Авторы

  • Сурайё Саатова
    Преподаватель, Национальный университет Узбекистана имени Мирзо Улугбека

DOI:

https://doi.org/10.71337/inlibrary.uz.foreign-linguistics.67245

Ключевые слова:

лингвоперсонология языковая личность художественный текст персонаж речь

Аннотация

В статье исследуется концепция языковой личности в контексте лингвоперсонологии, подчеркивая ее значение в анализе художественных текстов. Языковая личность рассматривается как основополагающее понятие, обозначающее человека, который создает речь, передает и воспринимает ее. В работе анализируются особенности языковой личности писателя и персонажей, их влияние на структуру и содержание художественного текста. Особое внимание уделено тому, как личностные характеристики автора и персонажей проявляются в речевом поведении и способствуют глубокому пониманию их мотиваций и характеров


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika

Зарубежная

лингвистика

и

лингводидактика

Foreign

Linguistics and Linguodidactics

Journal home page:

https://inscience.uz/index.php/foreign-linguistics

Formation of mother language personality in a literary
text (based on U. Hamdam's works)

Surayya SAATOVA

1


National University of Uzbekistan named after Mirzo Ulugbek

ARTICLE INFO

ABSTRACT

Article history:

Received April 2024

Received in revised form

10 May 2024

Accepted 25 May 2024

Available online

25 June 2024

The article examines the concept of linguistic personality in

the context of linguistic personology, emphasizing its
importance in the analysis of literary texts. Linguistic
personality is considered as a fundamental concept denoting a

person who creates, transmits, and perceives speech. The work
analyzes the features of the linguistic personality of the writer

and characters and their influence on the structure and content
of the literary text. Particular attention is paid to how the
personal characteristics of the author and characters are

manifested in speech behavior and contribute to a deep
understanding of their motivations and characters.

2181-3701

2024 in Science LLC.

DOI:

https://doi.org/10.47689/2181-3701-vol2-iss1

/S

-pp509-514

This is an open-access article under the Attribution 4.0 International

(CC BY 4.0) license (

https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.ru

)

Keywords:

linguopersonology,

linguistic personality,

literary text,

character,

speech.

Badiiy matnda ona lisoniy shaxsining voqelanishi (U.
Hamdam asarlari misolida)

ANNOTATSIYA

Kalit so‘zlar

:

lingvopersonologiya,

lisoniy shaxs,

badiiy matn,

personaj,

nutq.

Tilshunoslikda tildan foydalanuvchi shaxs tushunchasiga

nibatan lisoniy shaxs atamasi qoʻllanmoqda. Lisoniy shaxs
lingvopersonologiya yoʻnalishining asosiy tushunchalaridan biri
boʻlib, nutqni yaratuvchi, uni boshqalarga uzatuvchi va idrok

etuvchi shaxsni anglatadi. Ushbu maqolada lisoniy shaxsning
badiiy matnda ifodalanishi, yozuvchi va personaj lisoniy

shaxsidagi o‘ziga xosliklar ochib berilgan. Badiiy matnda ona

lisoniy shaxsini shakllantirish, uni yaratishdagi yozuvchi
mahorati haqida fikr yuritiladi.

1

Teacher, National University of Uzbekistan named after Mirzo Ulugbek.


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika

Зарубежная лингвистика

и лингводидактика

Foreign Linguistics and Linguodidactics

Special Issue

1 (2024) / ISSN 2181-3701

510

Формирование материнской лингвистической личности

в художественном тексте (по произведениям У. Хамдама)

АННОТАЦИЯ

Ключевые слова:

лингвоперсонология,

языковая личность,

художественный текст,

персонаж,

речь.

В статье исследуется концепция языковой личности в

контексте лингвоперсонологии, подчеркивая ее значение в

анализе художественных текстов. Языковая личность

рассматривается

как

основополагающее

понятие,

обозначающее человека, который создает речь, передает и

воспринимает ее. В работе анализируются особенности

языковой личности писателя и персонажей, их влияние на

структуру и содержание художественного текста. Особое

внимание уделено тому, как личностные характеристики

автора и персонажей проявляются в речевом поведении и

способствуют глубокому пониманию их мотиваций и

характеров.

