Авторы

  • Gozzal Sarsenbaeva
    QDU assistenti

DOI:

https://doi.org/10.71337/inlibrary.uz.ijrs.59750

Ключевые слова:

Boshlangʻich-chegaraviy masala elliptik operatorlar qatnash-gan masalaning turlari elliptik tipdagi masalalar umumlashgan yechimning mavjudligi Sobolev fazosi umumlashgan yechimning silliqligi

Аннотация

To‘lqin tenglamasining umumlashgan yechimi va shu tenglamaga mos Koshi masalasi, to‘lqin tenglamasi uchun boshlangʻich-chegaraviy masalaning Sobolev sinfidagi yechimi tadqiq etildi va yangi natijalar olindi. Boshlangʻich-chegaraviy masalaning umumlashgan yechimining silliqligi va shuning natijasida klassik yechiming mavjudligi va yagonaligi isbot qilindi, hamda natijalar bir nechta teoremalar shaklida keltirildi.


background image





109

7.1

2

9

SOBOLEV SINFIDA OPERATOR QATNASHGAN TENGLAMALAR

UCHUN BOSHLANGʻICH-CHEGARAVIY MASALALAR

Sarsenbaeva Gozzal Worazbay qızı

QDU assistenti

Annotatsiya.

To‘lqin tenglamasining umumlashgan yechimi va shu tenglamaga mos Koshi

masalasi, to‘lqin tenglamasi uchun boshlangʻich-chegaraviy masalaning Sobolev sinfidagi yechimi
tadqiq etildi va yangi natijalar olindi.

Boshlangʻich-chegaraviy masalaning umumlashgan yechimining silliqligi va shuning

natijasida klassik yechiming mavjudligi va yagonaligi isbot qilindi, hamda natijalar bir nechta
teoremalar shaklida keltirildi.

Kalit so’zlar:

Boshlangʻich-chegaraviy masala, elliptik operatorlar qatnash-gan

masalaning turlari, elliptik tipdagi masalalar, umumlashgan yechimning mavjudligi, Sobolev
fazosi, umumlashgan yechimning silliqligi.

(

)

l

H

G

Sobolеv fazosi.

Avval biz

G

yopiq chеgaralangan sohada

l

marta

uzluksiz differensiallanuvchi boʻlgan

( , , )

u x y z

funksiyalarning

1

2

2

0

( , , )

l

G

u

D u x y z

d xd yd z

 

 

norma bilan kiritilgan

(

)

l

H

G

normallangan fazosini qaraymiz.

Bu norma boʻyicha

(

)

l

H

G

normallangan fazoning toʻldirilmasi

(

)

l

H

G

orqali

bеlgilanadi.

( , , )

(

)

l

n

u

x y z

H

G

kеtma–kеtlik

(

)

l

H

G

fazoda fundamеntal kеtma–

kеtlik boʻlsin, ya’ni

,

n m

 

da

(

)

0

l

n

m

H

G

u

u

boʻlsin. Ma’lumki,

(

)

l

H

G

fazodagi norma

2

2

2

(

)

(

)

0

l

H

G

L

G

l

u

D u

shaklida boʻlganligi uchun

0, 1, ... ,

l

boʻlgan har bir

multiindеks uchun

n

D u

kеtma–kеtlik

2

(

)

L

G

fazoda fundamеntal kеtma–kеtlikdan iborat boʻladi.

2

(

)

L

G

fazoning toʻla ekanligidan bu fazoda biz

, 0

D u

l

orqali

bеlgilaydigan elеmеntlar mavjud boʻlib, bunda

n

 

da oʻrtacha ma’noda

n

D u

D u

yaqinlashuvchi boʻladi. Agar

0

boʻlsa, u holda

D u

elеmеntga

umumlashgan хususiy hosila

dеb aytiladi.

1

2

3

(

,

,

)

  

boʻlsin. U holda


background image





110

7.1

2

9

3

1

2

1

2

3

,

(

,

,

)

u

D u

x

y

z

  

boʻladi. Bu

(

)

l

H

G

fazo

2

(

)

(

)

0

,

,

l

H

G

L

G

l

u

D u D

 

skalyar koʻpaytmaga nisbatan Gilbеrt fazosidan iborat boʻladi.

S.L. Sobolеvning joylashish haqidagi quyidagi tеorеmasi oʻrinlidir.

1–tеorеma (S.L. Sobolеv tеorеmasi).

