Авторы

  • Aminjonov Habibjon Hayitvoy o’g’li

Биография автора

  • Aminjonov Habibjon Hayitvoy o’g’li

    Chirchiq davlat pedagogika universiteti II-kurs magistranti

DOI:

https://doi.org/10.71337/inlibrary.uz.tbir.87915

Аннотация

Annotatsiya: Ushbu tezisda qadimiy mahalliy bug‘doy navlarining abiotik va biotik stresslarga chidamliligini o‘rganishning ahamiyati, shuningdek, ularning zamonaviy seleksiya va qishloq xo‘jaligi tizimlaridagi o‘rni tahlil etilgan. Tadqiqotda bug‘doyning turli iqlim sharoitlariga moslashuvchanligi va kasalliklarga qarshi tabiiy immunitet shakllantirish qobiliyati ko‘rib chiqilgan. Qadimiy navlarning genetik xilma-xilligi va ularning stress omillariga qarshi kurashishdagi mexanizmlari chuqur o‘rganilgan. Shuningdek, bu navlarning zamonaviy seleksiya jarayonlariga qo‘llanilishi va yangi stressga chidamli genetik materiallar yaratishdagi imkoniyatlari tahlil etilgan. Tadqiqotda qadimiy bug‘doy navlarini genetik resurs sifatida o‘rganish va ularni seleksiya jarayonlariga integratsiya qilishning ahamiyati ta’kidlangan. Natijada, bu sohada ilmiy va amaliy o‘zgarishlar kiritish imkoniyatlari, jumladan, genomika, markerga asoslangan seleksiya va agroekologik yondashuvlar kiritilishi zarurligi ko‘rsatib o‘tilgan.


background image

https://scientific-jl.com/luch/

Часть-44_ Том-5_ Май-2025

519

QADIMIY MAHHALLIY BUG'DOYLARNI ABIOTIK VA BIOTIK

STRESLARGA CHIDAMLILIGINI O'RGANISHNING AHAMIYATI

Aminjonov Habibjon Hayitvoy o’g’li

Chirchiq davlat pedagogika universiteti II-kurs magistranti

E-mail:habibjonaminjonov@gmail.com

Annotatsiya: Ushbu tezisda qadimiy mahalliy bug‘doy navlarining abiotik

va biotik stresslarga chidamliligini o‘rganishning ahamiyati, shuningdek, ularning

zamonaviy seleksiya va qishloq xo‘jaligi tizimlaridagi o‘rni tahlil etilgan.

Tadqiqotda bug‘doyning turli iqlim sharoitlariga moslashuvchanligi va

kasalliklarga qarshi tabiiy immunitet shakllantirish qobiliyati ko‘rib chiqilgan.

Qadimiy navlarning genetik xilma-xilligi va ularning stress omillariga qarshi

kurashishdagi mexanizmlari chuqur o‘rganilgan. Shuningdek, bu navlarning

zamonaviy seleksiya jarayonlariga qo‘llanilishi va yangi stressga chidamli genetik

materiallar yaratishdagi imkoniyatlari tahlil etilgan. Tadqiqotda qadimiy bug‘doy

navlarini genetik resurs sifatida o‘rganish va ularni seleksiya jarayonlariga

integratsiya qilishning ahamiyati ta’kidlangan. Natijada, bu sohada ilmiy va

amaliy o‘zgarishlar kiritish imkoniyatlari, jumladan, genomika, markerga

asoslangan seleksiya va agroekologik yondashuvlar kiritilishi zarurligi ko‘rsatib

o‘tilgan.

