Авторы

  • Зиёда Мадумарова
    PhD, и.о. профессора, Андижанский государственный педагогический институт

DOI:

https://doi.org/10.71337/inlibrary.uz.foreign-linguistics.133398

Ключевые слова:

фонация мелодия тон интенсивность звуков темп и пауза мелодика артикуляционные состояния темп речи аспирация реаспирация

Аннотация

В данной статье рассматриваются такие вопросы, как роль фонетических и просодических средств в осуществлении перлокутивного акта, а также фоносемантические, аллитеративные и ритмические особенности фонетических и просодических средств.


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika –

Зарубежная лингвистика и
лингводидактика – Foreign

Linguistics and Linguodidactics

Journal home page:

https://inscience.uz/index.php/foreign-linguistics

Phonetic and prosodicial means in perlocation

Ziyoda MADUMAROVA

1


Andijan State Pedagogical Institute

ARTICLE INFO

ABSTRACT

Article history:

Received March 2025
Received in revised form

15

March 2025

Accepted 25

April 2025

Available online

15

May 2025

This article discusses the role of phonetic and prosodic means

in the performance of a perlocutive act, factors such as

phonosemantic, alliterative and rhythmic properties of phonetic

and prosodic means.

2181-3663/© 2025 in Science LLC.
DOI:

https://doi.org/10.47689/2181-3701-vol3-iss3-pp146-150

This is an open-access article under the Attribution 4.0 International

(CC BY 4.0) license (

https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.ru

)

Keywords:

phonation,

melody,

tone,

intensity of sounds,

tempo and pause,

melodica,

phonation,

articulatory states,

speech tempo,

aspiration,

re-aspiration.

Perlokutsiyada fonetik va prosodik vositalar

ANNOTATSIYA

Kalit so‘zlar:

fonatsiya,

ohang,

ton,

tovushlarning intensivligi,
temp va pauza,

melodika,

fonatsiya,

artikulyasion holatlar,

nutq tempi,

aspiratsiya,

qayta aspiratsiya.

Ushbu maqolada perlokutiv aktning sodir etilishida fonetik va

prosodik vositalarning o’rni, fonetik va prosodik vositalarning

fonosemantik, alliterativ va ritmik xususiyatlari kabi omillar kabi

masalalar yoritilgan.

1

Acting Professor of the Department of Primary Education, Andijan State Pedagogical Institute, Doctor of Philosophy

in Philology (PhD).


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika – Зарубежная лингвистика

и лингводидактика – Foreign Linguistics and Linguodidactics

Issue – 3 № 3 (2025) / ISSN 2181-3701

147

Фонетические и просодические средства в перлокации

АННОТАЦИЯ

Ключевые слова:

фонация,

мелодия,

тон,

интенсивность звуков,

темп и пауза,

мелодика,

фонация,

артикуляционные
состояния,

темп речи,

аспирация,

реаспирация.

В данной статье рассматривается роль фонетических и

просодических средств в выполнении перлокутивного акта,

такие факторы, как фоносемантические, аллитерационные
и ритмические свойства фонетических и просодических

средств.


So‘zlovchi tomonidan uzatilayotgan barcha nutqiy birliklar performativ (ijro

etuvchi) xususiyatga ega bo‘lib, so‘zlovchi ularni adresatga ta’sir o‘tkazish maqsadida
muloqot vaziyatiga moslab tanlaydi. Bunda u adresatning yoshi, jinsi, psixofiziologik
belgilari, o‘ziga nisbatan rol-status munosabati kabi qator sosial jihatlarini e’tiborga oladi
va suhbat mavzusi mos kelishi mumkin bo‘lgan ob’yektni tanlaydi, kerakli narsani
ko‘rsatadi. Shu bilan birga, muayyan nutqiy vaziyat talabi bilan lokutiv, ya’ni talaffuz akti
qandaydir maqsadda kerak bo‘ladi.

