, shaxs nomi orqali ijtimoiy kelib chiqishni bildirib qo‘yish).

Zamonaviy ingliz antroponimiyasiga

globallashuv

kuchli ta’sir ko‘rsatmoqda.

Masalan, AQSh va Britaniyada so‘nggi o‘n yilliklarda boshqa tillardan kirib kelgan nomlar

top-10 liklardan joy olmoqda –

Aaliyah

(arabcha “baland martabali”),

Sofia

(yunoncha


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika – Зарубежная лингвистика

и лингводидактика – Foreign Linguistics and Linguodidactics

Special Issue – 2 (2025) / ISSN 2181-3701

181

“donolik”),

Liam

(irlandcha

William

qisqartmasi) kabi. Shu bilan birga, yangi

ijodiy

ismlar

ham paydo bo‘lmoqda: masalan,

Jayden, Brooklyn, Kaylee

kabi ismlar asl an’anaviy

manoga ega bo‘lmasa-da, tovush jihatdan yoqimli ekani uchun tanlanmoqda. Ko‘rinadiki,

bugungi inglizzabon jamiyatda

ism tanlash mezonlari demokratiyalashgan

– ota-

onalar diniy an’ana yoki oilaviy urfdan ko‘ra ko‘proq shaxsiy did va originalikni afzal

ko‘rishmoqda. Natijada, bir tomondan antroponimlar xilma-xilligi oshmoqda, boshqa

tomondan ismlarning lingvistik kelib chiqishi tobora aralashib ketmoqda.

O‘zbek ismlarining lingvomadaniy xususiyatlari:

O‘zbek ismlari o‘zining

ma’no

va mazmun boyligi

bilan ajralib turadi.

Ko‘pchilik o‘zbek ismning ortida muayyan

ma’no-murod yotadi

: masalan,

Dilshod

– “dil shod” (ko‘ngli xursand bo‘lsin degan niyat),

Oltinxon

– “oltin xon” (qimmatli, aziz),

Gulbahor

– “bahor guli” (go‘zallik va yangilanish

ramzi) kabi. Olim S.E. Kenjayevaning tadqiqotida o‘zbek ismlari

uch semantik guruҳ

ga

bo‘linadi: 1)

xudojo‘y (diniy)

ismlar – masalan,

Abdulloh

(“Allohning quli”),

Muhammad

,

Sharif

(Muhammad payg‘ambarning shariflari yoki avlodlari nomi); 2)

tavsifiy

ismlar –

shaxsning fazilatiga ishora qiluvchi nomlar (

Jasur

– botir,

Go‘zal

– chiroyli,

Boymurod

boy orzu); 3)

tilak-maqsad (istak)

ismlari – bola orqali amalga oshirmoqchi bo‘lgan

orzu-ifodali nomlar (

O‘g‘iloy

– “o‘g‘illi bo‘lsin”, qizga shunday ism qo‘yib, keyingi farzand

o‘g‘il bo‘lishini tilagan;

Navro‘z

– yangi kun, yangi hayot boshlanishi umidi bilan). Shu

kabi

semantik toifalar

ismdagi lingvomadaniy mazmunni ochib beradi. O‘zbek ismlarida

kompozit tuzilish

ham keng tarqalgan: ya’ni, ikki va undan ortiq leksemalardan tuzilgan

qo‘shma ismlar. Masalan,

Muhammad

+

Ali

Muhammadalí

,

Nur

+

iddin

Nuriddin

,

Oy

+

gul

Oygul

,

Erk

+

bay

Erkabay

kabi tuzilmalar mazmun jihatdan yaxlit bo‘lib, ikki

alohida ma’no uyg‘unlashuvida yangi ma’no kasb etadi. Ko‘pincha bunday qo‘shma ismlar
bir qismining arabcha, ikkinchi qismining turkiy yoki forsiy bo‘lishi orqali ham

turli

madaniy qatlamlar sintezini

namoyon qiladi (masalan,

Zaynab

+

xon

Zaynaxon

arabcha

zaynab

ismi va xon unvonining qo‘shilishi).

Zamonaviy o‘zbek antroponimiyasida bir nechta e’tiborga molik tendensiyalar

kuzatilmoqda. Birinchidan,

milliy o‘zlikka qaytish

davom etmoqda – ota-onalar

farzandlariga ajdodlar nomini yoki tarixiy shaxslar ismini berishga intilishadi (masalan,

Amir Temur, Muhammad Alxorazmiy, Ulug‘bek

kabi buyuklar nomi). Ikkinchidan,

xalqona

ovozdagi

sodda ismlar qayta ommalashmoqda: masalan, 20-asr o‘rtalarida kam qo‘yilgan

Yo‘ldosh, G‘ayrat, Anvar, Mohira

kabi ismlar so‘nggi paytda yana uchramoqda. Bu

jamiyatda milliy o‘zlik va

madaniy merosga hurmat

oshganining belgisi. Uchinchi

tendensiya –

yangi so‘zlardan ism yaratish

kuzatiladi. Mustaqillik davrida

Istiqbol,

Umid, Ilhom, Orzu, Sumalak

kabi ilgari ism sifatida uchramagan, lekin chuqur ramziy

ma’noga ega so‘zlar ham farzandlarga ism sifatida qo‘yilmoqda. Bu

ijodiy yondashuv

o‘zbek ismlari xazinasini boyitib, unga zamonaviy hayot ruҳini olib kiryapti.
To‘rtinchidan, globallashuv ta’siri bilinmasada mavjud: ayrim oilalar bola ismini xalqaro
muhitda talaffuzi oson bo‘lishini ham o‘ylaydilar. Masalan,

