Авторы

  • Садокат Юсупова
    Докторант, Самаркандский государственный университет имени Шарофа Рашидова

DOI:

https://doi.org/10.71337/inlibrary.uz.foreign-linguistics.75643

Ключевые слова:

Султан Мухаммад Шайбанийхан Захириддин Мухаммад Бабур «Бобур-наме» Самаркандская литературная среда литература перевод историчность критический текст художественность.

Аннотация

В данной статье представлена информация о жизни и творческом пути великого полководца, царя и поэта Султана Мухаммада Шейбани-хана, а также об истории Шейбани-хана и династии Шейбанидов. В частности, на основе конкретных фактов рассматриваются вопросы анализа образа Султана Шейбани-хана в произведениях Мирзо Мухаммада Хайдара "Тарихи Рашиди," Захириддина Мухаммада Бабура "Бабур-наме" и трудах Камолиддина Бинои.  Подробно исследуются жизнь и деятельность Мухаммада Шейбани-хана, его вклад в науку, образование и просвещение, а также вопросы его творчества.


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika –

Зарубежная лингвистика и
лингводидактика – Foreign

Linguistics and Linguodidactics

Journal home page:

https://inscience.uz/index.php/foreign-linguistics

The portrayal of Shaybani Khan in "Baburnama"

Sadokat YUSUPOVA

1


Samarkand State University named after Sharof Rashidov

ARTICLE INFO

ABSTRACT

Article history:

Received November 2024

Received in revised form
10 December 2024
Accepted 25 December 2024
Available online

25 January 2025

This article provides information about the life and creative

journey of Sultan Muhammad Shaybani Khan, a great
commander, king, and poet, as well as the history of Shaybani

Khan and the Shaybanid dynasty. Specifically, the analysis of

Sultan Shaybani Khan's portrayal in works such as Mirza

Muhammad Haydar's "Tarikh-i Rashidi," Zahiriddin Muhammad
Babur's "Baburnama," and Kamoliddin Binoi's writings is

examined based on concrete facts. The life and activities of

Muhammad Shaybani Khan, his contributions to science,

education, and enlightenment, as well as matters related to his
creative work, are extensively explored.

2181-3701/© 2024 in Science LLC.
DOI:

https://doi.org/10.47689/2181-3701-vol3-iss1

/S

-pp277-282

This is an open-access article under the Attribution 4.0 International
(CC BY 4.0) license (

https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.ru

)

Keywords:

Sultan Muhammad Shaybani

Khan,
Zahiriddin Muhammad
Babur,

"Baburnama",
Samarkand literary
environment,

literature,
translation,
historicity,
critical text,

artistry

“Boburnoma”da Shayboniyxon tasviri

ANNOTATSIYA

Kalit so‘zlar:

Sulton Muhammad

Shayboniyxon,
Zahiriddin Muhammad
Bobur,

“Boburnoma”,
Samarqand adabiy muhiti,
adabiyot,
tarjima,

tarixiylik,
tanqidiy matn,
badiiylik.

Ushbu maqolada buyuk sarkarda, shoh va shoir Sulton

Muhammad Shayboniyxonning hayoti, ijod yo‘li, Shayboniyxon

va shayboniylar sulolasi tarixi haqida ma’lumot beriladi.
Xususan, Mirzo Muhammad Haydarning “Tarixi Rashidiy”,

Zahiriddin Muhammad Boburning “Boburnoma”, Kamoliddin

Binoiyning asarlarida Sulton Shayboniyxon obrazining tahlil

etilishi masalalari aniq faktlar asosida o‘rganiladi. Muhammad
Shayboniyxon hayoti va faoliyati, uning fan, ta’lim, maorifga

qo‘shgan hissasi ijod masalalari ham keng tadqiq etiladi.

