Авторы

  • Бунёдбек Сотволдиев
    Доктор философии (PhD) по филологическим наукам, доцент, Андижанский государственный институт иностранных языков

DOI:

https://doi.org/10.71337/inlibrary.uz.foreign-linguistics.123748

Ключевые слова:

сленг арго жаргон ненормативная лексика профессиональный или корпоративный сленг скрытый язык вульгарная лексика язык социальных групп

Аннотация

  В последние годы мировая лингвистика уделяет большое внимание изучению не только письменной, но и устной речи. Большинство этих исследований охватывает лексический пласт арго, жаргонизмов и сленговых речевых единиц, используемых в живом общении. Следует отметить, что многие социолингвистические исследовательские материалы, проведенные к настоящему времени, базируются на этих единицах, характерных для разговорного языка. Поскольку их близость к обыденному народному языку является важным фактором определения социальной ценности языка в обществе, это привлекло внимание специалистов. Поэтому в данной статье будут рассмотрены термины сленг, арго и жаргон.


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika –

Зарубежная лингвистика и
лингводидактика – Foreign

Linguistics and Linguodidactics

Journal home page:

https://inscience.uz/index.php/foreign-linguistics

Some perspectives on the term "slang" in linguistics

Bunyodbek SOTVOLDIYEV

1


Andijan State Institute of Foreign Languages

ARTICLE INFO

ABSTRACT

Article history:

Received March 2025
Received in revised form

15 March 2025
Accepted 25 April 2025
Available online

15 May 2025

In recent years, world linguistics has been paying great

attention to the study of not only written speech, but also oral

speech. Most of these studies cover the lexical layer of argot,

jargon and slang speech units used in live communication.

It should be noted that many sociolinguistic research materials
carried out to date are based on these units, which are

characteristic of colloquial language. Because their proximity to

ordinary folk language is an important factor in determining the

social value of language in society, it has attracted the attention
of specialists. Therefore, this article will discuss the terms slang,

argot and jargon.

2181-3663/© 2025 in Science LLC.
DOI:

https://doi.org/10.47689/2181-3701-vol3-iss3-pp85-91

This is an open-access article under the Attribution 4.0 International
(CC BY 4.0) license (

https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.ru

)

Keywords:

slang,

argot,

jargon,

substandard words,
professional or corporate

slang/jargon,

covert language,

vulgar vocabulary,

language of social groups.

Tilshunoslikda sleng termini borasidagi ba’zi qarashlar

ANNOTATSIYA

Kalit so‘zlar:

sleng,

argo,

jargon,

substandart so‘zlar,

kasbiy yoki korporativ

argo / jargon,

yashirin til,

noadabiy leksika,

ijtimoiy guruhlar tili.

So‘nggi yillarda dunyo tilshunosligida nafaqat yozma nutq,

balki og‘zaki nutqni tadqiq qilishga ham katta e’tibor
qaratilmoqda. Ushbu tadqiqotlarning aksariyati jonli muloqotda

qo‘llanuvchi leksik qatlam argo, jargon va sleng nutq birliklarini

o‘z ichiga qamrab oladi. Ta’kidlash lozimki, bugungi kungacha

bajarilgan ko‘plab sosiolingvistik yo‘nalishdagi tadqiqot

materiallariga so‘zlashuv tiliga xos bo‘lgan aynan shu birliklar
asos bo‘lib xizmat qiladi. Chunki, ularning oddiy xalq tiliga

yaqinligi tilning jamiyatdagi ijtimoiy bahosini aniqlashda muhim

omil hisoblanishi mutaxassislarning e’tiborini jalb etib

kelmoqda. Shu boisdan ushbu maqolada sleng hamda unga
yondosh bo‘lgan argo va jargon terminlari haqida so‘z boradi.

1

Doctor of Philosophy (PhD) in Philological Sciences, Associate Professor, Andijan State Institute of Foreign

Languages. E-mail: b.sotvoldiyev91@gmail.com


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika – Зарубежная лингвистика

и лингводидактика – Foreign Linguistics and Linguodidactics

Issue – 3 № 3 (2025) / ISSN 2181-3701

86

Некоторые взгляды на термин «сленг» в языкознании

АННОТАЦИЯ

Ключевые слова:

сленг,

арго,

жаргон,

ненормативная лексика,

профессиональный или
корпоративный
сленг/жаргон,

скрытый язык,

вульгарная лексика,

язык социальных групп.

В последние годы мировая лингвистика уделяет большое

внимание изучению не только письменной, но и устной

речи. Большинство этих исследований охватывает
лексический пласт арго, жаргонизмов и сленговых речевых

единиц, используемых в живом общении. Следует отметить,

что многие социолингвистические исследовательские

материалы,

проведенные

к

настоящему

времени,

базируются на этих единицах, характерных для
разговорного языка. Поскольку их близость к обыденному
народному языку является важным фактором определения

социальной ценности языка в обществе, это привлекло

внимание специалистов. Поэтому в данной статье будут
рассмотрены термины сленг, арго и жаргон.


