Авторы

  • Ergasheva Zebo Odiljon qizi
    Termiz davlat pedagogika instituti Oʻzbek tili va adabiyoti yoʻnalishi talabasi

DOI:

https://doi.org/10.71337/inlibrary.uz.ituy.119638

Ключевые слова:

Abdulla Qahhor ironik kontekst grammatika vositalari fe’l zamonlari inkor shakllar majhul nisbat sintaksis badiiy uslub o‘zbek nasri tanqidiy ohang stilistika dialog istehzo.

Аннотация

Mazkur ilmiy maqolada o‘zbek adabiyotining yirik namoyandasi Abdulla Qahhor nasrida ironik kontekst yaratishdagi grammatik vositalarning roli tahlil qilinadi. Adibning hikoyalarida hazil, kinoya, istehzo orqali ijtimoiy-tanqidiy g‘oya berilishi kuzatiladi va bu holat aynan tilning grammatik tuzilmalari orqali kuchaytiriladi. Qahhor dialog va muallif nutqida turli sintaktik qurilmalar, zamon shakllari, majhul nisbat, inkor shakllar va bog‘lovchilar vositasida ikki ma'nolilik, kinoya va kulgili paradokslar yaratadi. Maqolada Qahhor ijodidan olingan aniq misollar orqali ironiyani kuchaytiruvchi grammatika vositalari turlari o‘rganiladi: fe’l zamonlarining almashuvi, inkor va ijobiy gaplarning ziddiy uyg‘unligi, parallel tuzilma va ifodaviy ziddiyat, ironik ohang hosil qiluvchi yordamchi birliklar. Shuningdek, ironiyaning pragmatik vazifalari – tanqid, ijtimoiy fikr ifodasi, obrazni fosh etish, ijtimoiy-hayotiy muammolarni yengil kulgu orqaligina emas, balki grammatik shakllar orqali teran berish xususiyatlari yoritiladi. Maqola grammatik-stilistik tahlil metodlari asosida yozilgan bo‘lib, Abdulla Qahhor ijodining stilistik poetikasini chuqur anglashga xizmat qiladi.


background image

ILMIY TADQIQOTLAR VA ULARNING YECHIMLARI JURNALI

JOURNAL OF SCIENTIFIC RESEARCH AND THEIR SOLUTIONS

VOLUME 5, ISSUE 02, IYUN 2025

WORLDLY KNOWLEDGE NASHRIYOTI

worldlyjournals.com

ABDULLA QAHHOR NASRIDA IRONIK KONTEKST YARATISHDA GRAMMATIK

VOSITALARNING ROLI

Ergasheva Zebo Odiljon qizi

Termiz davlat pedagogika instituti Oʻzbek tili va adabiyoti yoʻnalishi talabasi

Annotatsiya:

Mazkur ilmiy maqolada o‘zbek adabiyotining yirik namoyandasi Abdulla Qahhor

nasrida ironik kontekst yaratishdagi grammatik vositalarning roli tahlil qilinadi. Adibning

hikoyalarida hazil, kinoya, istehzo orqali ijtimoiy-tanqidiy g‘oya berilishi kuzatiladi va bu holat

aynan tilning grammatik tuzilmalari orqali kuchaytiriladi. Qahhor dialog va muallif nutqida turli

sintaktik qurilmalar, zamon shakllari, majhul nisbat, inkor shakllar va bog‘lovchilar vositasida ikki

ma'nolilik, kinoya va kulgili paradokslar yaratadi. Maqolada Qahhor ijodidan olingan aniq misollar

orqali ironiyani kuchaytiruvchi grammatika vositalari turlari o‘rganiladi: fe’l zamonlarining

almashuvi, inkor va ijobiy gaplarning ziddiy uyg‘unligi, parallel tuzilma va ifodaviy ziddiyat,

ironik ohang hosil qiluvchi yordamchi birliklar. Shuningdek, ironiyaning pragmatik vazifalari –

tanqid, ijtimoiy fikr ifodasi, obrazni fosh etish, ijtimoiy-hayotiy muammolarni yengil kulgu

orqaligina emas, balki grammatik shakllar orqali teran berish xususiyatlari yoritiladi. Maqola

grammatik-stilistik tahlil metodlari asosida yozilgan bo‘lib, Abdulla Qahhor ijodining stilistik

poetikasini chuqur anglashga xizmat qiladi.