1

Doctoral student, Samarkand State University named after Sharof Rashidov. E-mail: sadokatyusupova1998@gmail.com


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika – Зарубежная лингвистика

и лингводидактика – Foreign Linguistics and Linguodidactics

Special Issue – 1 (2025) / ISSN 2181-3701

278

Описание Шейбани-хана в «Бабур-наме»

АННОТАЦИЯ

Ключевые слова:

Султан Мухаммад
Шейбани-хан,

Захириддин Мухаммад

Бабур,

«Бабур-наме»,
самаркандская
литературная среда,

литература,

перевод,

историчность,

критический текст,
художественность.

В данной статье представлена информация о жизни и

творческом пути великого полководца, царя и поэта

Султана Мухаммада Шейбани-хана, а также об истории

Шейбани-хана и династии Шейбанидов. В частности, на
основе конкретных фактов рассматриваются вопросы

анализа образа Султана Шейбани-хана в произведениях

Мирзо Мухаммада Хайдара «Тарихи Рашиди», Захириддина

Мухаммада Бабура «Бабур-наме» и трудах Камолиддина
Бинои. Подробно исследуются жизнь и деятельность

Мухаммада Шейбани-хана, его вклад в науку, образование и

просвещение, а также вопросы его творчества.

Istiqlol shabadasi esayotgan mustaqil yurtimizda inson va uning qadr-qimmati

yuqori pog‘onada turadi. Mustqaillikka erishganimizdan so‘ng o‘z yurti, tili, madaniyat va
qadriyatlar tarixini bilishga, o‘zlikni anglashga qiziqish ortib bormoqda. Albatta, bu tabiiy
hol bo‘lib, odamzod borki, avlod-ajdodi kimligini, tug‘ilib o‘sgan Vatanining buyuk tarixini
bilishga intiladi. Shunday ekan, biz o‘z o‘tmishimiz va tariximizni asl holida
o‘rganmog‘imiz lozim. O‘z nomini tarixga muhrlay olgan shaxslarning hayoti va
faoliyatini, erishgan yutuq va yo‘l qo‘ygan xatolarini oqilona baholay olsak – bu, albatta,
biz uchun, kelajak avlod uchun tarbiya vositasi bo‘lib xizmat qiladi.

Shoʻro davrida, hatto bugungi kunga kelib ham Zahiriddin Muhammad Bobur va

Shayboniyxon munosabatlari bir-biriga zid ravishda oʻrganilib, ularni oq va qora ranglarda
koʻrish, ijobiy-salbiy baho berish holatlarini uchratamiz. Bunday talqinlar haqiqatga toʻgʻri
kelmaydi. Shu jumladan, Muhammad Shayboniyxon ham o‘zbek madaniyati tarixi va
adabiyoti taraqqiyotida munosib o‘rin tutgan sarkarda va ijodkordir. Muhammad
Shayboniyxonning tarixiy va adabiy asarlardagi tasviriga e’tibor qaratish, XV–XVI asr
Vatanimiz va ajdodlarimiz tarixi bitilgan tarixiy-memuar asarlarning har tamonlama keng
tadqiq etilishi o‘zbek xalqi tarixi va adabiyoti bilan bog‘liq masalalarni yaratishga xizmat
qiladi. Tarixiy-adabiy asarlarda Shayboniyxon timsolini tarixiy, adabiy jihatdan o‘rganish
orqali Muhammad Shayboniyxon hayoti va faoliyati, uning shaxs va ijod masalalari ham
keng tadqiq etiladi. Bu esa kelajak avlodni har tamonlama barkamol inson qilib
tarbiyalashda muhim estetik vazifani bajaradi. O‘zlikni anglash tarixni bilishdan
boshlanadi. Isbot talab bo‘lmagan ushbu haqiqat davlat siyosati darajasiga ko‘tarilgan
bugungi kunda Muhammad Shayboniyxon singari shoir, sarkarda, davlat arbobining hayoti
va faoliyati mukammal aks etgan, qolaversa, o‘tmish tarixiy voqeyligi to‘la bayon etilgan
asarlarni yangicha nuqtai nazardan o‘rganish ham muhim ahamiyatga ega.