J. Serl P. Graysning “ma’no” tushunchasi xususidagi fikriga tayanib, nutqiy aktdan

maqsad tinglovchiga ta’sir ko‘rsatish ekanligiga urg‘u beradi. Nutqiy akt, odatda,
tovushlarni talaffuz qilish yoki harflarni yozish orqali hosil bo‘ladi. Odatda, inson
morfemalar zanjiri orqali shakllangan ifodani gapirganda, nimanidir nazarda tutadi va
aytilgan narsa ma’noga ega bo‘ladi. P. Grays ma’no tushunchasi talqinida quyidagi tahlilni
beradi: “A” (so‘zlovchi) X (ifoda) bilan biror narsani nazarda tutgan degan ma’noni
anglatadi. “A” nazarda tutgan narsani tinglovchi anglab olishi kerak deb hisoblaydi” [1].
Menimcha, sub’yektiv ma’no tahliliga bu samarali yondashuv, birinchi navbatda, ma’no
tushunchasi va niyat tushunchasi o‘rtasidagi chambarchas bog‘liqlikni ko‘rsatadi,
ikkinchidan, tildan foydalanish uchun muhim deb hisoblangan narsani qamrab oladi [2].
Demak, muloqot qilishdan maqsad muayyan hukmning haqiqati haqida ma’lumot berish
va unga ishontirish uchun ma’lum tovushlar vositasida ta’sir ko‘rsatishdir.

Fonetik va prosodik vositalarning fonosemantik, alliterativ va ritmik xususiyatlari

kabi omillar og‘zaki nutq uchun xarakterlidir.

S. Axmanova

prosodiya

atamasiga quyidagicha ta’rif beradi: «asosiy tonning

ko‘tarilishi va pasayishi (

melodika

), kuchli va kuchsiz urg‘ular taqsimoti (

dinamika

),

nutqning tez yoki sekinligi (

temp

) hamda talaffuz uzilishi

(pauza

) kabi nutq supersegment

vositalarining birikish tamoyillari haqidagi ta’limotdir” [3].

N.A. Baskakov, A.S. Sodiqov, A.A. Abduazizovlarning “Umumiy tilshunoslik”

darsligida prosodik vositalar xususida bahs yuritiladi. “Prosodik farqlanish vositalariga
har xil tillarda urg‘u (so‘z va gap (fraza) urg‘usi),

ton, cho‘ziqlik, pauza, temp, tembr, ohang

va bo‘g‘inlarga xos bo‘lgan

bo‘g‘in cho‘qqisi

(«вершина слога»), bo‘g‘inning oldi va

orqasidan ulanuvchi vositalar hamda segment fonemalarning ba’zi belgilari –

aspiratsiya,

qayta aspiratsiya (“preaspiratsiya”), singarmonizm, bo‘g‘izni qisish

kabilar kiradi. Bu

vositalar “prosodemalar” deb ham yuritiladi” [4].


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika – Зарубежная лингвистика

и лингводидактика – Foreign Linguistics and Linguodidactics

Issue – 3 № 3 (2025) / ISSN 2181-3701

148

Suyun Karimov nutqning individual xarakteri haqida gap ketganda uning ijrochisi

muayyan sub’yekt ekanligini e’tibordan qochirmaslik lozimligini ta’kidlaydi. Bu sub’yekt

ruhiyatining nutq ijrosi paytidagi turli-tumanligi mutlaqo bir-biriga o‘xshamaydigan,

boshqalar takrorlay olmaydigan nutqiy shakllarni vujudga keltiradi. Aytaylik, bir

semantik-stilistik ma’noni ifodalash uchun tavsiya etilgan bir xil fonetik vositalardan

foydalanilganda ham uni amalga oshirayotgan har bir individ nutqidagi tovushlar

tovlanishi boshqa so‘zlovchi nutqidagi o‘zgarishlardan farqlanadi [5]. Shu ma’noda nutqiy

ta’sirni kuchaytirishda

emfatik urg‘u, ohang, pauza

kabi prosodik vositalarning

ahamiyatini o‘rganishni taqozo qiladi.

I.M. Dzyaloshinskiy tildagi prosodik vositalar sifatida quyidagilarni belgilaydi:

intonatsiya, ovoz registri

(registrning past va o‘ta past ovozi, ayniqsa, ta’sirchan va

hukmron ovoz sifatida qabul qilinadi),

fonatsiya

(ovozdagi zo‘riqish, "jarangdor fonatsiya",

bo‘shashgan ovoz) va

artikulyasion holatlar, nutq tempi

va

pauza.

