Авторы

  • Azim Alimov
    Buxoro psixologiya va xorijiy tillar institutining 2-kurs magistranti

DOI:

https://doi.org/10.71337/inlibrary.uz.arims.89641

Ключевые слова:

diqqat yetishmovchiligi sindromi DES giperaktivlik kognitiv-bixevioral terapiya farmakoterapiya pedagogik yordam psixologik diagnostika O‘zbekiston tajribasi.

Аннотация

Ushbu tezisda diqqat yetishmovchiligi sindromi (DES)ning maktab yoshidagi bolalarning o‘quv faoliyatiga, ijtimoiy munosabatlariga va umumiy rivojlanishiga ta’siri ko‘rib chiqiladi. DES – giperaktivlik, impulsivlik va diqqatni uzoq vaqt jamlay olmaslik bilan namoyon bo‘ladigan ruhiy rivojlanish buzilishidir. Tadqiqotda DES sabablari, diagnostika vositalari, psixoterapevtik va pedagogik yondashuvlar, shuningdek, O‘zbekistondagi mavjud tajribalar yoritilgan. Muallif DESni barvaqt aniqlash, kognitiv-bixevioral terapiya (KBT), farmakoterapiya, individual o‘quv rejalar va sog‘lom turmush tarzini shakllantirish orqali ta’limdagi muvaffaqiyatga erishish imkoniyatlarini asoslab beradi.


background image

ACADEMIC RESEARCH IN MODERN SCIENCE

International scientific-online conference

17

DIQQAT YETISHMOVCHILIGI SINDROMINI (DES) KORREKSIYA

QILISH

Alimov Azim Anvarovich

Buxoro psixologiya va xorijiy tillar institutining

2-kurs magistranti

https://doi.org/10.5281/zenodo.15425543

Annotatsiya

Ushbu tezisda diqqat yetishmovchiligi sindromi (DES)ning maktab

yoshidagi bolalarning o‘quv faoliyatiga, ijtimoiy munosabatlariga va umumiy
rivojlanishiga ta’siri ko‘rib chiqiladi. DES – giperaktivlik, impulsivlik va diqqatni
uzoq vaqt jamlay olmaslik bilan namoyon bo‘ladigan ruhiy rivojlanish
buzilishidir. Tadqiqotda DES sabablari, diagnostika vositalari, psixoterapevtik va
pedagogik yondashuvlar, shuningdek, O‘zbekistondagi mavjud tajribalar
yoritilgan. Muallif DESni barvaqt aniqlash, kognitiv-bixevioral terapiya (KBT),
farmakoterapiya, individual o‘quv rejalar va sog‘lom turmush tarzini
shakllantirish orqali ta’limdagi muvaffaqiyatga erishish imkoniyatlarini asoslab
beradi.

Kalit so‘zlar

: diqqat yetishmovchiligi sindromi, DES, giperaktivlik, kognitiv-

bixevioral terapiya, farmakoterapiya, pedagogik yordam, psixologik diagnostika,
O‘zbekiston tajribasi.

Аннотация

В данном тезисе рассматривается влияние синдрома дефицита

внимания (СДВ) на учебную, социальную и личностную деятельность
школьников.

СДВ

это

нарушение

психического

развития,

характеризующееся

гиперактивностью,

импульсивностью

и

невозможностью длительно концентрировать внимание. В работе
анализируются причины СДВ, методы диагностики, психотерапевтические
и педагогические подходы, а также опыт Узбекистана в данной области.
Автор обосновывает важность ранней диагностики и коррекции СДВ через
когнитивно-поведенческую терапию, медикаментозную поддержку,
индивидуальные учебные планы и формирование здорового образа
жизни.

Ключевые

слова

:

синдром

дефицита

внимания,

СДВ,

гиперактивность, когнитивно-поведенческая терапия, фармакотерапия,
педагогическая помощь, психологическая диагностика, опыт Узбекистана.

