ABDULLA QAHHOR HIKOYALARIDA PARALINGVISTIK VOSITALARNING IFODALANISHI: JIMLIK, IMO-ISHORA VA NOVERBAL ELEMENTLARNING TIL ORQALI BERILISHI

Mazkur maqolada Abdulla Qahhor nasriy asarlarida paralingvistik vositalarning – xususan, jimlik, imo-ishora, yuz ifodasi, tana harakati va boshqa noverbal elementlarning badiiy til orqali ifodalanishi tahlil etiladi. Qahhor hikoyalarida paralingvistik elementlar muhim kommunikativ va emotsional yuklamaga ega bo‘lib, personajlarning psixologik holatini, ichki ziddiyatlarini, jamiyatdagi o‘rnini va o‘zaro munosabatlaridagi nozik jihatlarni ochib berishda xizmat qiladi. Yozuvchi bu vositalarni bevosita tasvir bilan emas, balki murakkab badiiy til, stilistik vositalar va sintaktik qurilmalar orqali berishga erishgan. Maqolada jimlikning dramatik zo‘riqish nuqtasi sifatida ishlatilishi, imo-ishora va tana tilining nutqdagi semantik ahamiyati, personaj xarakteri va ruhiyatini ifodalashdagi roli chuqur tahlil qilinadi. Qahhor o‘z asarlarida oddiy harakat tasvirlari orqali ko‘p qavatli ma’no yaratgan, bu esa uning stilistik mahoratini namoyon etadi. Ushbu maqola paralingvistik vositalarning badiiy nasrdagi ifoda shakllarini, ularning estetik va semantik funksiyalarini o‘rganishga qaratilgan bo‘lib, o‘zbek adabiyotining badiiy til va uslub xazinasini yanada chuqurroq anglash imkonini beradi.