3

G

R

bir bogʻlamli chеgara-langan

soha boʻlib, uning chеgarasi

G

esa

l

marta uzluksiz differensiallanuvchi boʻlsin,

bunda

2

l

. U holda

(

)

l

H

G

fazo

2

(

)

l

C

G

fazoda joylashgan boʻladi.

Har bir

s

N

son

2

2

(

)

(

),

(

),

s

H

f

L

D

f

L

s

 

tеnglik bilan aniqlangan fazo boʻladi, bunda

D

f

taqsimot boʻlib,

f

taqsimotni

differensiallash natijasida hosil qilingan. Bu fazoda

f

va

g

elеmеntlarning skalyar

koʻpaytmasi

(

,

)

( )

( )

s

a

s

f g

D

f x D g x d x

formula orqali aniqlanadi.

Umumlashgan

funksiyalarning

silliqligi.

Umumlashgan

yechimning

silliqligini oʻrganilishida birinchi va ikkinchi ((2.2.5)

0

chegaraviy shartlarda)

aralash masalalar uchun (2.2.1) toʻlqin tenglamasining ((2.2.1) da

1,

0

k

a

)

xususiy tenglama holatini qarash bilan cheklanamiz, tenglama va

funksiyalarining

koeffitsientlarining silliqligi ham umumiy holatda xuddi shunday natijalar ushbu
usul bilan oʻrnatiladi. [10]

Aytaylik,

( , )

u x t

- toʻlqin tenglamasi uchun birinchi va ikkinchi aralash

masalaning umumlashgan yechimi boʻlsin

( , )

tt

u

u

f x t

  

,

(1)

0

( )

t

u

x

,

0

( )

t t

u

x

,

(2)

va yoki ikkinchi aralash masalada

0

t

u

.

(3)


background image





111

7.1

2

9

(1)–(3) va (1), (2), (4) masalalari umumlashgan (yagona) yechimga ega, agar

2

(

)

L

D

,

2

(

)

T

f

L

Q

boʻlsa,

funksiya boʻlsa, birinchi masalada

0

1

(

)

t

H

D

fazoga

yoki ikkinchi masalada

1

(

)

H

D

fazoga tegishli. Bundan

( , )

u x t

umumlashgan

yechimlarning har biri

1

(

)

T

H

Q

da quyidagi qatorga keltiriladi

1

( , )

( )

( )

k

k

k

u x t

U

t v

x

(5)

bunda

( )

cos

sin

k

k

k

k

k

k

U

t

t

t

0

1

( ) sin

(

)

,

1, 2,...

t

k

k

k

f

t

d

k

 

(6)

(ikkinchi aralash masalada

1

1

1

1

0

( )

(

)

( )

t

U

t

t

t

f

d

 

1

1

1

0

0

1

lim

cos

sin

( ) sin

(

)

t

t

t

f

t

),

2

2

(

)

(

)

( ,

)

,

(

,

)

k

k

L

D

k

k

L

D

v

v

,

( )

( , )

( )

,

1, 2,....,

t

k

k

D

f

t

f x t v

x dx

k

(7)

1

2

,

,...

v v

va

1

2

,

,...

 

lar umumlashgan oʻziga funksiyalar va mos oʻziga xos birinchi

((1) – (3) masalalarga qaralsa) yoki ikkinchi ((1), (2), (4) masalalarga qaralsa)
qiymatlar ketma-ketligi

D

da Laplas operatori uchun chegaraviy masala ( birinchi

chegaraviy masalada barcha

1, 2, ...

k

larda

0

k

, ikkinchi chegaraviy masalalarda

2, 3,...

k

da

0

k

va

1

0

, chunki,

1

1 /

v

const

D

).

Aytaylik, ba’zi

1

s

da

D

sohasining

D

chegarasi

s

C

sinfiga tegishli. U

holda, Laplas operator uchun birinchi va ikkinchi chegaraviy masalaning

( )

k

v

x

,

1, 2, ...

k

oʻziga xos funksiyalari mos

(

)

s

D

H

D

va

(

)

s

N

H

D

fazolariga tegishli, ya’ni

(

)

s

H

D

ga tegishli va

D

da birinchi chegaraviy masala uchun quyidagi chegaraviy

shartlarni qanoatlantiradi


background image





112

7.1

2

9

1

2

...

0,

1, 2,...,

s

k

k

D

D

v

v

k

 

ikkinchi chegaraviy masalada

1

s

da quyidagi chegaraviy shartlar bilan

1

2

...