Abstract

This thesis explores the impact of Attention Deficit Syndrome (ADS) on the

academic, social, and emotional development of school-aged children. ADS is a


background image

ACADEMIC RESEARCH IN MODERN SCIENCE

International scientific-online conference

18

neurodevelopmental disorder characterized by hyperactivity, impulsivity, and
difficulty maintaining attention. The study discusses the causes of ADS,
diagnostic methods, psychotherapeutic and pedagogical interventions, and
highlights the practices adopted in Uzbekistan. The author emphasizes the
importance of early identification and comprehensive support through
cognitive-behavioral therapy (CBT), pharmacotherapy, individualized education
plans, and lifestyle adjustments to ensure educational success.

Keywords

: attention deficit syndrome, ADS, hyperactivity, cognitive-

behavioral therapy, pharmacotherapy, pedagogical support, psychological
diagnostics, Uzbekistan experience.

Diqqat yetishmovchiligi sindromi (DES) – bu bolalar va o‘smirlarda keng

tarqalgan ruhiy rivojlanish buzilishi bo‘lib, u giperaktivlik, impulsivlik va
diqqatni uzoq vaqt saqlab tura olmaslik bilan xarakterlanadi. Ushbu sindrom
nafaqat bolalarning ta’lim jarayoniga, balki ularning kundalik ijtimoiy va shaxsiy
munosabatlariga ham jiddiy ta’sir ko‘rsatadi. DES o‘quvchilarning darslardagi
muvaffaqiyatsizligi, uy vazifalarini bajara olmaslik va ularning sinfdoshlari bilan
munosabatlaridagi qiyinchiliklar orqali ko‘rinadi. Tadqiqotlarga ko‘ra, DES
rivojlanishida genetik omillar, atrof-muhit ta’siri, oiladagi stress va bosh miya
rivojlanishidagi o‘zgarishlar muhim o‘rin tutadi.

O‘zbekistonda ham

bolalardagi ruhiy salomatlikni muhofaza qilishga katta e’tibor
qaratilmoqda.

Mamlakatning sog‘liqni saqlash tizimida ruhiy kasalliklarni

aniqlash va ularni davolash bo‘yicha maxsus tadbirlar amalga oshirilmoqda.
DESni barvaqt aniqlash va korreksiya qilish bolalarning ta’limdagi muvaffaqiyati
va ijtimoiy hayotdagi rivojlanishida katta ahamiyatga ega. O‘zbekiston
qonunchiligi va sog‘liqni saqlash dasturlari bu sohadagi tadqiqotlar va
yordamchi vositalarni qo‘llab-quvvatlashga qaratilgan.

DESning belgilari va sabablari

Belgilari:

DESning eng ko‘zga ko‘ringan belgilariga diqqatni jamlay

olmaslik, giperaktivlik va impulsivlik kiradi. Bolalar dars vaqtida diqqatini bir
joyga to‘play olmasliklari mumkin, harakatda bo‘lishga moyil va o‘ylamasdan
qarorlar qabul qiladilar. Bu o‘z navbatida, o‘qish jarayonida qiyinchiliklarga,
ijtimoiy munosabatlarda muammolarga va o‘z-o‘zini nazorat qilishda
qiyinchiliklarga sabab bo‘ladi.

Misol:

14 yoshli Ali dars vaqtida diqqatini bir

joyga to‘play olmaydi, doimiy ravishda o‘rnidan turib yuradi yoki sinfdoshlari
bilan gaplashadi, bu uning o‘quv natijalariga salbiy ta’sir qiladi.

Sabablari

: DESning sabablari genetik omillar, atrof-muhit ta’siri va bosh

miya rivojlanishi bilan bog‘liq bo‘lishi mumkin. Masalan, oiladagi stress yoki


background image

ACADEMIC RESEARCH IN MODERN SCIENCE

International scientific-online conference

19

tug‘ilish jarayonidagi jarohatlar DES rivojlanishiga sabab bo‘lishi mumkin.

Misol

: Alining oilasida doimiy janjallar bo‘lib turadi, bu uning ruhiy holatiga

salbiy ta’sir ko‘rsatib, DES belgilari rivojlanishiga olib keladi.

Diagnostika va tashxislash

Diagnostika usullari

: Psixologik testlar va klinik kuzatuvlar orqali DES

tashxislanadi.

Konners shkalasi

yoki

Veksler intellekt shkalasi

kabi testlar

orqali bolaning xulqi baholanadi.

