ЎЗБЕКИСТОНДА НОГИРОНЛИГИ БЎЛГАН ШАХСЛАР ҲУҚУҚЛАРИНИ ТАЪМИНЛАШНИНГ КОНСТИТУЦИЯВИЙ-ҲУҚУҚИЙ АСОСЛАРИ ТАҲЛИЛИ

Дунёда ногиронлиги бўлган шахслар ҳуқуқларини таъминлаш бугунги кунда долзарб аҳамиятли масалалардан бирига айланди. Ўз навбатида, бу тоифа шахсларни фуқаролик жамиятининг тўла ҳуқуқли аъзоси деб қабул қилиш натижасида соҳа доирасида истиқболли ёналишлар белгиланди. Истиқболли ёналишлар сифатида қуйидагилар намоён бўлади: ногиронлиги бўлган шахсларнинг жамиятнинг тенг ҳуқуқли аъзолари бўлишини кафолатлаш; ногиронлиги бўлган шахслар ҳуқуқий лаёқатининг тенглигини қайд этиш; ногиронлик белгиси бўйича камситишларга қарши тизимли чора-тадбирларни амалга ошириш; бундан ташқари, ногиронлиги бўлган шахсларни сифатли ўқув-таълим жараёнлари билан таъминлаш бўйича халқаро даражадаги ҳуқуқий ҳужжатларни амалиётга жорий қилиш. Амалиётга жорий этиш мумкин бўлган халқаро ҳужжатлар сифатида БМТнинг Ногиронлар ҳуқуқлари тўгрисидаги конвенцияси, Саламанка декларацияси каби ҳуқуқий асосларни таъкидлаб ўтсак мантиқан тўгри бўлади.