Kirish

Bug'doy insoniyat tarixida eng muhim ekinlardan biri bo‘lib, global oziq-

ovqat xavfsizligini ta’minlashda hal qiluvchi rol o‘ynaydi. Aholi sonining ortib

borishi, iqlim o‘zgarishi va yer resurslarining cheklanganligi tufayli bug‘doy

navlarining hosildorligi va sifatini oshirish, ayniqsa abiotik (qurg‘oqchilik,

sho‘rlanish, harorat o‘zgarishlari) va biotik (zararkunandalar, kasalliklar)

stresslarga chidamliligini tadqiq etish dolzarb masalaga aylanmoqda. Shu nuqtai


background image

https://scientific-jl.com/luch/

Часть-44_ Том-5_ Май-2025

520

nazardan, qadimiy mahalliy bug‘doy navlari genetik xilma-xilligi va

moslashuvchanlik xususiyatlari bilan alohida ahamiyat kasb etadi. Qadimiy

mahalliy bug‘doylar uzoq yillar davomida tabiiy tanlanish va an’anaviy

dehqonchilik usullari natijasida shakllangan bo‘lib, ularning genetik fondi

zamonaviy seleksiya jarayonlari uchun bebaho manba hisoblanadi. Ushbu

navlarning turli xil abiotik va biotik stress omillariga nisbatan chidamliligini

o‘rganish nafaqat hosildorlik barqarorligini ta’minlash, balki yangi, stressga

bardoshli seleksiya materiallarini yaratish uchun ham muhim ahamiyatga ega. Shu

bois,

mazkur

tadqiqot

qadimiy

mahalliy

bug‘doylarning

ekologik

moslashuvchanligini, biotik va abiotik stress omillariga qarshi turish qobiliyatini

tahlil qilish hamda ularni zamonaviy seleksiya jarayonlariga integratsiya qilish

imkoniyatlarini o‘rganishga qaratilgan. Bu esa nafaqat agrar sektor barqarorligini

ta’minlash, balki oziq-ovqat xavfsizligini mustahkamlashga ham xizmat qiladi.

Qadimiy mahalliy bug‘doy navlari uzoq yillar davomida mintaqaviy

agroekologik sharoitlarga moslashgan bo‘lib, ularning genetik xilma-xilligi

zamonaviy seleksiya jarayonlarida muhim o‘rin tutadi. Ushbu navlar o‘ziga xos

genotiplari orqali turli iqlim va tuproq sharoitlariga bardosh berish xususiyatiga

ega bo‘lib, stressga chidamlilik bo‘yicha genetik resurs sifatida qadrlanadi.

Zamonaviy intensiv dehqonchilik natijasida ko‘plab bug‘doy navlari genetik

jihatdan torayib borganligi sababli, qadimiy navlarni o‘rganish ularning noyob

genlarini aniqlash va kelajakdagi seleksiya ishlariga jalb qilish uchun zarurdir.

Bug‘doy o‘sishi va hosildorligiga ta’sir etuvchi asosiy abiotik stress omillari

qurg‘oqchilik, yuqori va past harorat, sho‘rlanish hamda og‘ir metallarning tuproq

tarkibida to‘planishidir. Qadimiy mahalliy bug‘doy navlari ushbu stresslarga qarshi

turish qobiliyati bilan ajralib turadi. Masalan, ayrim mahalliy navlar ildiz

tizimining chuqur o‘sishi va transpiratsiya samaradorligining yuqoriligi tufayli suv

tanqisligiga bardosh bera oladi. Shuningdek, sho‘rlanishga chidamli navlar natriy

ionlarini cheklangan miqdorda o‘zlashtirish yoki tuzli muhitga moslashgan


background image

https://scientific-jl.com/luch/

Часть-44_ Том-5_ Май-2025

521

osmoregulyatsiya mexanizmlariga ega bo‘lishi mumkin. Ushbu omillarni chuqur

o‘rganish natijasida qurg‘oqchilik va sho‘rlanishga chidamli zamonaviy bug‘doy

navlarini yaratish imkoniyati oshadi. Bug‘doy hosildorligiga salbiy ta’sir etuvchi

asosiy biotik stress omillari patogen qo‘zg‘atuvchilar (zamburug‘lar, bakteriyalar

va viruslar) hamda zararkunandalardir. Qadimiy mahalliy bug‘doy navlari

ko‘pincha kasalliklarga tabiiy immunitetga ega bo‘lib, ular barg zang kasalligi

(Puccinia spp.), unshudring (Blumeria graminis) va fuzarioz (Fusarium spp.) kabi

patogenlarga nisbatan chidamlilik ko‘rsatadi. Bu chidamlilik mexanizmlari fenolik