Misol

: Ali psixologga murojaat qilganda, unga

Konners shkalasi bo‘yicha test o‘tkazildi, natijalar uning DESga ega ekanligini
ko‘rsatdi.

Qiyinchiliklar:

DES belgilarini aniqlashda qiyinchiliklar shundaki, bu

belgilar boshqa kasalliklar bilan o‘xshash bo‘lishi mumkin, masalan, depressiya
yoki tashvish buzilishi. Shu bois, aniq tashxis qo‘yish uchun qo‘shimcha
tekshiruvlar talab etilishi mumkin.

Misol

: Alining dastlabki belgilarini

depressiya deb o‘ylashgan, lekin qo‘shimcha testlar o‘tkazilgandan keyin DES
aniqlangan.

Korreksiya usullari

Psixoterapiya

: Kognitiv-bixevioral terapiya (KBT) bolalarga xulq-atvorini

nazorat qilish va diqqatni jamlashni o‘rgatadi. Oilaviy terapiya esa oila a’zolari
o‘rtasidagi munosabatlarni yaxshilaydi.

Misol

: Ali KBT seanslariga qatnashib, o‘z

xulq-atvorini nazorat qilishni o‘rgandi. Oilaviy terapiya esa uning oilasidagi
munosabatlarni yaxshilashga yordam berdi.

Farmakoterapiya

: DES davolash uchun ko‘pincha stimulyatorlar va

antidepressantlar kabi dori vositalari qo‘llaniladi.

Misol

: Aliga stimulyator dori

vositalari yozib berildi, bu uning diqqatini jamlashga yordam berdi.

Pedagogik yordam

: Maktab va uy sharoitida o‘quv jarayonini to‘g‘ri tashkil

etish juda muhim. O‘qituvchilar va ota-onalar bolalar uchun individual o‘quv
rejalarini ishlab chiqishlari kerak.

Misol

: Alining o‘qituvchisi unga maxsus o‘quv

rejasini tayyorlab berdi, bu uning o‘quv natijalarini yaxshilashga yordam berdi.

Hayot tarzi o‘zgarishlari

: Sog‘lom ovqatlanish, jismoniy faollik va to‘g‘ri

uyqu rejimi bolaning umumiy holatini yaxshilashga yordam beradi.

Misol

:

Alining ota-onasi uning ovqatlanish rejimiga e’tibor qaratdilar, jismoniy faollikni
oshirdilar, bu esa uning umumiy holatiga ijobiy ta’sir ko‘rsatdi.

O‘zbekistondagi holat va tajribalar
Tadqiqotlar

: O‘zbekistonda DES bo‘yicha bir qancha tadqiqotlar olib

borilmoqda, ayniqsa bolalarning ruhiy salomatligiga e’tibor qaratadigan maxsus
markazlar va ta’lim muassasalari tomonidan. Tadqiqotlar shuni ko‘rsatadiki,
kognitiv-bixevioral terapiya (KBT) orqali bolalarning muvaffaqiyati ancha


background image

ACADEMIC RESEARCH IN MODERN SCIENCE

International scientific-online conference

20

yaxshilanadi. DESga ega bolalarning aksariyati KBT terapiyasidan so‘ng o‘z
holatlarini yaxshilashgani aniqlandi. Masalan, Toshkentdagi maxsus markazda
olib borilgan tadqiqot natijalariga ko‘ra, DES bilan og‘rigan bolalarning 60%i
KBT terapiyasidan keyin ijobiy o‘zgarishlar ko‘rsatgan .

Maxsus markazlar

: O‘zbekistonda bolalarga ruhiy yordam ko‘rsatish

maqsadida tashkil etilgan maxsus psixologik markazlar mavjud. Ushbu
markazlar bolalardagi ruhiy rivojlanish buzilishlarini aniqlash va korreksiya
qilishga qaratilgan xizmatlarni taklif etadi. Bunda bolalar uchun individual
terapiya dasturlari, shu jumladan KBT va farmakologik yordamlar ko‘rsatiladi.
Misol tariqasida, Toshkentdagi markazlardan birida bola Ali kognitiv-bixevioral
terapiya va psixologik maslahat olib, uning ruhiy holati yaxshilangan .