KIRISH

Zamonaviy

tilshunoslikning

asosiy

yo‘nalishi

ilmiy

tadqiqotlarning

antropotsentrikligi, ularning odamlar uchun ahamiyati, insonning o‘zini va dunyoni bilish

jarayonidagi roli bilan belgilanadi. XX asr 90-

yillardan “lisoniy shaxs” tushunchasi

antropotsentrik tilshunoslikning asosiy tushunchasiga aylandi.

Badiiy asar tili haqida qator tadqiqotlar olib borgan V.

Vinogradov “Badiiy proza

haqida” nomli asarida

lisoniy shaxs

terminini qo‘llagan va lisoniy shaxs konsepsiyasini

ishlab chiqqan.

Tilshunoslikda bu yo‘nalishdagi dastlabki qarash Y.N.

Karaulovning lisoniy shaxs

haqidagi taʼlimotidir. Lisoniy shaxs deganda olim “struktur va lisoniy murakkablik

darajasi; voqelikni aks ettirish chuqurligi va aniqligi; muayyan maqsadga

yo‘naltirilganligi,

farq qiluvchi nutqiy asarni (matnni) yaratish va idrok etishni

belgilovchi qobiliyat va xususiyatlar majmuini ajratadi.

ADABIYOTLAR TAHLILI VA METODOLOGIYASI

Bugungi zamon tilshunosligida xalqning madaniyatini, tarixini, milliy an’analarini

va boshqa oz‘iga xos xususiyatlarini nutqida nomoyon qilgan so‘zlovchi shaxs, ya’ni

lisoniy shaxs tadqiqotlarning o‘rganish obyektiga aylandi. I.I.

Xaleeva lisoniy shaxsni

madaniyatlararo muloqotda to‘liq ishtirok etish qobiliyatining ko‘rsatkichi sifatida

belgilaydi.

Badiiy matnda lisoniy shaxsning namoyon bo‘lishi

yozuvchining tildan foydalana

olish layoqati bilan birga, kuzatuvchanligi, har bir shaxsga, aniqrog‘i, asarda lisoniy shaxs

sifatida gavdalantirilishi nazarda tutilayotgan personajning ijtimoiy mavqeyi, ijtimoiy

roliga qarab

tildan qay darajada foydalana olishini ilg‘ay olishi bilan belgilanadi

.

Badiiy matnda personajlar nutqi turli lisoniy shaxslar haqidagi tasavvurlarni

berishda muhim manba bo‘lib xizmat qiladi. Personajlar nutqining o‘ziga xosligini

ta’minlashda yozuvchining mahorati asosiy omil sanaladi. Badiiy matn, eng avvalo,

so‘zlovchi ruhiy holatini so‘z vositasida tasvirlaydigan manbadir.

Til asrlar davomida shakllangan qadriyatlar, urf-

odatlar, jamiyat a’zolarining

o‘zaro munosabatlarining in’ikosi sifatida yashaydi. Inson muloqotga kirishar ekan,

shubhasiz, nutqida uning ichki dunyosi, ruhiyati, individualligi aks etadi.


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika

Зарубежная лингвистика

и лингводидактика

Foreign Linguistics and Linguodidactics

Special Issue

1 (2024) / ISSN 2181-3701

511

Darhaqiqat, insonning olamni anglashi, jamiyatga bo‘lgan munosabati, ichki

dunyosi va ruhiyati, madaniyati, albatta, uning nutqida namoyon bo‘ladi.

D.Niyazova hissiyot ifodasi berilgan mikromatnlar badiiy asarlarda turli holatlar

vositasida yuzaga kelishini ta’kidlaydi hamda ularni quyidagicha tasniflaydi:

1. Asar personajining kechinmalari uning nutqidan anglashiladi.

2. Personajning ruhiy holati asar muallifi nutqi vositasida beriladi. Bunda muallif

quiyidagi usullardan foydalanadi: a) personajning ruhiy holatini bevosita bayon qiladi;

b) personajning jismoniy xatti-harakatlarini tasvirlash orqali uning ruhiy holatiga ishora

qiladi; v) tabiat tasviri orqali personajning ruhiy holatiga ishora qiladi”.

Asar personajlarining hissiyotlarini til vositasida ifoda etish nihoyatda murakkab

jarayon bo‘lib, yozuvchilar bunda turli verbal va noverbal vositalardan foydalanadi.

So‘zlarining semantikasiga alohida e’tibor beradi, tilning ifoda imkoniyatlaridan unumli
va o‘rinli foydalanadi.