Stilistik cheklangan leksik birliklar (argo, jargon va sleng) haqida fikr bildirishdan

avval ushbu noadabiy leksikaning ingliz tilida qanday qilib adabiy tildan ajralib chiqqaniga
e’tibor qaratish lozim deb hisoblaymiz. Ta’kidlash lozimki, bu jarayon uyg‘onish davriga,
ya’ni ingliz tilini standartlashtirish g‘oyalari ilgari surilgan paytlarga borib taqaladi. Chunki
aynan tilni adabiylashtirish orqali uni umumiy bir qolipga solishga bo‘lgan urinishlar avval
nutqda, keyin esa badiiy, publitsistik va lingvistik adabiyotlarda argo, jargon va sleng
atamalarining paydo bo‘lishiga va ularning hozirgi mavqelariga erishishiga sabab bo‘ldi.

Aslida esa ushbu g‘oyani ilgari surgan ko‘plab tadqiqotchilar, jumladan Samuel

Jonsonning asosiy maqsadi tilni o‘zgarmas yaxlit bir tizimga solish orqali ingliz tilini har
xil “parazit” va substandart so‘zlardan tozalash, ularning adabiy tilga suqilib kirishini
to‘xtatish bo‘lgan. Afsuski, ularning bu urinishlari o‘zini oqlamadi. Aksincha, o‘sha
paytlarda juda past nazar bilan qaralgan oddiy sleng birliklari XXI asrga kelib hatto sleng
tili (slanguage – a blend of

slang + language

) [1] maqomiga erishdi va hozirda ko‘plab

tadqiqotchilar tomonidan alohida til deb ham yuritilmoqda [2].

Noadabiy leksika tarkibidagi argo, jargon va sleng terminlari, ko‘pincha,

tilshunoslikda yonma-yon qo‘llaniladi. Shu sababli, avvalo, ushbu yondosh tushunchalar
haqida jahon tilshunosligida hozirgi kungacha bildirilgan fikr-mulohazalarni tahlil qilish
orqali ular o‘rtasidagi asosiy o‘xshash va farqli jihatlarni ajratib olish maqsadga muvofiq
deb o‘ylaymiz. Aytish lozimki, argo va jargon atamalari fransuz tilidan, sleng esa ingliz tili
orqali tilshunoslikka kirib kelgan [3].

Argo terminining etimologiyasiga nazar solar ekanmiz, u haqda tadqiqotchilarning

turli xil qarashlarni ilgari surganliklariga guvoh bo‘ldik. Masalan, P.Tixanov (1899–1900)
argo so‘zining kelib chiqishi haqida quyidagi fikrlarni bildiradi: 1) argo qadimiy
Yunonistondagi “Argos” shahri nomidan olingan; 2) u “Ragot” nomidan olingan [4]. A. Doza
esa “argot” leksemasi fransuz tilidagi “Hargoter – so‘kmoq, haqorat qilmoq” fe’lidan
olingan deb tavsiflaydi [5]. M.A. Grachevning ta’kidlashicha, argo termini fransuz tilidagi
“Ergo (fr. ergot) – xo‘rozning pixi” so‘zining noto‘g‘ri qo‘llanishidan paydo bo‘lgan.
Xo‘rozning pixi o‘sha davrlarda o‘g‘rilar belgisi hisoblangan [6]. Y.Yordanning fikricha,
argo so‘zining tarixi rumin tilidagi “argo – qush, parranda tili” so‘ziga borib taqaladi [7].


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika – Зарубежная лингвистика

и лингводидактика – Foreign Linguistics and Linguodidactics

Issue – 3 № 3 (2025) / ISSN 2181-3701

87

Argoning rivojlanish tarixiga nazar tashlasak, manbalarning guvohlik berishicha,

u, dastlab, sodda til so‘z sifatida 1200–1300-yillarda paydo bo‘lgan. Lekin, termin sifatida

ilk bor 1600–1700-yillar oralig‘ida qayd etilgan bo‘lib, u, asosan, yashirin maqsadlarda,

ya’ni atrofdagilardan o‘z-o‘zini himoya qilish maqsadida, asosan, jinoyat olami vakillari

tomonidan foydalanilgan [8].

XVII asrgacha bo‘lgan davr mobaynida ushbu termin aynan “O‘g‘rilar tili” ma’nosida

argo nomi bilan emas, balki fransuz tilidagi so‘z birikmalari:

“langue bleu, la langue verte,

italien rogue”

kabi nomlar ostida yuritilgan [9].