DES bolalarning ta’lim olish jarayonida jiddiy to‘siq bo‘lishi mumkin. Ushbu

sindromning belgilari vaqtli aniqlanib, to‘g‘ri tashxis qo‘yilgan taqdirda,
bolalarga kognitiv-bixevioral terapiya, medikamentoz yordam va ta’lim
jarayoniga moslashtirilgan maxsus yondoshuvlar orqali yordam berish mumkin.
Psixoterapiya, farmakoterapiya va hayot tarzi o‘zgarishlari bolaning o‘quvdagi
muvaffaqiyatini oshirish va uning umumiy ruhiy holatini yaxshilashda muhim
rol o‘ynaydi.

O‘zbekistonda DES bo‘yicha olib borilayotgan tadqiqotlar va ilmiy

markazlarda ko‘rsatilayotgan xizmatlar bu sohada muhim ahamiyat kasb etadi.
Davlat va xususiy sektor o‘rtasidagi hamkorlik bolalarning ruhiy rivojlanishi
uchun zarur bo‘lgan sharoitlarni ta’minlashga qaratilgan. Kelajakda DES
korreksiyasi uchun amalga oshiriladigan choralar va tadbirlar bolalarning ta’lim
jarayoniga ijobiy ta’sir ko‘rsatishi kutilmoqda.

Foydalanilgan adabiyotlar:

1. Barkley, R. A. (2006). Attention-deficit hyperactivity disorder: A handbook for
diagnosis and treatment. Guilford Press.
2. Faraone, S. V., Sergeant, J., Gillberg, C., & Biederman, J. (2003). The worldwide
prevalence of ADHD: Is it an American condition? World Psychiatry: Official
Journal of the World Psychiatric Association (WPA), 2(2), 104-113.
3. Lubar, J. F. (1991). Discourse on the development of EEG diagnostics and
biofeedback for attention-deficit/hyperactivity disorders. Biofeedback and Self-
Regulation, 16(3), 201-225.
4. Xue, G., Wei, H., Liang, Z., Zhang, L., & Wang, W. (2008). ADHD and brain
activity: A functional MRI study. Behavioral and Brain Functions, 4(1), 8-16.
5. Pliszka, S. R. (2007). Pharmacologic treatment of attention-
deficit/hyperactivity disorder: Efficacy, safety, and mechanisms of action.
Neuropsychology Review, 17(1), 61-72.


background image

ACADEMIC RESEARCH IN MODERN SCIENCE

International scientific-online conference

21

6. American Psychiatric Association. (2013). Diagnostic and Statistical Manual of
Mental Disorders (5th ed.). Arlington, VA: American Psychiatric Publishing.
7. WHO (2016). ADHD in children and adolescents: Diagnosis and treatment.
World Health Organization.
8. Barkley, R. A. (2015). Executive functioning and self-regulation: An
evolutionary neuropsychological perspective. Neuropsychology Review, 25(1),
3-27.

Библиографические ссылки

Barkley, R. A. (2006). Attention-deficit hyperactivity disorder: A handbook for diagnosis and treatment. Guilford Press.

Faraone, S. V., Sergeant, J., Gillberg, C., & Biederman, J. (2003). The worldwide prevalence of ADHD: Is it an American condition? World Psychiatry: Official Journal of the World Psychiatric Association (WPA), 2(2), 104-113.

Lubar, J. F. (1991). Discourse on the development of EEG diagnostics and biofeedback for attention-deficit/hyperactivity disorders. Biofeedback and Self-Regulation, 16(3), 201-225.

Xue, G., Wei, H., Liang, Z., Zhang, L., & Wang, W. (2008). ADHD and brain activity: A functional MRI study. Behavioral and Brain Functions, 4(1), 8-16.

Pliszka, S. R. (2007). Pharmacologic treatment of attention-deficit/hyperactivity disorder: Efficacy, safety, and mechanisms of action. Neuropsychology Review, 17(1), 61-72.

American Psychiatric Association. (2013). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (5th ed.). Arlington, VA: American Psychiatric Publishing.

WHO (2016). ADHD in children and adolescents: Diagnosis and treatment. World Health Organization.

Barkley, R. A. (2015). Executive functioning and self-regulation: An evolutionary neuropsychological perspective. Neuropsychology Review, 25(1), 3-27.