birikmalar sintezi, himoya oqsillari faolligi va hujayra devorining mustahkamligi

bilan bog‘liq bo‘lishi mumkin. Zamonaviy navlar ko‘pincha monogetik himoya

tizimlariga ega bo‘lib, ular mutatsiyalangan patogen shtammlarga qarshi zaiflik

ko‘rsatadi. Shu sababli, qadimiy navlarning biotik stress omillariga bardoshlilik

mexanizmlarini tadqiq etish kasalliklarga chidamli seleksiya materiallarini yaratish

uchun muhim strategiya hisoblanadi. Qadimiy mahalliy bug‘doy navlarini

zamonaviy seleksiya jarayonlariga jalb etish ularning stressga bardoshliligini

zamonaviy yuqori hosildor navlar bilan birlashtirish imkonini beradi. Bu jarayonda

genomika va molekulyar markerlarga asoslangan seleksiya metodlaridan

foydalanish katta ahamiyatga ega. Stressga chidamli genlarni aniqlash va ularni

genetik modifikatsiyasiz seleksiya orqali yangi navlarga integratsiya qilish oziq-

ovqat xavfsizligini mustahkamlashga xizmat qiladi. Ayniqsa, genetik xilma-xilligi

yuqori bo‘lgan qadimiy navlar mahalliy agroekotizimlarga mos keladigan yangi

genotiplarni

yaratishda

asosiy

resurs

hisoblanadi.

Qadimiy

mahalliy

bug‘doylarning abiotik va biotik stresslarga bardoshliligini chuqur tadqiq etish

nafaqat qishloq xo‘jaligi mahsuldorligini oshirish, balki barqaror dehqonchilik

tizimlarini rivojlantirish uchun ham muhimdir. Ularning noyob genetik

xususiyatlarini zamonaviy seleksiya jarayonlariga qo‘shish orqali iqlim

o‘zgarishiga moslasha oladigan, kasalliklarga chidamli va ekologik barqaror


background image

https://scientific-jl.com/luch/

Часть-44_ Том-5_ Май-2025

522

bug‘doy navlarini yaratish mumkin. Bu esa nafaqat milliy, balki global miqyosda

oziq-ovqat xavfsizligini ta’minlashga xizmat qiladi.

Xulosa

Qadimiy mahalliy bug‘doy navlarining abiotik va biotik stresslarga

bardoshliligini o‘rganish zamonaviy seleksiya va qishloq xo‘jaligi tizimlarining

barqarorligini ta’minlashda muhim ahamiyat kasb etadi. Ushbu navlarning genetik

xilma-xilligi ularga turli ekologik sharoitlarga moslashish va kasalliklarga qarshi

tabiiy immunitet shakllantirish imkonini beradi. Zamonaviy intensiv dehqonchilik

sharoitida genetik xilma-xillikning kamayishi va global iqlim o‘zgarishi bug‘doy

yetishtirishga jiddiy xavf solayotganini hisobga olsak, qadimiy navlarni chuqur

tadqiq etish va seleksiyada qo‘llash strategik yo‘nalish sifatida dolzarb bo‘lib

qolmoqda. Mahalliy bug‘doy navlarining genetik resurs sifatida o‘rganilishi qator

amaliy va ilmiy natijalarga olib kelishi mumkin. Birinchidan, qurg‘oqchilik,

sho‘rlanish va ekstremal haroratga chidamli genotiplarni aniqlash orqali yangi

yuqori adaptiv seleksiya materiallari ishlab chiqiladi. Ikkinchidan, patogenlarga

bardoshli genetik chiziqlar yaratish kasalliklar tufayli hosildorlik yo‘qotilishini

kamaytirishga xizmat qiladi. Uchinchidan, qadimiy navlarning fiziologik va

biokimyoviy xususiyatlarini tadqiq etish ularning metabolizm jarayonlarini chuqur

tushunishga va yangi biotexnologik yondashuvlar ishlab chiqishga imkon beradi.