Muhammad

o‘rniga

Muhammad

qisqartmasi

Mohamed

yoki

Samira, Ilyos

kabi arabcha lekin xalqaro tarzda

tanish ismlar qo‘yilishi hollari uchraydi. Shuningdek, rus madaniyati ta’siri bilan

Artyom,

Milana

kabi noan’anaviy ismlar paydo bo‘lgan. Biroq bu holatlar hali uncha keng emas;

o‘zbek jamiyatida umumiy qilib aytganda

milliy-diniy an’analarga sodiq nomlash

amaliyoti ustunligini saqlab qolgan.


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika – Зарубежная лингвистика

и лингводидактика – Foreign Linguistics and Linguodidactics

Special Issue – 2 (2025) / ISSN 2181-3701

182

XULOSA

Antroponimlarning lingvomadaniy xususiyatlari ingliz va o‘zbek tillarida o‘ziga xos

tarixiy, madaniy va lingvistik asoslarga ega. Ushbu maqolada shaxs ismlarining
shakllanishi, ularning semantik va funksional jihatlari hamda turli madaniy kontekstlarda
qanday o‘zgarishi tahlil qilindi.Tadqiqot natijalariga ko‘ra, ingliz va o‘zbek
antroponimlarining tarkibi va ishlatilish xususiyatlari bir qator umumiylik va farqlarga
ega. Ingliz tilidagi ismlar ko‘pincha nasroniylik, qadimgi german va rim anʼanalariga
asoslangan bo‘lsa, o‘zbek ismlari esa islomiy, turkiy va forsiy taʼsirlarga ega ekanligi
kuzatildi. Shuningdek, ingliz tilida familiya tizimi ancha rivojlangan bo‘lib, odatda nasl-
nasabni aks ettirsa, o‘zbek madaniyatida esa laqab va otasining ismi (otasining ismi bilan
chaqirish) keng tarqalganligi maʼlum bo‘ldi.Lingvistik jihatdan, ingliz ismlari qisqartirish
va laqab shakllariga juda moyil bo‘lib, ularning o‘zgaruvchanligi yuqori darajada ekanligi
kuzatildi. O‘zbek tilida esa ismlarning fonetik va morfologik jihatdan bardavomligi
saqlanib qolgan, biroq turli tarixiy va madaniy bosqichlarda ma’lum darajada o‘zgarishlar
kuzatilgan.Madaniy kontekstda esa shaxs ismlarining tanlanishi va ularning ishlatilishi
ijtimoiy qadriyatlar bilan chambarchas bog‘liq. Masalan, ingliz madaniyatida nomlashda
individuallik va mustaqillik muhim rol o‘ynasa, o‘zbek jamiyatida esa oilaviy anʼanalar va
e’tiqodlar katta ta’sir ko‘rsatadi.Umuman olganda, ingliz va o‘zbek antroponimlari har bir
xalqning o‘ziga xos tarixiy, madaniy va ijtimoiy xususiyatlarini aks ettirib, ularning
lingvomadaniy olam tasavvurini o‘rganishda muhim ahamiyat kasb etadi. Ushbu
farqlarga qaramay, globalizatsiya ta’siri tufayli ikki tilda ham yangi tendensiyalar
shakllanib bormoqda.


FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI:

1.

Vaxobova F.M.

Ingliz va o‘zbek tillarida antroponimik shakllar.

– “Formation of

Psychology and Pedagogy as Interdisciplinary Sciences” materiallari, 2022.

2.

Wikipedia (Inglizcha):

English name

maqolasi – ingliz ismlarining kelib chiqishi

haqida

3.

Andaniyazova D.

Onomastik birliklarga integrativ yondashuv.

– Oriental Journal

of Philology, 2023.

4.

Kenjaeva S.E.

O‘zbek antroponimlarining semantik va sotsiologik tahlili.

– Filol.

fan. nomz. diss. avtoref., Toshkent, 2011.

5.

Chobanov B.

Antroponimlar va xalq tarixi.

– (rus tilidan tarjima), 1983.

Библиографические ссылки

Vaxobova F.M. Ingliz va o‘zbek tillarida antroponimik shakllar. – “Formation of Psychology and Pedagogy as Interdisciplinary Sciences” materiallari, 2022.

Wikipedia (Inglizcha): English name maqolasi – ingliz ismlarining kelib chiqishi haqida

Andaniyazova D. Onomastik birliklarga integrativ yondashuv. – Oriental Journal of Philology, 2023.

Kenjaeva S.E. O‘zbek antroponimlarining semantik va sotsiologik tahlili. – Filol. fan. nomz. diss. avtoref., Toshkent, 2011.

Chobanov B. Antroponimlar va xalq tarixi. – (rus tilidan tarjima), 1983.