“Argo” termini ko‘p davlatlarda turlicha nomlar bilan ataladi. Masalan, ingliz

tilshunosligida, ko‘pincha, kent (cant), nemis tilida – rotveli (rotwelsch), ispan tilida –

serigonza (xèrigonza), portugal tilida – kalao (calao), niderland tilida – bargoenz

(bargoens), fransuz tilida – argo, rus tilida – argo, jargon yoki kent [10], o‘zbek

tilshunosligida esa argo [11] deb ataladi.

Tadqiqotchilar tomonidan argoning XIX asrgacha aholining katta qismi uchun

tushunarsiz va yashirin til bo‘lgani aytiladi. XIX asrda esa Parijning bir nechta kvartallarida

jinoyat olamining tashqi muhitdan ajralishi nihoyasiga yetib, jinoyatchilar argosi

boshqalar uchun ham tushunarli til bo‘la boshladi va u sodda til so‘zlar bilan aralashib

ketdi. Aynan shu davrdan boshlab argo sodda til so‘zlar tarkibiga chuqur kirib bordi va

o‘zining “Yashirin til” maqomini sekin-astalik bilan yo‘qotib, jamiyatdagi boshqa ijtimoiy

guruhlar leksikonidan ham muqim o‘rin egallay boshladi [12].

G. Bosh argo haqida fikr bildirar ekan, sodda til so‘z va argoni bir-biriga

aralashtirmaslik kerakligini ta’kidlaydi. Olimning fikricha, argo ijtimoiy jihatdan boshqalar

uchun yopiq, muayyan toifalar uchun maxfiy til hisoblanadi va uning bir nechta turlari

mavjud: jinoyatchilar argosi, kasbiy yoki korporativ argo / jargon. Ular orasida aynan

jinoyatchilar argosi sodda til so‘zlarning paydo bo‘lishida eng muhim omil hisoblanadi [13].

Argo haqida tadqiqotchilar tomonidan bildirilgan fikrlarning xilma-xilligi, o‘xshash va

farqli tomonlarining ko‘pligi sababli, ularni umumlashtirilgan holdagi tasnifini keltirib

o‘tamiz. Argoga tavsif bergan olimlarning qarashlarini asosan uch guruhga bo‘lish mumkin:

1. Argoni faqat jamiyatning eng past tabaqalari: o‘g‘ri va jinoyatchilar tomonidan

qo‘llaniladigan yashirin til deb hisoblovchi tadqiqotchilar [14]. Ularning fikricha, argo

atamasi faqat jinoyat olami vakillari foydalanadigan, boshqalar uchun esa tushunarsiz

bo‘lgan tor doiradagi yopiq til uchungina ishlatilishi kerak.

2. Argoni jamiyatdagi yoshi, qiziqishi, kasbi yoki qarashlari o‘xshash bo‘lgan turli

ijtimoiy guruhlar tomonidan qo‘llanuvchi kasbiy yoki korporativ argo/jargon sifatida

talqin qiluvchilar [15]. Ular o‘z ishlarida argo va jargonni sinonim sifatida keltiradilar.

3. Argo atamasini keng ma’noda qo‘llovchilar. Ularning fikriga ko‘ra, argo ham

yashirin va maxfiy til, ham korporativ va kasbiy jargon hisoblanadi [16].

Tahlillar shunday xulosaga olib keldiki, argo va jargon ikki xil tushuncha bo‘lib, ular

orasidagi asosiy farq argoning yashirinligida ko‘rinadi. Demak, bizningcha, argo stilistik

cheklangan leksikaning bir turi bo‘lib, jamiyatning eng quyi qatlami hisoblangan jinoyat

olami vakillari nutqida ishlatilganda, o‘zining asl vazifasi bo‘lmish yashirinlik xususiyatini

namoyish etadi va to‘liq argo nomi bilan yuritiladi. Jamiyatdagi boshqa ijtimoiy guruhlar

(yoshi, jinsi, kasbi, qiziqishiga ko‘ra uyushgan) leksikonida qo‘llanilganda, u o‘zining

yashirinlik xususiyatini yo‘qotib, jargonga aylanadi. Shu sababli, bu o‘rinda u ham “argo”

ham “jargon” deb yuritiladi.

Qo‘llanishi cheklangan leksikaning yana bir turi “jargon” haqida fikr yuritar ekanmiz,

uning etimologiyasi borasida ham turli qarashlarning mavjudligiga guvoh bo‘ldik.


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika – Зарубежная лингвистика

и лингводидактика – Foreign Linguistics and Linguodidactics

Issue – 3 № 3 (2025) / ISSN 2181-3701

88

K. Allan va K. Burrijlar jargonning Hind–Yevropa tilidagi “gargle – tomoq” so‘zidan

olingan bo‘lib, tomoqdan chiqadigan har qanday tovush ma’nosini ifodalashini taxmin

qiladilar [17]. A. Dozaning fikriga ko‘ra, jargon termini “gargouiller – bilqillamoq,

shildiramoq” so‘zidan hosil bo‘lgan [18]. M. Fasmer uning gallo-roman tilidagi “gargone –

bekorchi gap, safsata” so‘zidan paydo bo‘lganini e’tirof etadi [19]. V. Xomyakov jargonning

eski fransuz tilidagi “gargon – qushning chug‘urlashi” so‘zidan paydo bo‘lgan deb hisoblasa

[20], A. Lipatov uning “langue arghotique” birikmasidan kelib chiqqanini ta’kidlaydi [21].