Keyingi yillarda nutqiy faoliyat jarayonida prosodik vositalarning o‘rni va

ahamiyatini o‘rganishga e’tibor qaratila boshladi. Bu borada, xususan, M.M. Gaziyevaning

muloqot jarayonida prosodik vositalarning lingvopragmatik xususiyatlarini tadqiq

qilishga yo‘naltirilgan ishi diqqatga sazovor [6]. Muallif prosodik birliklar sifatida

melodika, urg‘u, pauza, temp va tembr

kabilarning funksiyalari hamda chegaralarini

aniqlash; prosodik vositalarning gapning kommunikativ tiplarini shakllantirish, nutqiy

aktlar hosil qilish, gapning aktual bo‘linishidagi tema va remani ajratish, nutqda turli

bo‘yoqlarni ifodalash kabi pragmatik funksiyalarini asoslash; gapning aktual bo‘linishida

tema va remani ajratish urg‘uning intensiv harakati va nutqning melodik harakati orqali

amalga oshirilishi masalalarini tadqiq qilgan.

M.M. Gaziyeva muloqot jarayonida prosodik vositalarning ahamiyatini nutqiy akt

bosqichlari strukturasida tahlil qiladi. Bir o‘rinda: “Og‘zaki nutqda intonatsiya nutqiy

aktlarni ifodalovchi asosiy vosita sanaladi. Intonatsiya komponentlari – melodika, urg‘u,

pauza, temp va ovoz tembri turli mazmundagi nutqiy aktlarni hosil qilishda o‘ziga xos

funksiyalari bilan ishtirok etadi. Asosiy ovoz toni chastotasi va urg‘uning intensiv

harakatlari akustik parametr chegaralari bilan nutqiy aktlarni o‘zaro farqlaydi” deb

tavsiflasa, boshqa bir o‘rinda: “nutq hosil bo‘lishining ilk bosqichi sifatida lokutiv akt

fonetik-prosodik sathga

mansub hodisa hisoblanadi. Segment vositalar talaffuzidayoq

so‘zlashuvchilarning nutqida

fonatsiya, ohang, ton, tovushlarning intensivligi, temp

va

pauza

kabilar hisobga olinadi. So‘zlashuvchilarning kommunikativ niyati, nutq vaziyati va

kontekstga muvofiq tarzda segment birliklarni talaffuz qilish jarayoni lokutiv akt deb

yuritiladi... Illokutiv akt jumla tarkibidagi so‘zlovchining maqsadini ko‘rsatuvchi asosiy

axborotlardan biri sanaladi va u

intonatsiya orqali

ifodalanadi” [7] – deb yozadi. Shu tariqa,

aynan, ana shu lokutiv va illokutiv aktlar samaradorligi perlokutsiyani yuzaga keltiradi.

Demak, nutqiy aktlarning mazmunan turlicha bo‘lishi va shunga muvofiq tarzda

perlokutsiyaning mohiyati intonatsiya komponentlariga bog‘liqdir.

Olimboy eski “Ij” motosiklining pedalini bir tepib o‘t oldirdi-da, hayo-huy deb qishloqni

qoq ikkiga bo‘lgan yagona ko‘chadan Obshir qishloqqa – yuqoriga qarab yo‘l soldi. Uning

ortiga yopishib olgan bolakay chiyildoq, quloqni teshguday ovozda jar solardi.

– Hamma-a-a, To‘lqin tanknikiga to‘yga-aaa… To‘yga-a-a-a-a-yov. To‘lqin tanknikiga-

a-a-a, to‘y-ga-a-a-a-a!!!

Hovlisi adog‘idagi ariq bo‘yida tahorat olayotgan Ro‘zi maxsumning ichida og‘riq

turdi, yuragini nimadir chimillatib chaqqanday bo‘ldi. Tolning bilakday novdasiga orqasini

berib o‘tirib oldi.

Bolakayning chiyildoq ovozi maxsumning asabini qaqshatdi, chakka

tomirlari lo‘qillab og‘ridi.


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika – Зарубежная лингвистика

и лингводидактика – Foreign Linguistics and Linguodidactics

Issue – 3 № 3 (2025) / ISSN 2181-3701

149

– Xursand kalning nevarasiga o‘xshaydi. Tagi pastning

ovozi buncha sovuq

bo‘lmasa

, – g‘udrandi maxsum, so‘ng yuragini kuydirayotgan o‘tdan qutilish uchun

shaldirab oqayotgan ariq suvidan beixtiyor hovuchlab-hovuchlab icha boshladi.

(Q. Norqobil, “Osmon ostidagi sir”)

Ko‘chada Jamshid kutib turgan edi. Elchin uni ko‘rmaganday o‘tib ketmoqchi bo‘ldi.