Shoh va shoir, shayboniylar sulolasi asoschisi, buyuk sarkarda Sulton Muhammad

Shayboniyxonning hayot va ijod yo‘li bugungi kunga kelib Sharq va G‘arb tarixchi,

adabiyotshunos olimlari tomonidan ulkan qiziqishga sabab bo‘lmoqda. Biroq

Shayboniyxon va shoir sulolasi tarixi dunyo hamjamiyatida yetuk figuralar Amir Temur,

Zahiriddin Muhammad Bobur, Chingizxon kabi sarkardalarga nisbatan kamroq o‘rganilib

kelingan. Mustaqillikning birinchi choragidan to 2007–2008-yillargacha Shayboniyxon

va shayboniylar sulolasining tarixini o‘rganilishining chetda qolishiga bo‘lgan bir


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika – Зарубежная лингвистика

и лингводидактика – Foreign Linguistics and Linguodidactics

Special Issue – 1 (2025) / ISSN 2181-3701

279

qancha sabablar mavjud. Birinchidan, mustaqillikning birinchi yillaridanoq, 1993-yilda

Bobur Mirzoning 510 yilligi, 1994-yilda Mirzo Ulug‘bekning 600 yilligi juda keng

nishonlandi. 1996-yilda esa buyuk davlat arbobi Amir Temurning 660 yillik yubileyi

nishonlandi. Shu munosabat bilan temuriylar shaxsiga e’tibor oshib bordi. Natijada

Zahiriddin Muhammad Boburga o‘z davrida dushman bo‘lgan Shayboniyxon va sulolasi

tarixining o‘rganilishi ortda qola boshladi. Bundan tashqari Sulton Muhammad

Shayboniyxonning o‘zbek xalqi va davlatchiligi tarixini xolis yoritish borasida 1998-yilda

Birinchi Prezidentimiz I.A.Karimov va tarixchi, adabiyotshunos olimlar bilan uchrashuv

o‘tkazib, unda “O‘zbek” nomini Shayboniyxon bilan bog‘lanilayotganligini hamda o‘zbek

xalqining ildizlari juda ham qadimiy ekanligini ta’kidlab o‘tadi. Natijada Shayboniyxon va

uning sulolasi tarixi, adabiy muhitini o‘rganishga go‘yo ko‘proq urg‘u bermaslik kabi

ko‘rsatmadek qabul qilingan edi. Biroq bu ko‘rsatma berilmagan edi. Bobur Mirzo

xalqimizning buyuk farzandi bo‘lgani kabi Shayboniyxon ham yetuk davlat arboblaridan

biri hisoblanadi. “Adabiyot, ilm, ma’rifat nuqtai nazaridan u hamon yashayapti.

O‘zligimizni anglab, buyuk tariximizni yoshlarga tushuntirsak, ilm-ma’rifatni

rivojlantirsak, hech qachon kam bo‘lmaymiz.”

[Oʻzbekiston Ruspublikasi Prezidenti

Sh.M. Mirziyoevning Andijon viloyati “Bogʻi Bobur” istirohat maskanida soʻzlagan

nutqidan. 05.06.2017.]

Bu kabi sabablar Shayboniyxon va sulolasi ijtimoiy tuzilishi, adabiy jarayonlarni

o‘rganilishiga biroz to‘sqinlik qilib keldi.

Shayboniyxon va shayboniylarning ham davlatchilik tarixidagi xizmatlari beqiyos

boʻlib, Muhammad Shayboniyxon siyosat maydoniga kirib kelishi ayni temuriylar

saltanatining parchalanishiga toʻgʻri kelgan. Bu siyosiy holatni toʻgʻri va aniq baholay

olgan Shayboniyxon, Movarounnahr hududlarini ishgʻol qilib, Dashti Qipchoq qabilalarini

birlashtirib, oʻzbek davlatini qayta bunyod etishga kirishdi.

Yana shuni alohida ta’kidlash kerakki, Shayboniyxon shariat amallariga

boʻysungan va musulmonlik qoidalariga amal qilgan. Uning din arkonlaridan yaxshi

xabardor ekanligini Bobur Mirzo ham ma’qullagan. Muhammad Shayboniyxon oʻzini

sunniylik mazhabidagi musulmonlarning himoyachisi deb hisoblagan.