Jargonning jamiyatdagi turli ijtimoiy guruhlar (yoshlar, harbiylar, talabalar, yoshi

kattalar) tili ekanligi borasida barcha tadqiqotchilar deyarli bir xil fikr bildiradilar. Lekin,

asosiy bahs uning boshqalar uchun ochiq yoki yopiq (yashirin) ekanligida boradi.

U. O’Greydi (1997), Sh.Balli (2001), L.I. Skvorsov (1966) kabi tadqiqotchilar

jargonni tor ma’nodagi tushuncha ekanligini ta’kidlab, uning yashirinlik xususiyatiga

e’tibor qaratadilar. O. Esperson (1925), E. Hemp (1964), E. Partrij (1999), V. Jurin (1974),

A. Miller (1972), J. Grinou va J. Kittrij (1929), N. Melnik (2002), A. Domashnev (1987),

A. Kalinin (1978), L. Staviskaya (2005), V. Ximik (2000), A. Sibulevskaya (2005), I. Shur

(2006) [22], M. Umarxo‘jaev [23] kabi olimlar jargonni keng ma’noda tavsiflab, unga

jamiyatdagi kasbi, yoshi, qiziqishi va mavqeyidan kelib chiqqan holda uyushgan turli

sotsial guruhlar tomonidan qo‘llaniluvchi alohida nutq birligi sifatida qaraganlar.

Tahlil natijalaridan kelib chiqib, ikkinchi guruh olimlarning fikrlarini qo‘llab-

quvvatlagan holda, biz ham jargonni tor ma’noda emas, balki nisbatan kengroq doiralarda

qo‘llanuvchi, yashirin maqsadlarda emas, balki, ko‘pchilik uchun tushunarli bo‘lgan nutq

birligi ekanligini e’tirof etamiz. Chunki jargon insonlarning kattaroq auditoriyasi

tomonidan o‘zlarining zamonaviy ekanliklarini ko‘rsatish va boshqalardan ajralib turish

maqsadida umumtildagidan o‘zgacha leksik ma’noda qo‘llaniladi (masalan,

ishlar besh,

gapni qiyadi

) [24].

Noadabiy leksikaning yana bir turi sleng haqida gap ketar ekan, hanuzgacha uning

jahon tilshunosligidagi eng bahsli va dolzarb tadqiqot mavzularidan biri hisoblanishini

ta’kidlash lozim. Tortishuvlarning markazida slengning jargon va argodan mustaqil hodisa

sifatida mavjudligi hamda uning asosiy sotsial xususiyatlari masalalari turadi. Buning

asosiy sababi sifatida ushbu terminning tilshunoslikka nisbatan kechroq kirib kelgani,

sleng va boshqa noadabiy nutq birliklari (argo va jargon) o‘rtasidagi chegarani aniqlashda

haligacha bir to‘xtamga kelinmaganligini keltirish mumkin. Shu ma’noda, J.Farmer slengga

“So‘z dunyosining eng qorong‘i qit’asi” [25] deya ta’rif berganida haqli edi.

Bundan tashqari, sleng terminining etimologiyasi borasida ham turli-tuman

qarashlar mavjud. Masalan, J. Bining fikricha, sleng atamasi qamoqxonalarda

jinoyatchilarning qochib ketmasligi uchun ularning qo‘l va oyoqlariga majburan taqib

qo‘yilgan kishan “A sling of string” so‘zlaridan olingan [26].

J. Hotten sleng terminini ingliz tiliga oid atama emas, balki “Lo‘lilarning (yashirin)

tili” ekanligi va uning gibberishga (o‘ylab topilgan, boshqalar uchun maxfiy bo‘lgan til)

sinonimligini ta’kidlaydi [27].

Sleng terminining kelib chiqishi borasida aksariyat tadqiqotchilar E.Partrijning

fikrini to‘g‘ri deb hisoblaydilar. Olimning fikricha, ingliz tilidagi “slang” va skandinav

tilidagi “to sling – gapirmoq, demoq, so‘kmoq” so‘zlari bir o‘zakdan paydo bo‘lgan [28].

Shu sababli, u sleng atamasini “to sling” fe’lidan paydo bo‘lgan degan g‘oyani ilgari suradi.