Ulug‘bek Hamdam asarlari mavzu jihatdan xilma

-

xil bo‘lib, uning asarlarida har xil

qahramonlarni uchratish mumkin.Ulug‘bek Hamdam asarlarida ona lisoniy shaxsi o‘zbek

millati onalariga xos bo‘lgan qiyofalarda namoyon bo‘ladi. Yozuvchi ona lisoniy shaxsini
gavdalantirishda o‘zbek onalariga xos bo‘lgan mehribonlik, kuyunchaklik xislatlarini aks

ettiradigan leksik birliklardan foydalanadi. Farzandi uchun har ishga qodir va tayyor
onalar obrazi xilma-

xil ranglarda ko‘z oldimizda namoyon bo‘ladi.

Boshqasini yaxshi ko‘rsang, ayt, qizim? –

o‘zini ikki

-uch kun shu birgina savolni

berish uchun tayyorlagan Gulchehra opa qizining xonasiga kira solib so‘radi. Chunki biroz

hayallasa, to‘plab olgan jur’ati

nimadir sabab bilan kemtilib qolishidan qattiq chochidirdi.

Sabo churq etmay, derazaga ko‘zini mixlab olgancha o‘tirardi.

Sani kasal qilib o‘tirgandan o‘shanga berib, kulganingni, odamlardek gapirib

yurganingni ko‘rganim tuzuk emasmi, qizim! ...ko‘

ziga yosh oldi ona.

Rostdanmi, oyi?!

dabdurustdan tilga kira qoldi Sabo.

Rost bo‘lmay, yolg‘on bo‘larmidi, jon bolam!..

Voy!

ko‘zyoshlarini salfetka bilan

artayotgan Gulchehra opa tuyqusdan to‘xtab, go‘yo nima voqea yuz berganini endi anglab

yetgandek hayajon ila xitob qildi,

Voy, jonim, san gapirdingmi?!

(“Sabo va Samandar”,

149-bet).

Matnning keyingi o‘rinlarida qo‘llanilgan

xudoyimga

ming shukur, o‘zim o‘rgilay,

bayramona dasturxon yozinglar

kabi gaplar so‘zlovchi shaxsining qattiq xursandlik

holatini ifodalashda xizmat qilgan hamda uning ayol jinsiga mansubligiga ishora qiladi.

“Muvozanat” romanining qahramoni Yusufning onasi Halima aya ham boshqa

onalar kabi mehribon, kuyunchak. Ammo o‘rni bilan qattiqqo‘llik, talabchanlik qila oladi.

Uning o‘g‘li

bola Yusuf o‘rtog‘i Parpidan kaltak yeb kelganidagi suhbatida mehribon, shu

bilan birga, qat’iyatli, adolatli ona lisoniy shaxsi sifatida shakllanadi. Buni uning nutqida

qo‘llangan

“voy sho‘rim, kim seni bunaqa qilib urdi, ayt”, “Kuching yetmadimi, urishma,

urishib kaltak yesang, bizga ko‘zyosh to‘kib kelma”, “to‘y o‘tgandan keyin xinani boshqa

joyga qo‘yadilar”

kabi gaplardan bilib olish mumkin.

NATIJALAR

Ulug‘bek Hamdam “Sabo va Samandar”, “Muvozanat”, “Ota” asarlarida ona lisoniy

shaxsini yaratishda quyidagi jihatlarga alohida e’tibor qaratganligini ko‘rishimiz mumkin

:

1.

Nutqda emotsionallikni ifodalovchi birliklarning ko‘pligi, murojaatda erkalovchi

so‘zlar (jonim, oppog‘im, qo‘zichog‘im) ni ko‘p qo‘llashi, hissiyotlarga boy bo‘lishi:


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika

Зарубежная лингвистика

и лингводидактика

Foreign Linguistics and Linguodidactics

Special Issue

1 (2024) / ISSN 2181-3701

512

Doim shunaqa deysan, jon bolam,

ayaning ko‘ziga yosh qalqiy qoldi.

Buning oxiri

bormi o‘zi? Bizga

-

ku mayli, nega do‘sting Samandarning xatlariga javob yozmaysan, nega

unga ham beparvosan, qo‘zichog‘im!

.. (“Sabo va Samandar”, 53

-bet)

2. Nutqning onaning psixologik holati, ichki kechinmalari, ruhiy iztiroblarining aks

ettirishi:

Nahotki?!.

o‘ylardi Nozima aya mehmonxonadagi o‘rindiqqa o‘zini tashlab.