Uning Qurʼon

tafsiri boʻyicha qorilar bilan suhbat qurgan paytlari ham boʻlgan. Ayni shu yuksak bilimi

uchun zamondosh ulamolar, shoir va tarixchilar Shayboniyni “Xalifa ur-Rahmon” va “Imom

az-Zamon”, yaʼni “Davr imomi” va “Tangrining yerdagi xalifasi” deb ulugʻlagan.

Muhammad Shayboniy nafaqat kuch-qudratli sarkarda boʻlishi bilan birgalikda

ilm-u maʼrifat homiysi va benazir ijodkor sifatida ham qudratli shaxs edi. Muhammad

Shayboniyxon ijodi va faoliyati o‘zi tiriklik davridanoq o‘rganila boshlangan deyishimiz

mumkin. Chunki XVI asrda Xasanxo‘ja Nisoriyning “Muzakkiri ahbob”, Muhammad

Solihning “Shayboniynoma” asarlarida, Binoiy, Mulla Shodiy kabi ijodkorlar asarlarida

ham Shayboniyxon timsoliga to‘xtalib o‘tiladi.

Zahiriddin Muhammad Boburning bobosi Temur Abu Saiddan so‘ng Turon

o‘lkasidagi 3 ta mintaqani, ya’ni Xorazm, Xuroson va Movarounnahrni birlashtirgan

yagona xon – bu Shayboniyxon hisoblanadi. Shayboniyxon katta jismoniy kuch va harbiy

tashkilotchilik qobiliyatiga ega boʻlgan shaxs edi. Garchi xonlar avlodidan boʻlishiga

qaramay, barcha muvaffaqiyatga oʻz kuchi bilan erishgan sanoqli shaxslardan biri

sanaladi. Muhammad Shayboniyxon koʻchmanchi oʻzbek qabilalari hukmdori va Tura

(Gʻarbiy Sibir) xoni Abulxayrxonning nabirasi, Shoh Budogʻ sultonning oʻgʻli boʻlib,

1451-yil tugʻilgan. Sulton Shayboniyxonning kelib chiqishi chingiziylarga borib taqaladi.


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika – Зарубежная лингвистика

и лингводидактика – Foreign Linguistics and Linguodidactics

Special Issue – 1 (2025) / ISSN 2181-3701

280

Bobosi Abulxayrxon Chingizxonning katta oʻgʻli Joʻjining beshinchi farzandi boʻlmish

Shaybon naslidan edi. Shayboniyxon tugʻilgan paytda saroy ahli orasida bolaga turkiy

odatlarga koʻra ikki xil ism qoʻyish kerak boʻlgan. Natijada unga arabcha Muhammad,

turkiycha Ulugʻbek ismi berilgan. Otasidan bolalik chogʻida yetim qolgan Shayboniyxon

baʼzi rivoyatlarga koʻra, ukasi bilan birga otasining sodiq xizmatkori Qorachabek oilasida

tarbiyalanadi. Buxoroda yashagan yillari Qurʼonni juda yaxshi oʻquvchi qorilardan biri

Mavlono Muhammad Xitoyidan dars olgan.

Zahiriddin Muhammad Boburning “Boburnoma” asarida Shayboniyxon tasviri

yetarlicha tarixiy faktlar asosida keltirilgan. Otasidan erta yetim qolgan Zahiriddin,

12 yoshida otasining oʻrniga Fargʻona ulusiga hokimlikka koʻtarilgan Bobur endilikda

Andijon taxti uchun oʻz qon-qarindoshlarining xiyonatiga uchraydi. Andijon taxti uchun

ukasi Jahongir Mirzo, amakisi Sulton Ahmad Mirzo, togʻasi Sulton Mahmudxon va boshqa

gʻanimlari bian kurashishga majbur boʻladi. Jahongir Mirzo bilan murosaga kelolmay,

ukasiga Fargʻona ulusining yarmini berishga qaror qiladi va oʻzi Samarqand uchun olib

borilayotgan kurashga kirishib ketadi. Samarqand jangida katta kuch bilan kirib kelgan