Sleng so‘zi mustaqil atama sifatida rasmiy adabiyotlarda ilk marotaba 1756-yilda

Katta Oksford lug‘atida (OED) “Tor doirada qo‘llanuvchi vulgar xarakterga ega bo‘lgan

nutq birligi” sifatida qayd etilgan [29]. Shu o‘rinda tabiiy savol tug‘iladi: “O‘sha davrgacha


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika – Зарубежная лингвистика

и лингводидактика – Foreign Linguistics and Linguodidactics

Issue – 3 № 3 (2025) / ISSN 2181-3701

89

nutqda bunday birliklar mavjud bo‘lmaganmi?”. Ta’kidlash lozimki, o‘sha paytgacha ham

inglizlar nutqida bu kabi birliklar mavjud bo‘lgan, lekin ular boshqa turli nomlar bilan

atalgan

: lewd (1386–), knavish (1386–1529), bawdy (1513–), ribaldous (1565–), cant (1567–

1750), tavernly (1612–), billingsgate (1652–), low (1672–), vulgar (1716–), flash (1746–)

[30]

.

E. Partrijning ta’kidlashicha, sleng XIX asrning ikkinchi yarmidan boshlab

“Noqonuniy og‘zaki nutq” [31] sifatida ishlatila boshlangan.

Sleng evolyutsiyasiga nazar solar ekanmiz, slengning rasman termin sifatida qabul

qilingan paytlardan to yaqin vaqtlargacha unga nisbatan juda past nazar bilan qarash,

doimiy ravishda tanqid toshlarini otish holatlari juda ko‘p uchradi. Hatto, uning argo va

jargon atamalarining soyasida qolib, o‘z-o‘zidan iste’moldan chiqqan holda nutqdan yo‘q

bo‘lib ketishi ham kutilgan edi. Lekin, sleng termini o‘z yashovchanligini isbot qildi hamda

o‘zining barcha sinonimlaridan ko‘ra ko‘proq yashadi va boshqa ko‘plab tillarda ham

termin sifatida qo‘llanila boshlandi.

Hozirgi kundagi sleng erishgan ushbu maqomni, bizningcha, faqat birgina omil bilan

emas, balki boshqa ko‘plab siyosiy, madaniy va mafkuraviy omillar bilan ham bog‘lash

maqsadga muvofiqdir. Chunki, sleng termini dastlab Britaniyada paydo bo‘lgan va

keyinchalik AQShga ko‘chib o‘tib, asosan, Afro-Amerikaliklar nutqidan muqim joy

egallagan. AQShda qora tanlilar rasman oq tanlilar kabi teng huquqli deb e’lon qilingandan

so‘ng, ularning tili va madaniyati butun mamlakat bo‘ylab faol ravishda tarqala boshladi.

Natijada, sleng jamiyatning barcha qatlamlarida – musiqa, adabiyot, san’at, ommaviy

axborot vositalari, sport va boshqa turli sohalarda keng targ‘ib qilindi va bugungi kunda

ingliz tili Amerika variantining ajralmas qismiga aylandi.

Aslida, XX asrgacha bo‘lgan davrda Buyuk Britaniyada ham sleng termini ancha

ommalashib, ta’sir doirasini kengaytirib borgan. Lekin, u yerda boshqa tillarga ham ta’sir

ko‘rsatadigan darajaga yeta olmadi. Bizningcha, slengning butun dunyoga tarqalishiga

XX asrga kelib dunyodagi geosiyosiy muvozanatning o‘zgarishi va kuchlarning qayta

taqsimlanishi natijasida AQShning jahon sahnasida yetakchi davlatga aylanishi eng muhim

sabablardan biridir. Chunki, u yetakchilik yo‘lida butun dunyoga madaniyati, tili va siyosiy

g‘oyalarini faol tarzda targ‘ib qila boshladi.

Bu yo‘lda gollivud filmlari, jazz, rok kabi musiqa turlari va milliy mass-mediadan keng

foydalandi. Buning natijasi o‘laroq butun dunyoda, hatto Yevropaning o‘zida ham Amerika

madaniyati va tiliga bo‘lgan qiziqish ortdi. Tabiiyki, slengsiz tasavvur qilib bo‘lmaydigan ingliz

tilining Amerika variantini o‘rganish va uni chuqur tadqiq qilish ishlari boshqa madaniyat

vakillari tomonidan faol tarzda olib borildi va bu jarayon hozirgacha davom etib kelmoqda.

Bu izlanishlar noadabiy leksik birliklar, xususan slengni ham chetlab o‘tmadi, albatta. Aytish

joizki, XXI asrning ikkinchi o‘n yilligiga kelib, jamiyatda sleng kirib bormagan, undan

foydalanmaydigan sohalar soni barmoq bilan sanarlidir. Hatto, avvallari faqat rasmiy

tildangina foydalanilgan siyosat, iqtisod va boshqa yo‘nalishlarda ham bugungi kunda ba’zan

qo‘pol, yumoristik xarakterga ega bo‘lgan sleng birliklari keng qo‘llanilmoqda. Buning asosiy

sabablaridan yana biri sifatida esa Yevropa va AQSh tomonidan ilgari surilgan hamda butun

dunyoda qo‘llab-quvvatlanayotgan “So‘z erkinligi” g‘oyasining barcha jamiyatlar hayotiga

kirib borayotganligi bilan izohlash mumkin. Yuqorida sanab o‘tilgan faktlar slengning

evolyutsion rivojlanishi, hozir kundagi egallagan o‘rni va erishgan muvaffaqiyatiga sabab

bo‘lgan eng muhim omillar sirasiga kiradi.