Ammo sergaklikda uncha-buncha odamga dars bera oladigan Jamshid uning yo‘lini to‘sdi.

– Siz bu yoqqa chiqing, –

dedi qat’iy ohangda.

“Demak, Asadbek olib kelishni buyurgan”, deb o‘yladi Elchin. U bir to‘xtamga kelib

ulgurmay, Jamshid orqaroqdagi doirachiga

buyurdi

:

– Torni mana bu moshinga qo‘ying. Hofiz akangiz biz bilan birga ketadilar.

Elchin Jamshid bilan g‘idi-bidi aytishni o‘ziga ep ko‘rmay, mashinaga o‘tirdi.

(T. Malik,

“Shaytanat”, 1-kitob, 168-b.).

Jamshidning ovozidagi qat’iy ohang, buyruq akti Elchinni ham, shofyorni ham

bo‘ysunishga majbur qildi. Bu vaziyatda Jamshidga kuch bergan

bilvosita kommunikativ

ta’sir

Asadbek shaxsiga tegishli edi.

M.M. Gaziyeva intonatsiya va gapning aktual bo‘linishi xususida ikki xil qarash

mavjudligi xususida fikr yuritib, L.R. Zinder nazariyasiga ko‘ra, mantiqiy urg‘uning

funksiyasiga asosan intensivlik gapning aktual bo‘linishida asosiy vazifa bajarishini,

xususan, mantiqiy urg‘u tushgan bo‘lak rema hisoblanishini ta’kidlaydi. Tadqiqotchi

eksperimental-fonopragmatik kuzatishlar natijasida intonatsiya va gapning aktual

bo‘linishi haqidagi L.R.Zinder qarashlarining ilmiy jihatdan asosli ekanligini ko‘rsatadi,

degan xulosaga keladi: “og‘zaki nutqda intonatsiya gapning aktual bo‘linishi bilan aloqador

bo‘lib, urg‘uning intensivlik harakati gapda mantiqiy urg‘uni belgilaydi. Melodika esa unga

ma’lum ma’noda ta’sir ko‘rsatadi” [8].

So‘zlovchining ovoz darajasidagi bo‘yoqdorlik perlokutsiyani ta’minlovchi muhim

omillardan biri hisoblanadi. Quyidagi misollarda buni yaqqol ko‘rishimiz mumkin:

1) To‘ychi polvon To‘lqinni ko‘chada tutdi. Polvonni ko‘rib Xursand kalning

darvozasiga o‘zini uraman deb taysallagan edi, ulgurolmadi,

polvonning gurillagan

ovozidan joyida toshday qotdi

:

– Hov bola, beri ke! Qochma, o‘g‘lim!

(Q.Norqobil, “Osmon ostidagi sir”)

2) –

Men oshnam bilan gaplashib olay, malol kelmasa siz chiqib turing.

Tabibboshi malol kelganini yashirmay chimirilib qo‘ydi. Elchin buni sezib endi

qat’iyroq, buyruq ohangid

a dedi:

– Siz hujjatlarni to‘g‘rilang, hozir ketamiz.

– Men darrov chiqara olmayman, yaxshi yigit. Maslahatlashib olishim kerak.

– Maslahat pishgan! – dedi Elchin

ovozini bir parda ko‘tarib

. – Asadbek ikkita gapni

yoqtirmaydi.

Tabibboshining rangi bo’zardi. Lablari titradi... Rangining bo‘zargani, lablarining

titrashi g‘azabdan emas, qo‘rquvdan edi. U ortiqcha gap aytib yuborganini sezdi.

(T. Malik,

“Shaytanat”, 1-kitob, 8-b.)

3) – To‘xta! Gapni chaynama. – Jalil uning tizzasiga shap etib urdi. – Diplomim

bo‘lmasa ham miyam ishlab turadi. O‘zingni qiynama, bo‘ladigan gapdan gapir. Samandarni

Xudo rahmat qilsin. Sen bilan men bir qop-bir qop gunohni orqalab boramiz u yoqqa.

Samandar esa begunoh ketdi. Bu dunyoning g‘alvalarini ko‘rmay ketdi. Xudoning suygan

bandasi ekan. Endi u dunyoda huru g‘ilmonlar bilan ayshini surib yurgandir.

Jalilning

baland ovozda aytgan bu gaplari Asadbekka quvvat berganday

sergaklantirdi.

O‘zidan o‘zi nafratlandi...