Shaybobiyxonga magʻlub boʻlib, Samarqandni tashlab ketishga majbur boʻladi. 1504-yilda

Shayboniyxon Andijonni ham qoʻlga kiritgandan soʻng Bobur janub tomon harakatlanib,

Kobul ulusida oʻz hokimiyatini oʻrnatadi. Barchamizga ma’lumki, Bobur adabiyot va

adabiy kechalarni xush koʻrgan va jon-u dili bilan ishtirok etgan. Zahiriddin Muhammad

Bobur hech bir adabiy kechalarda yoki shoirlar xususida hech bir oʻrinda bir yoqlama fikr

yuritmagan. Boburnomada: “Yana Muhammad Solih edi, choshniliq gʻazallari bor, agarchi

hamvorligʻi choshnisida yoʻqtur, turkiy she’ri ham bor, yomon aytmaydur. Soʻngra

Shayboniyxon qoshigʻa kelib edi, filjumla rioyat qilub edi. Shayboniyxon otigʻa bir turkiy

masnaviy bitibdur. “Ramali musaddasi maxbun” vaznidakim “Subha” vazni boʻlgʻay,

bisyor sust va furudtur, ani oʻqigʻon kishi Muhammad Solihning she’ridan bee’tiqod

boʻlur. Bir yaxshi bayt budur:

Boʻldi Tanbalgʻa vatan Fargʻona,

Qildi Fargʻonani tanbalxona”.

Bobur Muhammad Solihni Shayboniyxonning tomoniga oʻtib ketgan boʻlsa ham,

shoir Muhammad Solih haqida ham haqiqatni haqiqatligicha ifodalab bergan. [Zahiriddin

Muhammad Bobur, 1960:270.]

1500-yilning iyul oyidan Muhammad Solih Shayboniyxonning saroy shoiriga

aylanadi. [Ahmedov B., 1994: 216.] Samarqandni qo‘lga kiritgandan so‘ng

Shayboniyxonning mulozimiga aylanadi: “Samarqand Muhammad Shayboniyxon qoʻliga

kirgach, unga mulozim boʻlib, xonning saltanat saroyi ichkilari qatorida xizmatda turdi”.

[G‘iyosiddin ibn Humomiddin Xondamir, 2013.]

Zahiriddin Muhammad Bobur mushohadalarining birida Shayboniyxonga atab

yozilgan dostonning vaznini aniqlashi bilan birga, uning mazmuni haqida tanqidiy

fikrlarini keltirib oʻtgan. “Andijon viloyatini Tanbalxona ham derlar, ul masnaviyda

muncha bayt ma’lum emaskim, boʻlgʻay.” [“Boburnoma”, 1979:139.] Akademik

B.Valixoʻjayev Muhammad Solihning bu masnaviysiga shunday deydi: “Ammo Bobur

ba’zan (qiziqqonlik bilan) u yoki bu shoir ijodi va asari toʻgʻrisida xulosa ham chiqaradi.

“Shayboniynoma”dan tanho bir baytini ma’qullaydi-da, qolgan hamma qismlarini bisyor

sust va furud deb aytadi. Aslida esa Muhammad Solihning mazkur asari shoir


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika – Зарубежная лингвистика

и лингводидактика – Foreign Linguistics and Linguodidactics

Special Issue – 1 (2025) / ISSN 2181-3701

281

dunyoqarashidagi cheklanganliklar bilan belgilanuvchi nuqson va kamchiliklardan qat’iy

nazar, oʻzbek epik poeziyasi, realistik tasvir uslubi tarixida ovziga xos mavqeni egallashi

adabiyotshunosligimiz tomonidan isbot etilgandir” [Oʻzbek adabiyoti tarixi, 1984:77]

“Buxoro yohud Movarounnahr tarixi” kitobida Herman Vamberi Muhammad Solih

haqida shunday izoh qoldirgan: “Keyinchalik Movarounnahrga ketib, Sulton Mahmud

saroyi doirasida e’tibor qozongan va nihoyat, Shayboniy Muhammadxon uni saroy shoiri

qilib olgan.” [Herman Vamberi, 1990:73.]