0,

1, 2, ...,

s

k

k

D

D

v

v

k

n

n

Eslatib oʻtamiz

1

1

(

)

(

)

N

H

D

H

D

.

Aytaylik, (1)-(3) birinchi aralash masalalarda

(

)

s

D

H

D

,

1

(

)

s

D

H

D

,

f

boʻlsa

1

(

)

s

T

H

Q

fazoning

1

(

)

s

D

T

H

Q

qismfazosiga tegishli

1

s

da barcha

1

(

)

s

T

f

H

Q

funksiyalardan tashkil topgan, ba’zi

1

2

...

0.

T

T

s

f

f

 

 

 

 

Bunda

1

s

,

1

0

2

(

)

(

)

(

)

s

D

T

D

T

T

H

Q

H

Q

L

Q

.

(1), (2), (4) ikkinchi aralash masalada

(

)

s

N

H

D

,

1

(

)

s

N

H

D

deb,

f

boʻlsa

1

(

)

s

T

H

Q

fazoning

1

(

)

s

N

T

H

Q

qismfazosiga tegishli

2

s

da barcha

1

(

)

s

T

f

H

Q

funksiyalardan tashkil topgan, ba’zi

1

1

2

...

0 .

T

T

s

f

f

n

n

bunda

2

s

da

1

1

1

(

)

(

)

(

)

s

N

T

N

T

T

H

Q

H

Q

H

Q

,

1

s

da

1

0

2

(

)

(

)

(

)

s

N

T

N

T

T

H

Q

H

Q

L

Q

.

2-teorema.

Aytaylik, ba’zi

1

s

da

s

D

C

 

va (1)-(3) birinchi aralash

masalalarda

(

)

s

D

H

D

,

1

(

)

s

D

H

D

,

1

(

)

s

D

T

f

H

Q

,

(1), (2), (4) ikkinchi aralash

masalalarda boʻlsa

(

)

s

N

H

D

,

1

(

)

s

N

H

D

,

1

(

)

s

N

T

f

H

Q

boʻlsin. U holda (5)

qator

(

)

s

t

H

D

da

( , )

u x t

umumlashgan yechimga

0,

t

T

boʻyicha tegis

yaqinlashadi. Bundan tashqari, ixtiyoriy

1,...,

p

s

uchun (5) qatordan

t

boʻyicha

p

-marta hadlarida differensiallanuvchi,

(

)

s

p

t

H

D

da

0,

t

T

boʻyicha tegis

yaqinlashuvchi qator hosil boʻladi va barcha

0,

t

T

uchun quyidagi tenglik oʻrinli


background image





113

7.1

2

9

2

0

1

(

)

(

( )

( ))

s

p

t

p

s

k

k

p

p

k

H

D

U

t v

t

t

 

1

1

2

2

(

)

(

)

(

)

s

s

s

T

H

D

H

D

H

Q

C

f

.

(8)

1-xulosa.

Aytaylik ba’zi

1

s

da

s

D

C

 

va (1)-(3) birinchi aralash

masalalarda

(

)

s

D

H

D

,

1

(

)

s

D

H

D

,

1

(

)

s

D

T

f

H

Q

, (1), (2), (4) ikkinchi aralash

masalalarda boʻlsa

(

)

s

N

H

D

,

1

(

)

s

N

H

D

,

1

(

)

s

N

T

f

H

Q

.

U holda bu

masalalardan har birining umumlashgan yechimi

(

)

s

T

H

Q

ga tegishli va (5) qator

(

)

s

T

H

Q

da unga yaqinlashadi

.

1-lemma.

Agar

(

)

q

T

f

H

Q

,

0

q

va

2

(

)

g

L

D

boʻlsa, u holda funksiya

( )

( , ) ( )

t

D

h t

f x t g x dx

(0, )

q

H

T

ga tegishli va quyidagi tenglik oʻrinli

( )

( , )

( )

,

0

t

p

p

p

p

D

h t

f x t

g x d x

p

q

t

t

.

2-lemma.

Agar ba’zi

1

s

da (1)-(3) birinchi aralash masalalarda

s

D

C

 

va

(

)

s

D

H

D

,

1

(

)

s

D

H

D

,

1

(

)

s

D

T

f

H

Q

yoki (1), (2), (4) ikkinchi aralash

masalalarda

(

)

s

N

H

D

,

1

(

)

s

N

H

D

,

1

(

)

s

N

T

f

H

Q

boʻlsa, u holda ixtiyoriy

p

s

da

2

1

( )

p

s

p

k

k

p

k

U

t

t

qator

0,

t

T

boʻyicha tekis yaqinlashuvchi, va

1

1

2

2

2

(

)

(

)

(

)

1

( )

s

s

s

T

p

s

p

k

k

p

H

D

H

D

H

Q

k

U

t

C

f

t

,

(9)

bunda

0

C

faqat

T

Q

ga bogʻliq oʻzgarmas.