Nahotki, u meni turtib chiqargan bo‘lsa?! O‘z o‘g‘lim

-

a? Yo‘g‘

-

a, bo‘lishi mumkin emas!

Menga shunday tuyulgandir

... (“Sabo va Samandar”, 54

-bet)

Keltirilgan mikromatndagi

nahotki, turtib chiqargan, o‘z o‘g‘lim

-

a, yo‘g‘

-

a, bo‘lishi

mumkin emas

birliklari nutq egasining ichki kechinmalari

iztirobini, ayni o‘rinda

taajjubini aks ettirish bilan birga, uning shaxsiy sifatlari

ona ekanligi, jinsi, ruhiyati

haqida ham ma’lumot beradi.

3.

Nutqning onalarga xos tarzda “yumshoq” ifoda etilishi. Bu holat yozuvchi

asarlaridagi deyarli barcha onalarga xos. Ammo bu bilan yozuvchining hamma onalari bir

xil degan fikrga borish kerak emas. Adib shu jihatlar bilan o‘zbek onalarining boshqa

millat onalarida uchramaydigan xislatlarni ifoda qilgan:

Nima qilay, bolam. bitta o‘zi so‘ppayib qoluvdi, –

dedi Hanifa aya, xontaxta chetiga

qo‘llarini qo‘yib o‘tirarkan, –

qo‘ni

-

qo‘shnining tovuqlariga ketgani

-ketgan. Bu zaylda

yo‘qolib ketishi ham mumkin

-ku.

Davlatim bo‘lganda ming marta edi, o‘g‘lim, –

Hanifa aya

og‘ir xo‘rsindi. –

Tovuq olgan bilan ish bitsaykan, tuzukroq katak ham solish kerak-da.

Eskisini ko‘rding

-

ku, tulkilardan qo‘riy olmadi, nechtasini yeb ketdi yashshamagurlar…

Bo‘ldi

-

da endi o‘g‘lim, osh soviyapti, oshga qaranglar

(“Sabo va Samandar”, 58

-bet). Ushbu

nutq parchasida

Davlatim bo‘lganda, tuzukroq katak ham solish kerak

-da

sintaktik

birliklari lisoniy shaxsning iqtisodiy ahvoli haqida ham tasavvur beradi.

4.

Onalar nutqida o‘zbek nutq odobi me’yorlariga amal qilinishi. Asarda yosh

jihatdan turlicha bo‘lgan onalar lisoniy shaxsi uchraydi. Yosh jihatdan eng ulug‘i
Yusufning enasi, otasining onasi bo‘lib,

uning nutqida ham yosh jihatdan, ham hududiy

jihatdan o‘ziga xoslanganlikni ko‘rishimiz mumkin:

Iloha omin, xonadonlarimizga tinchlik-

xotirjamlik, yurtimizga to‘kin

-sochinlik

bersin, bolalaringning rohatini ko‘riyla. Yusuf o‘g‘lim, sening ham boshing toshdan bo‘lsin,
Xudoyim ikki dunyongni obod aylasin! Hammalaringga O‘zi sabr ato etsin. Menday qarib

-

churib, miyasi aynib qolgan kampirning injiqliklariga chidab yurganlaringga rahmat

(“Muvozanat”, 58

-bet).

5.

Nutqning uslubiy xoslanishi. Quyidagi matnda qo‘llanilgan

qizim, qudanikiga,

Toshkaniga, betamizni

kabi

birliklar ona lisoniy shaxsiga ishora qiluvchi birliklar bo‘lib,

gapirayotgan shaxs ona ekanligini, gap kuyov haqida ketayotganligini, kuyov Toshkentda
ekanligini bildiradi. Kuyovga nisbatan

betamiz

leksemasining qo‘llanilganligi ayni paytda

undan ranjigan shaxs qiyofasini ham berishda xizmat qilgan:

Esingni yig‘, jinni bo‘lma! –

Tojixon ayaning kapalagi uchib ketdi.

Shoshmay tur,

qizim, ertagayoq o‘zim qudanikiga borib gaplashib kelaman. Kerak bo‘lsa, Toshkaniga
borib, yetaklab kelaman o‘sha betamizni!..