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika – Зарубежная лингвистика

и лингводидактика – Foreign Linguistics and Linguodidactics

Issue – 3 № 3 (2025) / ISSN 2181-3701

150

– Jalil, – bu safar Asadbekning ovozi dadilroq yangradi, – sen ketaver.

(T. Malik,

“Shaytanat”, 1-kitob, 16-b.)

– Bu yig‘ilishimiz to‘satdan chaqirilgani bois, birortangizda aniq reja yo‘q! –

o‘rtadagi sukunatni vazirning o‘zi buzdi.

Uning tahlikali ovozidan atrofdagilar hushyor

tortdi.

(A. Mirzo, “Ajal bilan yuzma-yuz”)

Ushbu matnlardagi

gurillagan,

baland, qat’iyroq, buyruq ohangida, ovozini bir parda

ko‘tarib, tahlikali

kabi sifatovchi belgilar ovoz tembrining turli situativ vaziyatlarda

perlokutiv natijani yuzaga keltiruvchi fonetik-prosodik vosita vazifasini bajarganligini
ko‘rsatadi.

Toshday qotdi rangi bo‘zardi, lablari titradi, sergaklantirdi

kabi holatni

tavsiflovchi fe’llar esa perlokutsiya natijali bo‘lganligini ifodalaydi.

O‘zgachaligi bilan ajralib turadigan yoki taniqli (shuningdek, parodiya qilingan)

individual ovoz ham o‘ziga xos ta’sir vositasi bo‘lishi mumkin.


FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI:

1.

Grice P. Meaning. The Philosophical Review, 1957 – Р.77-88.

2.

Серль Ж. Что такое речевой акт? Перевод с английского И. М. Кобозевой//

Новое в зарубежной лингвистике.Выпуск XVII/ 1986. – C. 151-170.

3.

Ахманова О.С. Словарь лингвистических терминов. – М.: СЭ, 1969. – С.367.

4.

Баскаков Н.А., Содиқов А.С., Абдуазизов А.А. Умумий тилшунослик. –Т.:

Ўқитувчи, 1979. – Б. 63/

5.

Каримов С. Ўзбек тилининг фонетик стилистикаси. Монография. –

Самарқанд: СамДУ нашри, 2016. – Б.17.

6.

Газиева

М.М.

Мулоқот

жараёнида

просодик

воситаларнинг

лингвопрагматик хусусиятлари: филол.фанл.бўйича фалсафа д-ри (PhD)
дисс.автореф. – Тошкент, 2018.

7.

Газиева

М.М.

Мулоқот

жараёнида

просодик

воситаларнинг

лингвопрагматик хусусиятлари: филол.фанл.бўйича фалсафа д-ри (PhD)
дисс.автореф. – Тошкент, 2018. – Б. 20.

8.

Газиева

М.М.

Мулоқот

жараёнида

просодик

воситаларнинг

лингвопрагматик хусусиятлари: филол.фанл.бўйича фалсафа д-ри (PhD)
дисс.автореф. – Тошкент, 2018. – Б. 21.

Библиографические ссылки

Grice P. Meaning. The Philosophical Review, 1957 – Р.77-88.

Серль Ж. Что такое речевой акт? Перевод с английского И. М. Кобозевой// Новое в зарубежной лингвистике.Выпуск XVII/ 1986. – C. 151-170.

Ахманова О.С. Словарь лингвистических терминов. – М.: СЭ, 1969. – С.367.

Баскаков Н.А., Содиқов А.С., Абдуазизов А.А. Умумий тилшунослик. –Т.: Ўқитувчи, 1979. – Б. 63/

Каримов С. Ўзбек тилининг фонетик стилистикаси. Монография. – Самарқанд: СамДУ нашри, 2016. – Б.17.

Газиева М.М. Мулоқот жараёнида просодик воситаларнинг лингвопрагматик хусусиятлари: филол.фанл.бўйича фалсафа д-ри (PhD) дисс.автореф. – Тошкент, 2018.

Газиева М.М. Мулоқот жараёнида просодик воситаларнинг лингвопрагматик хусусиятлари: филол.фанл.бўйича фалсафа д-ри (PhD) дисс.автореф. – Тошкент, 2018. – Б. 20.

Газиева М.М. Мулоқот жараёнида просодик воситаларнинг лингвопрагматик хусусиятлари: филол.фанл.бўйича фалсафа д-ри (PhD) дисс.автореф. – Тошкент, 2018. – Б.