2-xulosa.

Aytaylik,

2

D

C

 

va

1

(

)

T

f

H

Q

boʻlsin, (1)-(3) masalalarda

2

(

)

D

H

D

,

1

(

)

D

H

D

va, (1), (2), (4) masalalarda boʻlsa

2

(

)

N

H

D

,

1

(

)

N

H

D

boʻlsin. U holda

0,1, 2

p

uchun

p

-marta

t

boʻyicha hadlarida

differensiallanuvchi (5) qatordan

2

(

)

p

t

H

D

da

0,

t

T

boʻyicha tekis

yaqinlashuvchi qator olinadi va (5) qatordagi

( , )

u x t

yigʻindi (1)-(3) yoki (1), (2), (4)


background image





114

7.1

2

9

masalalarning mos deyarli hamma joydagi yechimi boʻladi. Bundan barcha

0,

t

T

uchun

2

s

da (8) tengsizlik oʻrinli.

3-teorema.

Aytaylik

3

2

n

D

C

 

 

 

 

boʻlsin, va (1)-(3) masalalarda

3

2

(

)

n

D

H

D

 

 

 

,

2

2

(

)

n

D

H

D

 

 

 

,

2

2

(

)

n

D

T

f

H

Q

 

 

 

va (1), (2), (4) masalalarda boʻlsa

3

2

(

)

n

N

H

D

 

 

 

,

2

2

(

)

n

N

H

D

 

 

 

,

2

2

(

)

n

N

T

f

H

Q

 

 

 

boʻlsin. U holda (5) qator

2

(

)

T

C

Q

da yaqinlashuvchi va uning

( , )

u x t

yigʻindisi mos qoyilgan masalaning klassik

yechimi boʻladi. Bunda quyidagi tengsizlik oʻrinli

1

2

2

2

(

)

(

)

(

)

(

)

,

0,1, 2.

n

n

n

p

p

p

p

T

T

C

Q

H

D

H

D

H

Q

u

C

f

p

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(10)

Sobolev sinfida juft tartibli elliptik tenglamalar uchun chegaraviy

masalaning umumlashgan yechimining silliqligi.

n

G

R

n

– oʻlchovli chegaralangan sohada

=

( )

=

( ) ,

m

L u

u

a x u

f x

x

G

 

(11)

juft tartibli elliptik tenglama berilgan, bunda koeffitsientlari haqiyqiy qiymatga ega

va barcha

x

G

uchun

( )

(

)

a x

C G

,

( )

0

a x

shartini qanoatlantiradi. Umuman

olganda tenglamaning

( )

u x

yechimi va

( )

f x

ozod hadi kompleks qiymatga ega

boʻlishi mumkin.

Agar

2

1

2

2

(

)

(

)

m

m

C

G

C

G

sinfdagi

( )

u x

funksiya

G

da (11) tenglamani va

G

chegarasida

2

1

2

2

1

2

= 0,

= 0,...,

= 0.

m

x

G

m

x

G

x

G

u

u

u

n

n







(12)

shartlarini qanaotlantirsa, u holda bu

( )

u x

funksiya (11) tenglama uchun Dirixle

masalasining klassik yechimi deyiladi. Agar

2

2

2

(

)

(

)

m

m

C

G

C

G

sinfdagi

( )

u x

funksiya

G

da (11) tenglamani va

G

chegarasida

2

1

2

2

1

2

= 0,

= 0,...,

= 0.

m

x

G

m

x

G

x

G

u

u

u

n

n







(13)


background image





115

7.1

2

9

chegaraviy shartlarini qanoatlantiruvchi

( )

u x

funksiya

G

sohada (11) tenglama

uchun Rike masalalarining klassik yechimi deyiladi.

1

k

uchun

(

)

k

H

G

fazoning

1

2

1

2

= 0,

= 0,...,

= 0.

k

x

G

k

x

G

x

G

u

u

u

n

n







(14)

chegaraviy shartlarni qanoatlantiruvchi barcha

f

funksaiyalaridan tuzilgan

qismfazosini

0

(

)

k

G

H

deb belgilaymiz.