6. Onalarning milliy-madaniy qadriyatlarga munosabatini nutqi orqali aks ettirish.

Onalar asrlar davomida shakllangan milliy qadriyatlar, ma’naviy boyliklarni farzandlarga

singdirishda asosiy rolni o’ynaydilar. Oilada tarbiya masalasiga asosan ayol mas’ul
bo’lganligi uchun ham ularning lisoniy shaxsini tasvirlashda shu jihatlarni e’tibordan

chetda qoldirmaslik zarurligini yozuvchi teran anglaydi:


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika

Зарубежная лингвистика

и лингводидактика

Foreign Linguistics and Linguodidactics

Special Issue

1 (2024) / ISSN 2181-3701

513

Samandar, Sherdilning otasi qazo qilgan. Ertaga ikkinchi payshanbasi, esingdan

chiqib biror yerga ketib qolma, tag‘in, –

dedi Hanifa aya kechga tomon bir ahvolda qaltirab

uyga kirib kelgan o‘g‘liga. –

Sovqotib qopsan-ku, bolam. Qayerlarda yurding muncha? Keyin

onaizor uzoqroqdagi xonalarda ivirsib yurgan nevara qizlarini chaqirib:

Tog‘angning

ovqatini isitib, choyiga qaranglar… Qanoat!.. Oshxona bu tomonda, qizim, nega

mosovsiraysan? Pechkaga o‘tindan ayamay tiqinglar, bo‘laqolinglar endi! –

dedi.

Xudo rahmat qilgan bo‘lsin, –

yuzini siladi Samandar.

Shu Sherdil o‘rtog‘ing ota

-

onasini kuydirib jo‘natdi

-da bolam,

deya gap boshladi

aya bir zumlik sukunatdan so‘ng xo‘rsinib. –

Nozima-

ku… bo‘lari bo‘p ketgandi boyaqish.

Xotinidan keyin Tohir akayam Toshkan yo‘liga qaray

-

qaray ado bo‘ldi. Og‘irlashib qolganda

chaqirishgan edi o‘rtog‘ingni… kelmadi. Qaysi bir go‘rda

xorijda yurgan ekan. Kuta-kuta,

axiyri uchinchi kun deganda omonatini topshirdi bechora. O‘lar vaqti:“Meni unday o‘g‘lim
yo‘q, oq qildim”,–

deganmish. Mahallada hammaning og‘zida shu gap… Hech bandaning

boshiga solmasin bunday isnodni. Endi o‘rtog‘ing boshini qanday ko‘tarib yuradi

-a, bolam?..

(“Sabo va Samandar”, 322

-bet)

Keltirilgan parchada onaning farzandiga so‘zlagan nutqida urf

-odatlarni eslatishi,

ota-

onaga bo‘lgan muhabbat, mehr

-

oqibat kabi insoniy fazilatlarga o‘rgatishi orqali ona

lisoniy shaxsi shakllantirilgan. Onaning noqobil farzanddan noriziligini ifodalash uchun
yozuvchi ona nutqida

qaysi bir go‘rda

xorijda yurgan ekan

gapidan foydalangan. Ona

lisoniy shaxsida yozuvchi onalarga xos yumshoqlik, ehtiyotkorlik, nasihat ohanglarini
berishda

xo‘rsinib

,

boyaqish

kabi til birliklaridan unumli foydalangan.

XULOSA

Ulug‘bek Hamdam asarlarida ona lisoniy shaxsida o‘zbek onalariga xos bo‘lgan

mehribonlik,

ko‘ngilchanlik, ehtiyotkorlik kabi xislatlar leksik birliklar hamda turg‘un

birikmalar vositasida ifodalangan.

Lisoniy shaxs millati, kasb-

kori, yashash tarzi, qaysi dinga e’tiqod qilishi, ijtimoiy

mavqeyi, jinsi va yosh xususiyatlariga ko‘ra xilma

-

xil bo‘lib, nutq jarayonida shu jihatlar

bevosita o‘z aksini topadi. Bu o‘ziga xos jihatlarni yoritishda yozuvchining tildan

foydalana olish mahorati, kuzatuvchanligi muhim sanaladi.

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI:

1.

Виноградов В.В. Избранные труды. О языке художественной прозы. –

М.:

Наука, 1980. –

С. 61.

2.

Караулов Ю. Н. Русская языковая личность и задачи её изучения // Язык и

личность. –

М.: Наука, 1989.

3.