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika – Зарубежная лингвистика

и лингводидактика – Foreign Linguistics and Linguodidactics

Issue – 3 № 3 (2025) / ISSN 2181-3701

90

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI:

1.

Coleman J. The Life of Slang. – Oxford: Oxford University Press, 2012. – р.13;

Stantsröm A.B. From Slang to Slanguage: a description based on teenage talk // Linguistic
society of America, Vol. 80, №4, December 2004. – p. 900.

2.

Coleman J. The Life of Slang. – Oxford: Oxford University Press, 2012. – р.13;

3.

Рaҳимoв Ғ. Бритaния вa Aмерикa сленгининг сoциoлингвистик

хусусиятлaри: Филoл.фaн.нoмз. ...дисс. – Сaмaрқaнд, 2006. – б.28.

4.

Липaтoв A.Т. Сленг кaк прoблемa сoциoлингвистики. – М.: Элпис, 2010. – с. 53.

5.

Липaтoв A.Т. Сленг кaк прoблемa сoциoлингвистики. – М.: Элпис, 2010. – с. 53.

6.

Грaчев М.A. Интервенция криминaльнoгo языкa // Нaукa и жизнь. – М., 2009.

№ 4. – с. 128.

7.

Йoрдaн Й. Рoмaнскoе языкoзнaние. – М.: Прoгресс, 1971. – с. 540.

8.

Giraud P. L’argot. 9-e edition / P. Guiraud. – Paris: Presses Universitaires de

France, 1985. – p. 7.

9.

Руденкo М.Ю. Исследoвaние Aргo, Жaргoн и Сленгa: Вoпрoсы терминoлoгии //

Филoлoгические нaуки. Вoпрoсы теoрии и прaктики. –Тaмбoв: Грaмoтa, 2016. – с. 127.

10.

Руденкo М.Ю. Исследoвaние Aргo, Жaргoн и Сленгa: Вoпрoсы

терминoлoгии // Филoлoгические нaуки. Вoпрoсы теoрии и прaктики. –Тaмбoв:
Грaмoтa, 2016. – с. 127.

11.

Рaҳимoв Ғ. Бритaния вa Aмерикa сленгининг сoциoлингвистик

хусусиятлaри: Филoл.фaн.нoмз. ...дисс. – Сaмaрқaнд, 2006. – б. 31; Sharipova O‘. va
Rahimov I. Tilshunoslik asoslari. – T., 2006. – б. 47; Xolmanova Z.T. Tilshunoslikka kirish.
T., 2007. – б. 102.

12.

Gadet F. Le français populaire. Paris: Presses Universitaires de France, 1992, p.

103; Giraud P. L’argot. 9-e edition / P. Guiraud. – Paris: Presses Universitaires de France,
1985. – p. 15-16.

13.

Bauche H. Le language populaire. – P.: Payot, 1951. – pp. 23-24.

14.

Bauche H. Le language populaire. – P.: Payot, 1951. – p. 24; Грaчев М.A.

Интервенция криминaльнoгo языкa // Нaукa и жизнь. – М., 2009. № 4. – с. 128.

15.

Aхмaнoвa O.С. Слoвaрь лингвистических терминoв (2-е изд.). – М.:

Coветскaя Энциклoпедия, 1969. – с. 53; Рoзентaль Д.Е., Теленкoвa М.A. Слoвaрь-
спрaвoчник лингвистических терминoв (2-еизд.). – М.: Прoсвещение, 1976. – с. 28;
Cellard J., Rey A. Dictionnaire du français non conventionnel. – P: Hachette, 2001. – p. 53.

16.

Истoмин В.С. Нoрмa и сoциaльнaя вaриaтивнoсть в языке //

Лингвoкультурoлoгическaя пaрaдигмa в сoвременных исследoвaниях. – Грoднo,
2011. – с. 191-197; Ярцевa В.Н. Лингвистический энциклoпедический слoвaрь. – М.:
Бoльшaя рoссийскaя энциклoпедия, 1998. – с. 43; Гoрбaч O.Т. Aргo в Укрaїнi. – Лвiв:
Iнститутукрaїнoзнaвствaiм. I. Крип’якевичa НAН Укрaїни, 2006. – с. 143; Caradec F.
N’ayonspaspeurdesMots. Dictionnaire du français argotique et populaire. – P: Larousse,
2005, p. 12; Рaҳимoв Ғ. Бритaния вa Aмерикa сленгининг сoциoлингвистик
хусусиятлaри: Филoл.фaн.нoмз. ...дисс. – Сaмaрқaнд, 2006. – б. 31.