1

k

uchun

(

)

k

H

G

fazoning

1

2

= 0 ,

= 0 ,...,

= 0 .

k

x

G

x

G

x

G

u

u

u







(15)

chegaraviy shartlarni qanoatlantiruvchi barcha

f

funksaiyalaridan tuzilgan

qismfazosini

(

)

k

D

H

G

deb belgilaymiz.

2

(

)

f

L

G

boʻlsin.

0

(

)

m

G

H

fazoga tegishli va barcha

0

(

)

m

v

G

H

da

1

1

1

1

...

=

1

1

1

!

...

=

! ...

!

...

...

m

m

n

m

m

m

m

G

n

n

n

m

m

m

n

n

n

m

u

v

d x

d x

m

m

x

x

x

x

 

 

  

  

1

=

...

n

G

f vd x

d x

(16)

integral aniyatini qanoatlantiruvchi

u

funksiyani (11), (12) Dirixle masalasining

umumlashgan yechimi deb ataymiz.

(

)

m

D

H

G

ga tegishli, barcha

(

)

m

D

v

H

G

da

(3.3.16) integral aniyatini qanoatlantiruvchi

u

funksiyasini (11), (13) Rike

masalasining umumlashgan yechimi deb ataymiz.

Quyidagi teorema oʻrinli.

4-teorema.

m

G

C

 

boʻlsin. Agar

2

(

)

m

C

G

sinfga tegishli

( )

u x

(11), (12)

masalaning (mos ravishda (11), (13) masalaning) klassik yechimi boʻlsa, u holda bu

( )

u x

funksiya ushbu masalalarning umumlashgan yechimi boʻladi.

(12) shartli va (mos ravishda (13) shartli)

=

( ) ,

m

L u

u

a x u x

G



(17)

operator uchun umumlashgan xos funksiyalarini aniqlash mumkin.


background image





116

7.1

2

9

5-teorema.

m

G

C

 

boʻlsin. Agar

( )

s

u x

H

boʻlib,

> 2

2

n

s

m

boʻlganida

(12) shartli (mos ravishda (13) shartli)

=

( ) ,

m

L u

u

a x u x

G



(18)

operator uchun umumlashgan xos funksiyasi klassik xos funksiya boʻladi.

Adabiyotlar:

1.

Михайлов В.П. Дифференциальные уравнения в частных производных.//
М.: Наука, 1983 год. 424 стр.

2.

Наймарк М.А. Линейные дифференциальные операторы. М.:Наука, 1969.
528 стр.

3.

Левитан Б.М., Саргсян И.С. Введение в спектральную теорию.
Самосопряженные обыкновенные дифференциальные операторы.
М.: Наука, 1970. 672 стр.

4.

Левитан Б.М., Саргсян И.С. Операторы Штурма - Лиувилля и Дирака. М.:
Наука, 1988. 432 стр.

5.

Костюченко А.Г., Саргсян И.С. Распределение собственных значений.
Самосопряженные обыкновенные дифференциальные операторы.
М.: Наука, 1979. 400 стр.

6.

Владимиров В.С. Обобщенные функции в математической физики. М.:
Наука, 1979. 280 стр.

7.

Шилов Г.Е. Математический анализ. Второй специальный курс. М.: Наука,
1965. 328 стр.

8.

Ладыженская О.А. Краевые задачи математической физики. М.: Наука,
1973. 408 стр.

Библиографические ссылки

Михайлов В.П. Дифференциальные уравнения в частных производных.// М.: Наука, 1983 год. 424 стр.

Наймарк М.А. Линейные дифференциальные операторы. М.:Наука, 1969. 528 стр.

Левитан Б.М., Саргсян И.С. Введение в спектральную теорию. Самосопряженные обыкновенные дифференциальные операторы.

М.: Наука, 1970. 672 стр.

Левитан Б.М., Саргсян И.С. Операторы Штурма - Лиувилля и Дирака. М.: Наука, 1988. 432 стр.

Костюченко А.Г., Саргсян И.С. Распределение собственных значений. Самосопряженные обыкновенные дифференциальные операторы. М.: Наука, 1979. 400 стр.

Владимиров В.С. Обобщенные функции в математической физики. М.: Наука, 1979. 280 стр.

Шилов Г.Е. Математический анализ. Второй специальный курс. М.: Наука, 1965. 328 стр.

Ладыженская О.А. Краевые задачи математической физики. М.: Наука, 1973. 408 стр