Darhaqiqat, shoir Muhammad Solih Shayboniyxon hayoti va ijod yoʻlini yoritish

bilan bir qatorda Shayboniyxon uchun yirik masnaviy yaratadi. Bu masnaviyi orqali

temuriyzodalar suloloasiga adovati borligini bildirar, xalq orasida qasddan kichik janrlar

vositasida ularni hajv qilib yurar edi. Bu esa Boburning Muhammad Solih ijodiga nisbatan

xolis xulosa qilishiga oʻz ta’sirini koʻrsatgan. Lekin Muhammad Solihning she’riyati,

asarlari hattoki raqibi Shayboniyxonga atab yozilgan “Shayboniynoma” asari ham Navoiy,

Bobur tomonidan birdek ijobiy baholangan. Shuning uchun ham kanadalik shaqrshunos

olima Mariya Sabtelni Muhammad Solihni oʻz davrining professional shoiri deb ataydi.

Muhamad Shayboniyxon devonnavis shoir bo‘lib, uning bizgacha bir devoni yetib

kelgan. Shoir sifatida Shayboniyxon, Shohbaxt, Shoyboq, Shoybek, Sheboni, Shohibek,

Shayboniy taxalluslari bilan sheʼrlar yozgan, kamdan-kam ijodkorga nasib etadigan rutba

– Devon yozishga muvaffaq boʻlgan.

Devonning yaqona qo‘lyozmasi mavjud bo‘lib, hozirda Turkiyada saqlanib

kelinmoqda. Devon g‘azal, ruboiy, qit’a, fard, tuyuq, masnaviy kabi janrdagi she’rlardan

iborat. Natijada bu devonga asoslanib, chet ellik o‘zbek olimi Temur Xo‘ja o‘g‘li XX asrning

70-yillarida dissertatsiya yozgan. Dissertatsiya 200 sahifadan iborat bo‘lib, unda

Shayboniyxon hayot yo‘li, g‘azallari va “Bahrul hudo” nomli masnaviysi tahlil etilgan.

Bundan tashqari Shayboniyxonning o‘g‘li Temur Sultonga atab pand-nasihat

xarakteridagi asari ham mavjuddir. Muhammad Shayboniy adabiy merosining asosiy

qismini urush tafsilotlari, hayotiy muammolar, darvishlik kechinmalari bilan yoʻgʻrilgan

diniy-tasavvufiy qarashlar aks etgan gʻazallar tashkil etadi. Shayboniyxonning sheʼr va

gʻazallari xalq orasida keng tarqalgan va mashhur boʻlgan.

Roviylarning xabar berishiga qaraganda, Shayboniyxonning islom ulamolariga

boʻlgan hurmati yuksak darajada boʻlgan. Harbiy safarlarida oʻzi bilan kichkina goʻzal

kutubxonasini olib yurgani va Amir Temur kabi Damashq va Halab ulamolari bilan diniy

munozaralarga qatnashgani haqida maʼlumotlar mavjud. Mirzo Bobur ham

Shayboniyxonning islomiy bilimi yuksak ekanligini tan oladi. Shayboniyxon yuksak mahorat

va did bilan madaniyat, morif sohasida temuriylardan ibrat olib, Samarqand, Toshkent va

Buxoroda madrasa, masjidlar barpo etadi. davlat boshqaruvida “suyurg‘ol” tizimini joriy

qilib, davlatni iqtisodiy va siyosiy jihatdan mustahkamlaydi. Uning ta’lim va maorif

sohasidagi islohotlari alohida ahamiyatga ega bo‘lib, ko‘p bosqichli o‘qitish tizimini joriy

qiladi. Ta’limda quyi va yuqori bosqich tizimini joriy qilib, quyi bosqichda maktabga bolalar