Kalit so’zlar:

Abdulla Qahhor, ironik kontekst, grammatika vositalari, fe’l zamonlari, inkor

shakllar, majhul nisbat, sintaksis, badiiy uslub, o‘zbek nasri, tanqidiy ohang, stilistika, dialog,

istehzo.

Abdulla Qahhor nasrida grammatika vositalari faqatgina ifoda vositasi sifatida emas, balki badiiy-

estetik ma’no yaratish, ayniqsa, ironiyani yuzaga chiqarishda samarali ishlatilgan vosita sifatida

namoyon bo‘ladi. Qahhor o‘z hikoyalarida tilning sintaktik, morfologik va intonatsion

imkoniyatlarini chuqur his etgan holda, oddiy grammatik shakllar orqali teran mazmun, nozik

kinoya va hazil-istehzo uyg‘unligini yaratishga erishadi. Ironik kontekstlarning samarali ta’siri

aynan muallifning grammatik vositalarni badiiy niyatga muvofiq ravishda ishlatganligidadir.

Qahhorning “Sinchalak”, “Og‘riq”, “Tabib” kabi hikoyalarida ironiyaning tabiiy va o‘tkir chiqishi,

ko‘p jihatdan, sintaktik qurilishlar va intonatsion ohang bilan chambarchas bog‘liq. Jumladan,

gapdagi bo‘laklarning tartibini o‘zgartirish, takroriy sintaktik qurilmalar, leksik-funksional

ziddiyatlar ironiyani kuchaytiradi. Masalan, bir xil grammatik konstruksiyalarda ikki xil ma’no

talqini berish orqali Qahhor kulgili, ammo ijtimoiy tanqidiy ohang hosil qiladi. Bu usul ko‘pincha

muallifning tanqidiy pozitsiyasini, jamiyatdagi sun’iylik, zohiriy madaniyat, riyo va

ikkiyuzlamachilikni fosh qilishda ishlatiladi.

Qahhor ironiyasi odatda to‘g‘ridan-to‘g‘ri kinoya emas, balki grammatika orqali bilinar-bilinmas

ko‘rinishda vujudga keladi. Shuningdek, fe’l zamonlarining ustalik bilan almashinuvi, ayniqsa,

hozirgi zamon shaklida aytilgan gaplar orqali kelajakdagi nomaqbul oqibatlar tasvirlanib,

o‘quvchida kinoyaviy ohang uyg‘otiladi. Bunda ayniqsa, majhul nisbatdagi fe’llar, nisbat shakllari,

inkor gaplar orqali mavjud holat bilan aytilayotgan fikr o‘rtasidagi zidlikni ochish muhim rol

o‘ynaydi.

Shuningdek, ijobiy ohangda tuzilgan jumlalarning aslida salbiy yoki tanqidiy ma’no anglatishi ham

Qahhor ironiyasining grammatik asoslaridan biridir. “Domla juda yaxshi odam, faqat gapini hech

kim tushunmaydi” kabi konstruksiyalar grammatik jihatdan ijobiy shaklda bo‘lsa-da, semantik

jihatdan salbiy baho beriladi. Bunday uslubik vositalar personaj xarakterini ochishda, ijtimoiy

munosabatlarga tanqidiy munosabat bildirishda o‘ta samarali vosita bo‘lib xizmat qiladi.


background image

ILMIY TADQIQOTLAR VA ULARNING YECHIMLARI JURNALI

JOURNAL OF SCIENTIFIC RESEARCH AND THEIR SOLUTIONS

VOLUME 5, ISSUE 02, IYUN 2025

WORLDLY KNOWLEDGE NASHRIYOTI

worldlyjournals.com

Shuningdek, Qahhor grammatik parallelizmdan foydalanib, kulgili, biroq mazmunan achchiq

haqiqatlarni ironik shaklda ifodalaydi. Jumladan, bir nechta gapni bir xil fe’l shaklida, ammo

mazmunan zid holatlarni ifodalovchi tarzda tuzish orqali dramatik vaziyatlarga kulgili ohang

beradi. Bu uslub Qahhor nasrining o‘ziga xosligiga xizmat qiluvchi kuchli stilistik belgilardan

biridir.