Халеева И. И. Вторичная языковая личность как реципиент инофонного

текста // Язык

-

система. Язык

-

текст. Язык

-

способность. –

М.,1995. С. 277

-286.

4.

Umurzoqova M. Lisoniy shaxs tushunchasining sotsiopragmatik aspektda

o‘rganilishi. –

O‘zMU xabarlari. –

№ 1/1. –

285.

5.

UMURZOQOVA M.E. LISONIY SHAXS VA UNING SHAKLLANISHIDA IJTIMOIY

OMILNING O‘RNI. Fledu.uz. –

2023.

№ 6.–

B.110-118.

6.

Ниязова Д. Бадиий матнда лисоний шахс типлари. Филол.фан. бўйича

фалсафа док… дисс. –

Қарши, 2020.

7.

Маҳмудов Н. Тилнинг мукаммал тадқиқи йўлларини излаб ... // Ўзбек тили

ва адабиёти. –

Тошкент, 2012. –

№ 5.


background image

Xorijiy lingvistika va lingvodidaktika

Зарубежная лингвистика

и лингводидактика

Foreign Linguistics and Linguodidactics

Special Issue

1 (2024) / ISSN 2181-3701

514

8.

Нурмонов А. Лингвистик таълимотнинг янги босқичи. Танланган асарлар.

III жилд. –

Тошкент: Akademhashr, 2012.

9.

Нормуродова Н. Гендерный аспект языковой личности // Хорижий

личности в художественном диалоге // Хорижий филология: Tил, адабиёт, таълим.

Самарканд, 2009. –

№4.

10.

Курбанова M. Гендеролингвистик тадқиқ янги парадигма сифатида.

Ўзбек тили ва адабиёти. 2014.

11.

Юлдашев М. Бадиий матннинг лингвопоэтик тадқиқи: Филол. фанлари

дoкт ... дисс. –

Тошкент, 2009.

12.

Худойберганова Д. Ўзбек тилидаги бадиий матнларнинг антропоцентрик

талқини: Филол. фан. докт. ... дисс. автореф. –

Тошкент, 2015.

13.

Лутфуллаева Д., Худойберганова Д. Тилшуносликда лисоний шахс

муаммоси // Ўзбек тили ва адабиёти. 2017. –№

-6.

Библиографические ссылки

Виноградов В.В. Избранные труды. О языке художественной прозы. – М.: Наука, 1980. – С. 61.

Караулов Ю. Н. Русская языковая личность и задачи её изучения // Язык и личность. – М.: Наука, 1989.

Халеева И. И. Вторичная языковая личность как реципиент инофонного текста // Язык-система. Язык-текст. Язык-способность. – М.,1995. С. 277-286.

Umurzoqova M. Lisoniy shaxs tushunchasining sotsiopragmatik aspektda o‘rganilishi. – O‘zMU xabarlari. – № 1/1. – 285.

UMURZOQOVA M.E. LISONIY SHAXS VA UNING SHAKLLANISHIDA IJTIMOIY OMILNING O‘RNI. Fledu.uz. –2023. – № 6.– B.110-118.

Ниязова Д. Бадиий матнда лисоний шахс типлари. Филол.фан. бўйича фалсафа док… дисс. – Қарши, 2020.

Маҳмудов Н. Тилнинг мукаммал тадқиқи йўлларини излаб ... // Ўзбек тили ва адабиёти. – Тошкент, 2012. – № 5.

Нурмонов А. Лингвистик таълимотнинг янги босқичи. Танланган асарлар. III жилд. – Тошкент: Akademhashr, 2012.

Нормуродова Н. Гендерный аспект языковой личности // Хорижий личности в художественном диалоге // Хорижий филология: Tил, адабиёт, таълим. – Самарканд, 2009. – №4.

Курбанова M. Гендеролингвистик тадқиқ янги парадигма сифатида. Ўзбек тили ва адабиёти. 2014.

Юлдашев М. Бадиий матннинг лингвопоэтик тадқиқи: Филол. фанлари дoкт ... дисс. – Тошкент, 2009.

Худойберганова Д. Ўзбек тилидаги бадиий матнларнинг антропоцентрик талқини: Филол. фан. докт. ... дисс. автореф. – Тошкент, 2015.

Лутфуллаева Д., Худойберганова Д. Тилшуносликда лисоний шахс муаммоси // Ўзбек тили ва адабиёти. 2017. –№-6.