Авторы

  • Mashhura Daminova
    Navoiy davlat Universiteti, o’qituvchi

DOI:

https://doi.org/10.71337/inlibrary.uz.arims.61615

Аннотация

Tilshunoslikda "ilova komponentli konstruktsiyalar" (yoki "komponentli ilovalar") atamasi ko'proq lingvistik va grammatik tuzilmalarni tushunish uchun ishlatiladi. Bu tuzilmalar, asosan, bir necha til komponentlaridan iborat bo'lib, o'zaro bog'langan va birgalikda ma'no hosil qiladigan elementlardir. Bu tuzilmalar tilning morfologiyasi, sintaksisi va semantikasiga tegishli bo'lib, tilshunoslikda muhim ahamiyatga ega.


background image

ACADEMIC RESEARCH IN MODERN SCIENCE

International scientific-online conference

177

TILSHUNOSLIDA ILOVA KOMPONENTLI KONSTRUKSIYALARNING

AHAMIYATI

Daminova Mashhura Zafar qizi

Navoiy davlat Universiteti, o’qituvchi

https://doi.org/10.5281/zenodo.14562233

Tilshunoslikda "ilova komponentli konstruktsiyalar" (yoki "komponentli

ilovalar") atamasi ko'proq lingvistik va grammatik tuzilmalarni tushunish uchun
ishlatiladi. Bu tuzilmalar, asosan, bir necha til komponentlaridan iborat bo'lib,
o'zaro bog'langan va birgalikda ma'no hosil qiladigan elementlardir. Bu
tuzilmalar tilning morfologiyasi, sintaksisi va semantikasiga tegishli bo'lib,
tilshunoslikda muhim ahamiyatga ega.
Ilova komponentli konstruktsiyalar tilshunoslikda quyidagi jihatlarda ahamiyatli
bo'ladi:

1.

Morfologik va Sintaktik Tuzilish

Ilova komponentli konstruktsiyalar, morfologiya va sintaksis nuqtai

nazaridan tahlil qilinadi. Masalan:

Ilova

– bu bir so'z yoki ibora, boshqa so'z yoki iboraga qo'shilib, ma'no

yoki funksiyani aniqlaydi. Masalan, "kattaroq uy" (ilova "kattaroq" so'zi) yoki
"yozish uchun qalam" (ilova "yozish uchun" qo'llaniladi).

Komponentlar

– tilning komponentli tizimi har bir til birligi o'zaro

aloqada bo'lib, sintaktik jihatdan bog'lanadi. Komponentli konstruktsiyalar bir
nechta sintaktik birliklardan tashkil topgan bo'lishi mumkin.

2. Semantika va Ma'no Hosil Qilish

Ilova komponentli konstruktsiyalar semantik jihatdan tilni yaxshiroq
tushunishga yordam beradi. Misol uchun, bir so'z yoki ibora boshqa so'zga ilova
sifatida ishlatilganda, u ma'no va nuanslarni qo'shadi. Bu tilshunoslarga tilning
qanday qilib ma'no yaratishda, semantik kattaliklarni qanday hosil qilishda
yordam beradi.

3. Tilning Strukturalari va Tushunilishi

Ilova komponentli konstruktsiyalar tilning strukturalarini o'rganishda muhim
rol o'ynaydi. Ular tilning qanday qilib elementlardan tashkil topganini va bu
elementlar bir-biriga qanday bog'langanini ko'rsatadi. Bu tilshunoslarga tilning
o'ziga xos xususiyatlarini, jumladan, sintaktik va semantik aloqalarni yaxshiroq
tushunishga imkon beradi.

4. Til O'qitish va Tadqiqotlar

Ilova komponentli konstruktsiyalar til o'qitishda ham ahamiyatli. O'quvchilarga
tilni o'rganishda sintaktik va semantik tuzilmalarni tushunish osonlashadi.


background image

ACADEMIC RESEARCH IN MODERN SCIENCE

International scientific-online conference

178

Masalan, komponentli tuzilmalar yordamida murakkab iboralar yoki jumlalarni
qanday yaratish, qanday qilib turli elementlar bir-biri bilan bog'lanishini
tushunish mumkin.

5. Grammatik Tahlil

Ilova komponentli konstruktsiyalar, grammatik tahlilni osonlashtiradi, chunki
tilning har bir qismini mustaqil element sifatida o'rganish mumkin. Bunda
tilshunoslar tilning alohida qismlarini (masalan, fe'l, ot, sifat) alohida tahlil qilish
orqali to'liq grammatik tahlilga erishadilar.