Ironik kontekst yaratishda yordamchi so‘zlar, bog‘lovchilar va ta’kidlovchilarni joyida ishlatish

ham muhim rol o‘ynaydi. Ayniqsa, “degan bo‘ldi”, “go‘yoki”, “axir”, “yana ham” kabi vositalar

orqali muallif nutqiga kinoyaviy ohang, ijtimoiy masofani ko‘rsatish, yoki personajni kulgili

holatga tushirish kabi maqsadlar amalga oshiriladi.

Xulosa qilib aytganda, Abdulla Qahhor ironiyasi faqat leksik darajada emas, balki chuqur

grammatik asosga ega. U har bir gap tuzilishini, fe’l shaklini, bog‘lovchi va yordamchi vositalarni

ehtiyotkorlik bilan tanlab, ularni g‘oyaviy yuklama bilan birlashtiradi. Bu orqali u o‘z asarlarida

nafaqat kulgu uyg‘otadi, balki teran ijtimoiy mazmunni, tanqidiy fikrni, madaniy va ma’naviy

muammolarni ham kinoyaviy tarzda ilgari suradi. Qahhor ijodidagi ironik kuch aynan grammatik

vositalarning badiiy niyat bilan uyg‘unlashganligida namoyon bo‘ladi. Shu jihatdan, u o‘zbek

nasriy stilistikasining chuqur grammatik poetikasini yaratgan yozuvchilardan biridir.

Foydalanilgan adabiyotlar:

1.

Qahhor, A. (1976). Tanlangan asarlar. 3-jild. Toshkent: G‘afur G‘ulom nomidagi Adabiyot

va san’at nashriyoti.

2.

Xudoyberganova, D. (2015). Adabiy til uslublari. Toshkent: O‘zbekiston Milliy universiteti

nashriyoti.

3.

Karimov, I. (2018). “Ironik kontekstda stilistik vositalar: Abdulla Qahhor asarlari

misolida.” // Til va adabiyot ta’limi, №2, 33–40.

4.

G‘aniyeva, M. (2001). O‘zbek badiiy nasrida til va uslub masalalari. Toshkent: Fan.

5.

Rasulov, A. (2019). “Qahhor nasrida ironik kulgi va badiiy nutq vositalari.” // Filologiya

masalalari, №3, 21–26.

6.

Leech, G. (1981). Semantics: The Study of Meaning. London: Penguin Books.

7.

Crystal, D. (2003). The Cambridge Encyclopedia of the English Language. Cambridge

University Press.

8.

Sayfiddinov, S. (2020). “O‘zbek adabiyotida grammatika vositalari orqali ironiyani

ifodalash usullari.” // Milliy til va jamiyat, №1, 45–52.

9.

Holmes, J. (2013). An Introduction to Sociolinguistics. London: Routledge.

10.

A’zamova, M. (2022). “Qahhor ijodida kinoyaning grammatika orqali ifodalanishi.” //

O‘zbek tili va adabiyoti, №4, 60–66.

Библиографические ссылки

Qahhor, A. (1976). Tanlangan asarlar. 3-jild. Toshkent: G‘afur G‘ulom nomidagi Adabiyot va san’at nashriyoti.

Xudoyberganova, D. (2015). Adabiy til uslublari. Toshkent: O‘zbekiston Milliy universiteti nashriyoti.

Karimov, I. (2018). “Ironik kontekstda stilistik vositalar: Abdulla Qahhor asarlari misolida.” // Til va adabiyot ta’limi, №2, 33–40.

G‘aniyeva, M. (2001). O‘zbek badiiy nasrida til va uslub masalalari. Toshkent: Fan.

Rasulov, A. (2019). “Qahhor nasrida ironik kulgi va badiiy nutq vositalari.” // Filologiya masalalari, №3, 21–26.

Leech, G. (1981). Semantics: The Study of Meaning. London: Penguin Books.

Crystal, D. (2003). The Cambridge Encyclopedia of the English Language. Cambridge University Press.

Sayfiddinov, S. (2020). “O‘zbek adabiyotida grammatika vositalari orqali ironiyani ifodalash usullari.” // Milliy til va jamiyat, №1, 45–52.

Holmes, J. (2013). An Introduction to Sociolinguistics. London: Routledge.

A’zamova, M. (2022). “Qahhor ijodida kinoyaning grammatika orqali ifodalanishi.” // O‘zbek tili va adabiyoti, №4, 60–66.