17.

Allan K. and Burridge K. Forbidden Words: Taboo and the Censoring of

Language. New York: Cambridge University Press, 2006, p. 55.

18.

Липaтoв A.Т. Сленг кaк прoблемa сoциoлингвистики. – М.: Элпис, 2010.– с. 54.

19.

Хoмякoв В.A. Введение в изучение слэнгa – oснoвнoгo кoмпoнентa

aнглийскoгo прoстoречия. – Вoлoгдa: Вoлoгoдский гoс. пед. ин-т, 1971. – с. 60-61.


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika – Зарубежная лингвистика

и лингводидактика – Foreign Linguistics and Linguodidactics

Issue – 3 № 3 (2025) / ISSN 2181-3701

91

20.

Хoмякoв В.A. Введение в изучение слэнгa – oснoвнoгo кoмпoнентa

aнглийскoгo прoстoречия. – Вoлoгдa: Вoлoгoдский гoс. пед. ин-т, 1971. – с. 61.

21.

Липaтoв A.Т. Сленг кaк прoблемa сoциoлингвистики. – М.: Элпис, 2010. – с. 55-56.

22.

Руденкo М.Ю. Исследoвaние Aргo, Жaргoн и Сленгa: Вoпрoсы

терминoлoгии // Филoлoгические нaуки. Вoпрoсы теoрии и прaктики. –Тaмбoв:
Грaмoтa, 2016. – с. 129.

23.

Умaрхўжaев

М.Э.

Лексикoлoгия

Лексикoгрaфия

Фрaзеoлoгия

Фрaзеoгрaфия. – Aндижoн: Жaҳoн-интер-принт, 2010. – б.52.

24.

Раҳматуллаев Ш. Ҳозирги ўзбек адабий тили. – Тошкент: Университет,

2006. – б. 86.

25.

Farmer J.S. Slang and its analogues. Past and Present (Vol. 1). L: Paternoster

Square, 1890, p. vi.

26.

Hotten J.C. A dictionary of modern slang, cant and vulgar words (sec. ed.). L:

Piccadily, 1860, p.52.

27.

Hotten J.C. A dictionary of modern slang, cant and vulgar words (sec. ed.). L:

Piccadily, 1860, p. 52.

28.

Eble C. Slang and sociality: in-group language among college students. Chicago:

The University of North Carolina Press, 1996, p. 11.

29.

Хoмякoв В.A. Введение в изучение слэнгa – oснoвнoгo кoмпoнентa

aнглийскoгo прoстoречия. – Вoлoгдa: Вoлoгoдский гoс. пед. ин-т, 1971. – с. 29.

30.

Coleman J. The Life of Slang. – Oxford: Oxford University Press, 2012, р. 119.

31.

Липaтoв A.Т. Сленг кaк прoблемa сoциoлингвистики. – М.: Элпис, 2010. – с. 45-46.

Библиографические ссылки

Coleman J. The Life of Slang. – Oxford: Oxford University Press, 2012. – р.13; Stantsröm A.B. From Slang to Slanguage: a description based on teenage talk // Linguistic society of America, Vol. 80, №4, December 2004. – p. 900.

Coleman J. The Life of Slang. – Oxford: Oxford University Press, 2012. – р.13;

Рaҳимoв Ғ. Бритaния вa Aмерикa сленгининг сoциoлингвистик хусусиятлaри: Филoл.фaн.нoмз. ...дисс. – Сaмaрқaнд, 2006. – б.28.

Липaтoв A.Т. Сленг кaк прoблемa сoциoлингвистики. – М.: Элпис, 2010. – с. 53.

Липaтoв A.Т. Сленг кaк прoблемa сoциoлингвистики. – М.: Элпис, 2010. – с. 53.

Грaчев М.A. Интервенция криминaльнoгo языкa // Нaукa и жизнь. – М., 2009. № 4. – с. 128.

Йoрдaн Й. Рoмaнскoе языкoзнaние. – М.: Прoгресс, 1971. – с. 540.

Giraud P. L’argot. 9-e edition / P. Guiraud. – Paris: Presses Universitaires de France, 1985. – p. 7.

Руденкo М.Ю. Исследoвaние Aргo, Жaргoн и Сленгa: Вoпрoсы терминoлoгии // Филoлoгические нaуки. Вoпрoсы теoрии и прaктики. –Тaмбoв: Грaмoтa, 2016. – с. 127.

Руденкo М.Ю. Исследoвaние Aргo, Жaргoн и Сленгa: Вoпрoсы терминoлoгии // Филoлoгические нaуки. Вoпрoсы теoрии и прaктики. –Тaмбoв: Грaмoтa, 2016. – с. 127.