Ushbu sohadagi ilmiy tadqiqotlarni rivojlantirish uchun quyidagi yo‘nalishlarda

innovatsion yondashuvlar ishlab chiqilishi maqsadga muvofiq. Genomik

texnologiyalarni keng joriy etish – Qadimiy bug‘doy navlarining genom

darajasidagi tadqiqotlarini kengaytirish orqali stressga chidamli genlarni aniq

identifikatsiya qilish va ularni zamonaviy seleksiya dasturlariga integratsiya qilish

lozim. Markerga asoslangan seleksiya (MAS) – An’anaviy seleksiya jarayonlariga

nisbatan tezroq va aniqroq natijalar beradigan molekulyar markerlar orqali stressga

chidamlilikka ega navlarni yaratish jarayonini takomillashtirish zarur. Gen


background image

https://scientific-jl.com/luch/

Часть-44_ Том-5_ Май-2025

523

muhandisligi va CRISPR texnologiyasi – Abiotik va biotik stresslarga

bardoshlilikni oshirish uchun maqsadli genetik modifikatsiya usullaridan

foydalanish imkoniyatlarini o‘rganish kerak. Shu orqali tabiiy seleksiya bilan

erishish qiyin bo‘lgan ijobiy xususiyatlarni tezkor tarzda ifodalash mumkin.

Fenotiplash va sensor texnologiyalarni rivojlantirish – Qadimiy navlarning iqlimga

moslashuvchanligini baholash uchun avtomatlashtirilgan fenotiplash tizimlarini va

masofaviy monitoring texnologiyalarini ishlab chiqish lozim. Agroekologik

tadqiqotlarni kengaytirish – Qadimiy bug‘doylarning agroekotizimdagi o‘rni va

ularning tuproq unumdorligiga ta’sirini chuqur o‘rganish orqali ekologik barqaror

dehqonchilik tizimlarini rivojlantirish mumkin. Shunday qilib, qadimiy mahalliy

bug‘doy navlarini ilmiy asosda o‘rganish va ulardan zamonaviy seleksiya va

agronomiya sohalarida samarali foydalanish qishloq xo‘jaligining barqarorligini

oshirish, oziq-ovqat xavfsizligini ta’minlash hamda ekologik toza ishlab chiqarish

tizimlarini shakllantirish uchun muhim strategik yo‘nalish hisoblanadi.

Foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxati

1. Gutterson, N. (2002). Plant Breeding and Biotechnology: An Introduction.

Cambridge University Press.

2. Hays, D. B., & Zhao, D. (2017). Abiotic Stress Tolerance in Plants:

Physiological, Biochemical, and Molecular Perspectives. Springer.

3. Liu, Z., & Liu, Y. (2015). Genetic Resources and Breeding of Wheat. CRC Press.

4. Mohammad, A. S., & Sadeghi, H. (2020). Wheat Production and Improvement

under Stress Conditions. Academic Press.

5. Tao, S., & Zhang, S. (2019). Abiotic Stress in Plants: Mechanisms and

Adaptations. Springer.


background image

https://scientific-jl.com/luch/

Часть-44_ Том-5_ Май-2025

524

6. Thind, S. K., & Saini, S. (2019). Wheat Genetics and Breeding for the 21st

Century. Elsevier.

7. Zhang, Z., & Li, W. (2018). Molecular Approaches to Enhance Stress Resistance

in Wheat. Springer.

8. Zhao, L., & Liu, B. (2014). Molecular and Physiological Basis of Stress

Tolerance in Crops. Wiley-Blackwell.

9. Salimov, A. T. (2015). O'zbekistonda bug'doy seleksiyasi va hosildorlikni

oshirish masalalari. O'zbekiston Fanlar Akademiyasi.

10. Rizayev, T. K. (2018). O'zbekiston sharoitida bug'doy navlarini barqarorligi va

stressga chidamliligini oshirish. Tashkent Agricultural University.