6 yoshdan qabul qilingan bo‘lib, 2 yil maktabda o‘qigach, o‘qish madrasada davom

ettirilgan. Xon bilimli, ziyoli kishilarni qadrlagan, ularni jamiyatning asosiy tayanchiga

aylantirishga harakat qilgan. Shayboniyxonning bu kabi ishlari barchani e’tiboriga sazovor

bo‘ladi. Natijada, Bobur va Shayboniyxon o‘rtasidagi uzoq yillardan buyon shakllanib

qolgan tushunchaga chek qo‘yish lozim. Bir xalq va millatga mansub ikki buyuk

hukmdorning tarixdagi o‘rni beqiyosdir.


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika – Зарубежная лингвистика

и лингводидактика – Foreign Linguistics and Linguodidactics

Special Issue – 1 (2025) / ISSN 2181-3701

282

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI:

1.

Oʻzbekiston Respublikasi Prezidenti Sh.M. Mirziyoevning Andijon viloyati «Bogʻi

Bobur» istirohat maskanida soʻzlagan nutqidan. 05.06.2017.

2.

Zahiriddin Muhammad Bobur. Boburnoma. –T.: Fan, 2019. – 5 b.

3.

Muhammad Solih. Shayboniynoma. –T.: OʻzSSR fanlar akademiyasi nashriyoti,

1961. – 320 b.

4.

Zahiriddin Muhammad Bobur. Boburnoma. Tosh.: O‘qituvchi, 2008.

5.

Ahmedov B. Tarixdan saboqlar. –T.: O‘qituvchi, 1994.-B.216.

6.

G‘iyosiddin ibn Humomiddin Xondamir. Habib us-siyar fi axbori afrodi bashar. –

T.: O‘zbekiston, 2013. –B.1094.

7.

Oʻzbek adabiyoti tarixi, 3-jild. Toshkent: Fan.1984.

8.

Herman Vamberi. Buxoro yohud Movarounnahr tarixi. – T.: G‘.G‘.ulom nomidagi

ASN, 1990. -B 73.

9.

Sabtelni, M. The poetic circle at the court of Timurid Sultan Husain Baiqara and

its political significiance. – Harward, 1979.

10.

Qorayev Sh. O‘zbek sultonlari tazkirasi. Monografiya. – T.: Ilm-fan va

ma’naviyat, 2024. – B.310.

Qorayev Sh. Temuriy shoirlar tazkirasi. Monografiya

Библиографические ссылки

Oʻzbekiston Respublikasi Prezidenti Sh.M. Mirziyoevning Andijon viloyati «Bogʻi Bobur» istirohat maskanida soʻzlagan nutqidan. 05.06.2017.

Zahiriddin Muhammad Bobur. Boburnoma. –T.: Fan, 2019. – 5 b.

Muhammad Solih. Shayboniynoma. –T.: OʻzSSR fanlar akademiyasi nashriyoti, 1961. – 320 b.

Zahiriddin Muhammad Bobur. Boburnoma. Tosh.: O‘qituvchi, 2008.

Ahmedov B. Tarixdan saboqlar. –T.: O‘qituvchi, 1994.-B.216.

G‘iyosiddin ibn Humomiddin Xondamir. Habib us-siyar fi axbori afrodi bashar. –T.: O‘zbekiston, 2013. –B.1094.

Oʻzbek adabiyoti tarixi, 3-jild. Toshkent: Fan.1984.

Herman Vamberi. Buxoro yohud Movarounnahr tarixi. – T.: G‘.G‘.ulom nomidagi ASN, 1990. -B 73.

Sabtelni, M. The poetic circle at the court of Timurid Sultan Husain Baiqara and its political significiance. – Harward, 1979.

Qorayev Sh. O‘zbek sultonlari tazkirasi. Monografiya. – T.: Ilm-fan va ma’naviyat, 2024. – B.310.

Qorayev Sh. Temuriy shoirlar tazkirasi. Monografiya. – T.: Intellekt, 2023. –B .262.