Misollar: Tushuntirish ilovasi

: "Uning sevgilisi, ayol muallim, har doim

kechqurun ishlaydi." – Bu jumlada "ayol muallim" ilova sifatida ishlatilgan,
chunki u "uning sevgilisi" haqidagi ma'lumotni yanada aniqlashtiradi.

Qo'llash ilovasi

: "Kitob, o'qish uchun mukammal manba, juda foydalidir." –

"O'qish uchun mukammal manba" ilova bo'lib, "kitob"ni aniqlashtiradi.

Xulosa o’rnida shuni aytish mumkinmi

,

Tilshunoslikda ilova komponentli

konstruktsiyalar tilning murakkab strukturalarini va ularning o'zaro aloqalarini
o'rganishda katta ahamiyatga ega. Bu konstruktsiyalar sintaktik va semantik
tuzilmalarning qanday ishlashini tushunishda yordam beradi, tilning yuqori
darajadagi ma'no hosil qilish jarayonini o'rganish imkonini beradi. Shuningdek,
tilshunoslar uchun tilni samarali tahlil qilishda muhim vosita hisoblanadi.
Demak, ilovali elementlar oʻzlari bevosita shakllanib kelayotgan ilova
komponentli ilova konstruksiyalarda xilma-xil funksiyalarni bajarib keladi.
Ilovali elementlarning kommunikativ funksiyalari esa asosiy ifoda tarkibida
keluvchi soʻz mazmunini konkretlashtirish, toʻldirish, izohlash va reallashtirish
uchun yoʻnaltirilgan. Shuning uchun ham, ilova hodisasini oʻrganiiga
bagʻishlangan juda koʻplab ilmiy tadqiqot izlanishlarida ilovali elementlar
tomonidan asosiy ifoda mazmuniga bildirilayotgan “qoʻshimcha” ma'no
nihoyatda salmoqli, ta'sirchan, muhim ekanligi alohida qayd qilinadi.

Adabiyotlar:

1.

Парамонова

М.

И.

Функционирование

конструкций

с

присоединенным компонентом в англоязычном нарративе. Дисс… канд.
филол. наук. – Санкт-Петербург, 2002. – 204 с.
2.

Тимошенкова Т.М. Присоединение как особый вид синтаксической

связи. — Вестник Харьковского ун-та: Иностранные языки, 1977, J6 159,
вып. 10, с. 96-100.
3.

Поспелов Н. С. Синтаксический строй стихотворных произведений

Пушкина // Институт русского языка. – Москва, 1960. – 249 с.
4.

Щерба Л.В. О частях речи в русском языке // Языковая система и

речевая деятельность. – М.: Наука, 1974. – С. 77-100.


background image

ACADEMIC RESEARCH IN MODERN SCIENCE

International scientific-online conference

179

5.

Крючков С.Е. О присоединительных связях в современном русском

языке // Вопросы синтаксиса современного русского языка. Учпедгиз. – М.,
1950. – 400 с.
6.

Эйхбаум Г. Н. Обособленные члены предложения в немецком языке.

Л., 1974. –130 с.
7.

Moskalskaja O. I. Grammatik der deutschen Gegenwartssprache. -М.,

1983. -344 S.

Библиографические ссылки

Парамонова М. И. Функционирование конструкций с присоединенным компонентом в англоязычном нарративе. Дисс… канд. филол. наук. – Санкт-Петербург, 2002. – 204 с.

Тимошенкова Т.М. Присоединение как особый вид синтаксической связи. — Вестник Харьковского ун-та: Иностранные языки, 1977, J6 159, вып. 10, с. 96-100.

Поспелов Н. С. Синтаксический строй стихотворных произведений Пушкина // Институт русского языка. – Москва, 1960. – 249 с.

Щерба Л.В. О частях речи в русском языке // Языковая система и речевая деятельность. – М.: Наука, 1974. – С. 77-100.

Крючков С.Е. О присоединительных связях в современном русском языке // Вопросы синтаксиса современного русского языка. Учпедгиз. – М., 1950. – 400 с.

Эйхбаум Г. Н. Обособленные члены предложения в немецком языке. Л., 1974. –130 с.

Moskalskaja O. I. Grammatik der deutschen Gegenwartssprache. -М., 1983. -344 S.