Рaҳимoв Ғ. Бритaния вa Aмерикa сленгининг сoциoлингвистик хусусиятлaри: Филoл.фaн.нoмз. ...дисс. – Сaмaрқaнд, 2006. – б. 31; Sharipova O‘. va Rahimov I. Tilshunoslik asoslari. – T., 2006. – б. 47; Xolmanova Z.T. Tilshunoslikka kirish. T., 2007. – б. 102.

Gadet F. Le français populaire. Paris: Presses Universitaires de France, 1992, p. 103; Giraud P. L’argot. 9-e edition / P. Guiraud. – Paris: Presses Universitaires de France, 1985. – p. 15-16.

Bauche H. Le language populaire. – P.: Payot, 1951. – pp. 23-24.

Bauche H. Le language populaire. – P.: Payot, 1951. – p. 24; Грaчев М.A. Интервенция криминaльнoгo языкa // Нaукa и жизнь. – М., 2009. № 4. – с. 128.

Aхмaнoвa O.С. Слoвaрь лингвистических терминoв (2-е изд.). – М.: Coветскaя Энциклoпедия, 1969. – с. 53; Рoзентaль Д.Е., Теленкoвa М.A. Слoвaрь-спрaвoчник лингвистических терминoв (2-еизд.). – М.: Прoсвещение, 1976. – с. 28; Cellard J., Rey A. Dictionnaire du français non conventionnel. – P: Hachette, 2001. – p. 53.

Истoмин В.С. Нoрмa и сoциaльнaя вaриaтивнoсть в языке // Лингвoкультурoлoгическaя пaрaдигмa в сoвременных исследoвaниях. – Грoднo, 2011. – с. 191-197; Ярцевa В.Н. Лингвистический энциклoпедический слoвaрь. – М.: Бoльшaя рoссийскaя энциклoпедия, 1998. – с. 43; Гoрбaч O.Т. Aргo в Укрaїнi. – Лвiв: Iнститутукрaїнoзнaвствaiм. I. Крип’якевичa НAН Укрaїни, 2006. – с. 143; Caradec F. N’ayonspaspeurdesMots. Dictionnaire du français argotique et populaire. – P: Larousse, 2005, p. 12; Рaҳимoв Ғ. Бритaния вa Aмерикa сленгининг сoциoлингвистик хусусиятлaри: Филoл.фaн.нoмз. ...дисс. – Сaмaрқaнд, 2006. – б. 31.

Allan K. and Burridge K. Forbidden Words: Taboo and the Censoring of Language. New York: Cambridge University Press, 2006, p. 55.

Липaтoв A.Т. Сленг кaк прoблемa сoциoлингвистики. – М.: Элпис, 2010.– с. 54.

Хoмякoв В.A. Введение в изучение слэнгa – oснoвнoгo кoмпoнентa aнглийскoгo прoстoречия. – Вoлoгдa: Вoлoгoдский гoс. пед. ин-т, 1971. – с. 60-61.

Хoмякoв В.A. Введение в изучение слэнгa – oснoвнoгo кoмпoнентa aнглийскoгo прoстoречия. – Вoлoгдa: Вoлoгoдский гoс. пед. ин-т, 1971. – с. 61.

Липaтoв A.Т. Сленг кaк прoблемa сoциoлингвистики. – М.: Элпис, 2010. – с. 55-56.

Руденкo М.Ю. Исследoвaние Aргo, Жaргoн и Сленгa: Вoпрoсы терминoлoгии // Филoлoгические нaуки. Вoпрoсы теoрии и прaктики. –Тaмбoв: Грaмoтa, 2016. – с. 129.

Умaрхўжaев М.Э. Лексикoлoгия Лексикoгрaфия Фрaзеoлoгия Фрaзеoгрaфия. – Aндижoн: Жaҳoн-интер-принт, 2010. – б.52.

Раҳматуллаев Ш. Ҳозирги ўзбек адабий тили. – Тошкент: Университет, 2006. – б. 86.

Farmer J.S. Slang and its analogues. Past and Present (Vol. 1). L: Paternoster Square, 1890, p. vi.

Hotten J.C. A dictionary of modern slang, cant and vulgar words (sec. ed.). L: Piccadily, 1860, p.52.

Hotten J.C. A dictionary of modern slang, cant and vulgar words (sec. ed.). L: Piccadily, 1860, p. 52.

Eble C. Slang and sociality: in-group language among college students. Chicago: The University of North Carolina Press, 1996, p. 11.

Хoмякoв В.A. Введение в изучение слэнгa – oснoвнoгo кoмпoнентa aнглийскoгo прoстoречия. – Вoлoгдa: Вoлoгoдский гoс. пед. ин-т, 1971. – с. 29.

Coleman J. The Life of Slang. – Oxford: Oxford University Press, 2012, р. 119.

Липaтoв A.Т. Сленг кaк прoблемa сoциoлингвистики. – М.: Элпис, 2010. – с. 45-46.